Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2009
Εικόνα
Η καταστολή και διακίνηση
Ένα ανατροφοδοτούμενο σύστημα

Με τον όρο πολιτική των ναρκωτικών εννοώ την στρατηγική και τα μέσα τα οποία χρησιμοποιεί το διεθνές εμπορείο ναρκωτικών για να πλησιάσει τον χρήστη. Από την άλλη σαν απαγορευτική πολιτική ενάντια στα ναρκωτικά, εννοώ τα μέσα τα οποία θέτει η πολιτεία για εμποδίσει και να περιορίσει την διάδοση τους. Αυτές οι δύο πολιτικές είναι αντίθετες, και οργανώνουν την στρατηγική τους πάντα λαμβάνοντας υπ' όψιν η μία την άλλη.
Η Πολιτική διάδοσης των ναρκωτικών και η πολιτική κατά των ναρκωτικών έχουν πολλά κοινά πλοκάμια, το πολιτικό, το κοινωνικό, το οικονομικό, το οικογενειακό, το ψυχολογικό.
Η διακίνηση των ναρκωτικών και η απαγόρευσή τους σκέφτομαι ότι, είναι ένα ενιαίο σύστημα με βασικό αποδέχτη τον χρήστη. Με τον όρο σύστημα καθορίζουμε ένα σύνολο στοιχείων σε αλληλοεπίδραση και αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Δηλαδή, η προσπάθεια διακίνησης της ναρκωτικής ουσίας, δημιουργεί την ανάγκη μεγαλύτερης καταστολής της, και η μεγαλύτερη καταστολ…
Εικόνα
Να κάνουμε
τους άλλους
να μας φοβούνται.
Από την μια, η ανεργία, η φτώχεια, οι μισθοί πίνας, οι απολύσεις, το γενικό τσαλάκωμα των συνειδήσεων και από την άλλη, τα σκάνδαλα, οι βρωμιές, οι ατιμίες. Αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι που κουβαλάει τον φασισμό. Όμως όλες αυτές οι καταστάσεις, ενώ νομίζεις ότι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σαν αφύπνιση της συνείδησης, αυτές φαίνεται ότι θολώνουν την συνείδηση.
Πρέπει να πούμε, πως όλες αυτές οι καταστάσεις, εκτός από την αγανάκτηση, η οποία είναι το συναίσθημα που αφυπνίζει την συνείδηση, κουβαλάνε και τον φόβο.
Ο φόβος είναι το στοιχείο που μας ενδιαφέρει και ενδιαφέρει και τους ειδήμονες. Διότι όλες οι παραπάνω καταστάσεις το μόνο που έρχονται να κάνουν, είναι να τονίσουν την αίσθηση της ανικανότητας, της ανεπάρκειας, της ασημαντότητας, της ανασφάλειας, της αδικίας, της απογοήτευσης, του πόνου, της κατάθλιψης και τέλος του φόβου μας..
Ο φόβος κοιμίζει την συνείδηση
Ο φόβος μας μικραίνει.
Όταν φοβόμαστε ψάχνουμε κάπου να κρυφτούμε, διότι νιώθουμε …