Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009



Η χαρά του θανάτου.


Τελευταία γινόμαστε όλο και περισσότερο μάρτυρες σε ανάλγητες πράξεις ενάντια σε ζώα που έχουν την κακιά τύχη να μένουν κοντά στο χειρότερο ζώο, τον άνθρωπο.
Τα κατοικίδια προσφέρουν στον άνθρωπο την αφοσίωσή, την αγάπη, και την ευγνωμοσύνη τους για κάθε πράξη αγάπης προς αυτά..Βοηθάνε τον άνθρωπο να αισθάνεται άνθρωπος, τον ενώνουν με το παλιό παρελθόν του, με την φύση του.
Τα ζώα κουβαλάνε την φύση μέσα στις απρόσωπες πολιτείες του ανθρώπου μέσα και έξω από το σπίτι του.
Κουβαλάνε την χαρά της ζωής μέσα στο κορμί τους και την προσφέρουν απλόχερα, εύκολα, δοτικά.
Η σχέση με τα ζώα εμπεριέχει αυτό που ψάχνει ο άνθρωπος μέσω των κοινωνικών σχέσεων, μέσω των διαπροσωπικών σχέσεων, την εμπιστοσύνη.
Δείχνουν εμπιστοσύνη, σε πλησιάζουν πάντα με καλές προθέσεις κάτι που δεν συμβαίνει από την μεριά του ανθρώπου.
Τα ζώα είναι περισσότερο εξημερωμένα από το ζώο των πόλεων τον άνθρωπο. Διότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε το χειρότερο ζώο.
Δεν σκοτώνουμε για να επιβιώσουμε όπως κάνουν τα άλλα ζώα, αλλά σκοτώνουμε για να διασκεδάσουμε.
Ο Θάνατος δίνει χαρά, δίνει ικανοποίηση, ηδονή δηλώνοντας ότι η πόλη είναι χειρότερη και από την ζούγκλα.
Αυτό δεν το ξέρουν τα καημένα τα κατοικίδια και δεν παίρνουν τα μέτρα τους.
Δεν γνωρίζουν ότι στην ανθρώπινη κοινωνία η έχθρα, η αντιπαλότητα, η επικράτησης της αναλγησίας του δυνατού, αποτελούν το βασικό περιεχόμενο των ανθρώπινων σχέσεων.
Δεν ξέρουν ότι στις ανθρώπινες κοινωνίες έχει επικρατήσει ο θάνατος σε όλες τις μορφές του. Ότι μόνο από αυτόν οι άνθρωποι αντλούν χαρά και διασκεδάζουν μαζί του. Διότι αυτό φαίνεται ότι εισπράττουν σαν συναίσθημα αυτοί που κάνουν αυτές τις πράξεις.
Την χαρά του θανάτου.

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009




Έλλειψη φροντίδας

ή,

Χρόνια παραμέληση.

Η Απόρριψη 2





Η απόρριψη εκφράζεται με την ελλιπή υποστήριξης των γονιών προς τα παιδιά τους.
Η υποστήριξη, μπορεί να πάρει μορφή, μόνο μέσα από το ενδιαφέρον το οποίο δείχνει ο γονέας προς το παιδί του σε καθημερινή βάση, τόσο σε οργανικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Το ενδιαφέρον του γονέα μπορεί να διαμορφώσει την γονεϊκή σχέση έτσι ώστε να κυριαρχεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ο σεβασμός, στοιχεία τα οποία χρειάζεται το παιδί για την ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη.
Το ενδιαφέρον εκφράζεται τόσο με την τρυφερότητα και την αγάπη όσο και με την θέσπιση κανόνων και απαγορεύσεων, δηλαδή με την θέσπιση ορίων μέσα στα οποία το παιδί μπορεί να αναπτύξει με ασφάλεια την ταυτότητα του.

Η παραμέληση σημαίνει ακριβώς το αντίθετο,
δηλαδή
απουσία υποστήριξης του παιδιού,
ή ασύμμετρες άκαιρες εκδηλώσεις ενδιαφέροντος οι οποίες δεν έχουν να κάνουν με το ανάγκη του παιδιού όσο με τον ανάγκη του γονέα.

Η παραμέληση σημαίνει επίσης,
έλλειψη ορίων και σεβασμού των ψυχολογικών και κοινωνικών αναγκών του παιδιού.
Σημαίνει, δημιουργία μια σχέσης που στηρίζεται στο φόβο και την ανασφάλεια, στην έλλειψη εμπιστοσύνης και την αβεβαιότητα.

Στην περίπτωση της παραμέλησης και της έλλειψης ενδιαφέροντος ο γονέας μπορεί να είναι παρών σωματικά, οργανικά, αλλά συναισθηματικά είναι απών για δικούς του λόγους.
“Η μητέρα μου άφηνε το φαΐ στο τραπεζάκι του σαλονιού, με κλείδωνε στο σπίτι και έφευγε, πήγαινε στα μαγαζιά με τις φίλες της”.
“ Ο πατέρας μου ποτέ δεν ήρθε στο σχολείο για να με πάρει, ακόμα και όταν είχε χρόνο προτιμούσε να τον περάσει μπροστά στην τηλεόραση παρά μαζί μου, ποτέ δεν παίξαμε μαζί”
“ Εμένα μητέρα μου ήταν η γιαγιά μου η μάνα μου με άφηνε μετά από το χωρισμό και έκανε την ζωή της”
Αυτές είναι μερικές μαρτυρίες βιωμένης παραμέλησης και έλλειψης φροντίδας.

Για ένα παιδί που αισθάνεται παραμελημένο, ο χώρος και ο χρόνος χρωματίζεται από την απουσία του γονέα.
Η απουσία αυτή δεν βιώνεται μόνο σαν φυσική αλλά περισσότερο σαν ψυχολογική.
Η απουσία και μόνο αυτή είναι μια μορφή απόρριψης. μια μορφή παραμέλησης..
Η παραμέληση αποτελεί μια τακτική απόρριψης που δεν τραυματίζει απλά το παιδί αλλά το καθιστά και ανίσχυρο στο κοινωνικό παιχνίδι.
Το καθιστά πάντα ευάλωτο στην σχέση με τους άλλους
Το τοποθετεί στην θέση της προσδοκίας της αποδοχής και το αναγκάζει να υιοθετεί την ανάλογη συμπεριφορά, σε κάθε καινούργια σχέση.

Γι' αυτό
Η αίσθηση της παραμέλησης δεν είναι μια προσωρινή εμπειρία για μερικά παιδιά, αλλά μια εμπειρία που μπορεί να τους ακολουθεί για μεγάλο μέρος της ζωής τους νιώθοντας ότι τα απορρίπτουν, ή τα κατακρίνουν.
Γι' αυτό
Η αίσθηση της παραμέλησης είναι μια αίσθηση συνεχής και μπορεί να επηρεάσει διαχρονικά την σχέση του παιδιού με τον εαυτό του καθώς και την σχέση με τους άλλους.
Γι' αυτό
Τα παιδιά που έχουν βιώσει την έλλειψη φροντίδας διαλέγουν την μοναξιά, διότι μέσα σε αυτή νιώθουν πιο ασφαλή, αλλά είναι μόνα.
Γι' αυτό
Το παραμελημένα παιδιά προτιμάνε να είναι μόνα, προτιμάνε να κρατάνε τον εαυτό τους χωριστά.
Φοβούνται την αναβίωση της αρχικής παραμέλησης και της αδιαφορίας.

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009



Η Ενδόμυχη σκέψη


Η Ενδόμυχη σκέψη “ Είναι ένας τρόπος να μιλάει κανείς στον εαυτό του, είναι ένας τρόπος αυτοδιδαχής”1 Όποιο και αν είναι το αντικείμενο η διδαχή πρέπει οπωσδήποτε να υπαγορεύει μια καθορισμένη τάξη από μεμονωμένες πράξεις και να αναφέρει την αντικειμενική ή την ψυχολογική επιτυχία των πράξεων που απαριθμεί. Περιμένοντας τις πράξεις που θα προκύψουν από την διδαχή χωρίς να έχουμε μεγάλες απαιτήσεις στα διαλείμματα , τοποθετούμε τα διαλείμματα και προσπαθούμε, κατά την διάρκεια του διαλείμματος να τις προφυλάξουμε από τυχόν διαταραχές Αυτό είναι το σχήμα της πορεία που ενώνει την δογματική γνώση μετην καθαρή και αποδεδειγμένη έννοια, με την έννοια που έχει επιβεβαιωθεί από την συνείδηση
Αυτή είναι η πορεία της πραγματικής διδαχής.


Gaston Bachelard
Η διαλεκτική της διάρκειας


1Pierre Janet “Η εξέλιξη της μνήμης και η έννοια του χρόνου” 1928

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009



Πόσο σημαντικός είμαι για τους γονείς μου;
Η Απόρριψη 1

Ο ορισμός

απόρριψη η [apóripsi] Ο33 : η ενέργεια του απορρίπτω. 1α. άρνηση να εγκρίνει κάποιος κάτι ή να το αποδεχτεί: (.......), η μη υιοθέτηση. η άρνηση να αναγνωρίσουμε σε κάποιον την αξία που έχει ως προσωπικότητα: H απόρριψη του παιδιού από την οικογένεια / από το σχολείο. β. αποτυχία στις εξετάσεις που έχει ως αποτέλεσμα να μην προαχθεί κάποιος στην επόμενη τάξη ή να μη γίνει δεκτός σε κάποια σχολή. [λόγ. < αρχ. ἀπόρριψις `το να ρίξεις κάτι από πάνω σου΄ (-σις > -ση) κατά τις σημ. της λ. απορρίπτω http://www.greek-language.gr/greekLang/index.html
Η απόρριψη
Από τις παραπάνω ερμηνείες, αυτή που ταιριάζει στην δική μας περίπτωση είναι η ψυχολογική ερμηνεία, η οποία εκφράζεται με την άρνηση να αναγνωρίσουμε σε κάποιον. την αξία που έχει ως προσωπικότητα
Η απόρριψη του παιδιού εκφράζει μια δυσλειτουργία της οικογένειας και αποτελεί την πηγή δυσλειτουργιών στην ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη του ίδιου παιδιού.
Η απόρριψη αποτελεί εμπόδιο στην κοινωνικοποίηση του παιδιού.
Η απόρριψη εκφράζεται μέσω της έλλειψης φροντίδας και δημιουργεί το ερώτημα του παιδιού“ Πόσο σημαντικός είμαι για τους γονείς μου”;
Η ελλειπής φροντίδα δημιουργεί κενά στην σημαντικότητα την οποία αντιλαμβάνεται ότι έχει το παιδί για την οικογένεια και κατ' επέκταση για τον εαυτό του.
Αυτή η αντίληψη καθορίζει την στάση του προς τον εαυτό του και προς την οικογένεια, αλλά και καθορίζει και την μετέπειτα στάση του στην κοινωνία.
Η απόρριψη εκφράζεται με τον λόγο και την γενική στάση και συμπεριφορά του γονέα.
Η απόρριψη μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές μέσα στην οικογένεια.
Η αδιαφορία, η εχθρική στάση, η επιθετικότητα, ο θυμός, η βιαιοπραγία, η αυστηρή αξιολόγηση του παιδιού, οι μεγάλες προσδοκίες των γονέων από αυτό, είναι μερικές από τις μορφές που μπορεί να πάρει η απόρριψη.
Πιστεύω ότι η περιθωριοποίηση ενός ατόμου ξεκινάει πρώτα από την περιθωριοποίηση του μέσα στην οικογένεια. Δηλαδή είναι το αποτέλεσμα μιας διαχρονικής απόρριψης, η λειτουργία της οποίας δεν έχει να κάνει μόνο με το βίωμα παιδιού αλλά και τα βιώματα των γονέων. Πολλοί γονείς λειτουργούν απορριπτικά προς τα παιδιά τους, χωρίς να συνειδητοποιούν την σημασία της συμπεριφορά τους και θεωρώντας την σαν κάτι φυσιολογικό, διότι αυτή τη συμπεριφορά, είχαν βιώσει και μάθει στην παιδική τους ηλικία.

Η απόρριψη λοιπόν, μπορεί να είναι το αποτέλεσμα,
α) της ελλειψης φροντίδας,
β) των μεγάλων γονεϊκών προσδοκιών,
γ) της αυστηρής αξιολόγησης του παιδιού.

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Αμεσα συνδεδεμένες
η φτώχεια και η εκπαίδευση

Δημοσίευση: 03-09-2009 16:02 από Ομάδα TVXS
























Άμεσα συνδεδεμένο με τη φτώχεια είναι το επίπεδο εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σύμφωνα με την Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών που διενήργησε η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία σε δείγμα 5.568 νοικοκυριών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΥΕ, όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο εκπαίδευσης μιας οικογένειας τόσο μικρότερες είναι οι πιθανότητες να απειληθεί από τη φτώχεια.Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 71,2% των φτωχών είναι αναλφάβητοι, έχουν ολοκληρώσει μερικές τάξεις του δημοτικού, το δημοτικό ή το γυμνάσιο ενώ αναλφάβητοι, με γνώσεις δημοτικού ή γυμνασίου είναι το 44,8% όσων δεν κινδυνεύουν από φτώχεια.Η πλειονότητα των Ελλήνων με εκπαίδευση άνω της υποχρεωτικής (55,1%) ζει άνετα. Ωστόσο, ένα 28,7% με τις ίδιες γνώσεις αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα.Όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο εκπαίδευσης των μελών μιας οικογένειας τόσο μικρότερες είναι οι πιθανότητες να απειληθούν από φτώχεια, προκύπτει από την έρευνα. Ειδικότερα, το 43,6% όσων δεν έχουν φοιτήσει ποτέ σε σχολείο ή δεν έχουν τελειώσει το δημοτικό απειλούνται από τη φτώχεια. Αντίθετα, μόλις το 5,7% όσων έχουν ολοκληρώσει την ανώτατη βαθμίδα εκπαίδευσης (ΤΕΙ, ΑΕΙ, μεταπτυχιακό) αντιμετωπίζουν τέτοιο κίνδυνο. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που δείχνουν ότι στον φτωχό πληθυσμό παρατηρείται μεγαλύτερη στασιμότητα, δηλαδή το 24,1% των παιδιών ακολουθούν το επίπεδο εκπαίδευσης του πατέρα τους και το 19,2% της μητέρας.Αξίζει να αναφερθεί όμως ότι κάθε επόμενη γενιά συνήθως ξεπερνά το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων, με το 74,3% διαθέτει καλύτερη μόρφωση από αυτήν του πατέρα και το 81,3% από το εκπαιδευτικό επίπεδο της μητέρας.Αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσηςΑύξηση παρατηρείται και στο προσδόκιμο επιβίωσης των Ελλήνων, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Ειδικότερα, ο δείκτης προσδόκιμου ζωής χωρίς περιορισμούς στη συνήθη δραστηριότητα για άτομα ηλικίας 65 ετών εκτιμάται σε επιπλέον 10,2 έτη για τις γυναίκες και επιπλέον 10,1 έτη για τους άντρες.Ο ίδιος δείκτης αλλά με μέτριο περιορισμό στις δραστηριότητες ανέρχεται σε 5,5 επιπλέον χρόνια για τις γυναίκες και σε 4,4 χρόνια για τους άντρες, ενώ το προσδόκιμο ζωής με σοβαρό, όμως, περιορισμό εκτιμάται σε 3,7 επιπλέον έτη για τις γυναίκες και 3 για τους άντρες. Τέλος, το προσδόκιμο επιβίωσης με πολύ καλή υγεία για άτομα ηλικίας 65 ετών ανέρχεται σε επιπλέον 5,7 έτη για τις γυναίκες και 6,9 για τους άντρες.
http://www.tvxs.gr/v19501