Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2009
Εικόνα
Έρις και Έρως


ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ το γεννητικό όργανο του Ουρανού που ο Κρόνος πέταξε στην θάλασσα, μέσα στον Πόντο; Δε βούλιαξε μέσα στα κύματα, επιπλέει, και ο αφρός του σπέρματος ανακατεύεται με τον αφρό της θάλασσας. Από το σμίξιμο αυτό του αφρού γύρω από το φαλλό που τον παρασύρουν τα κύματα, δημιουργείται ένα πλάσμα υπέροχο: η Αφροδίτη η θεά της θάλασσας και του αφρού, για λίγο καιρό ταξιδεύει και μετά αράζει στο νησί της, την Κύπρο. Βαδίζει πάνω στην άμμο και καθώς προχωράει τα πιο ευωδιαστά και τα πιο όμορφα λουλούδια φυτρώνουν κάτω από τα πόδια της. Στα χνάρια της Αφροδίτης ακολουθούν ο Έρως και ο Ίμερος,΄Έρωτας και ο Πόθος. Ο Έρωτας αυτός δεν είναι ο πρωταρχικός έρωτας, αλλά ένας Έρωτας που απαιτεί να υπάρχει στο εξής το αρσενικό και το θηλυκό.. Πολλές φόρες θεωρείται γιος της Αφροδίτης. Ο Έρωτας αυτός λοιπόν έχει αλλάξει ρόλο. Αποστολή του δεν είναι πια να φέρει στο φως όλα όσα οι αρχέγονες δυνάμεις έκρυβαν βαθιά στα σκοτεινά τους σπλάχνα. Αποστολή του τώρα είναι να ενώσει δύο χωριστ…
Εικόνα
Έρως και Θάνατος
Στην ανάπτυξη επενεργούν δυο αρχέγονες βασικές ορμές: οι ορμές της ζωής ( η αφροδίσια ορμή, που ο Φρόιντ την ονομάζει τώρα Έρωτα) και το ένστικτο του θανάτου, ή καταστροφική ορμή. Ενώ ο Έρως ορμά να συνάξει σε όλο και μεγαλύτερες και μονιμότερες ενότητες την ζωντανή υπόσταση, το ένστικτο του θανάτου και της καταστροφής επιζητεί την επιστροφή στην “ανενδεή” και επομένως ανώδυνη προ γενετική κατάσταση:επιδιώκει τον εκμηδενισμό της ζωής την πτώση της στην ανόργανη ύλη. Ο προικισμένος με αυτή την ανταγωνιστική ορμέμφυτη δομή οργανισμός βρίσκεται μέσα σε ένα κόσμο που η φτώχεια του κ' η εχθρότητα του δεν επιτρέπει την άμεση πλήρωση των ορμών της ζωής. Ο Έρως ποθεί να ζήσει σύμφωνα με το αξίωμα της ηδονής, ενώ το περιβάλλον εναντιώνεται σε αυτή του την επιθυμία. Έτσι το περιβάλλον αναγκάζει τις ορμές της ζωής- μόλις αυτές υποτάξουν το ένστικτο του θανάτου( υποταγή που διαρκεί ολόκληρη την ζωή)- να υποστούν μια ριζική μετατροπή: αφ' ενός τις απομακρύνει από το αρχικό …
Εικόνα
Οι πρώτοι μήνες
κοινωνικοποίηση4

Η πρώτη περίοδο της ζωής του ανθρώπου χαρακτηρίζεται από την απουσία της γλώσσας. Χαρακτηρίζεται από πρωτόγονες συναισθηματικές εκδηλώσεις όπου κυριαρχεί η τυχαία και ανοργάνωτη συμπεριφορά. Χαρακτηρίζεται από την αναγκαιότητα της τυποποίησης αυτή της συμπεριφοράς κάτω από την φροντίδα του περιβάλλοντος. Αυτή η τυποποίηση επιτυγχάνεται δια μέσου της ανταλλαγής, και του μιμητισμού, με την εκδήλωση συναισθημάτων συμπάθειας και αντιπάθειας.
Μπορούμε να χωρίσουμε σε διάφορα επίπεδα αυτή την περίοδο σύμφωνα με την ψυχό-οργανική ανάπτυξη του παιδιού και ανάλογα την κινητικότητα και την αντίληψη οι οποίες του επιτρέπουν να κατανοήσει τα μηνύματα του περιβάλλοντος και να τα ελέγξει όσο το δυνατόν καλύτερα.
Έως 6 μηνών,
η επικοινωνία επικεντρώνεται στις συγκινησιακές ανταλλαγές με το περιβάλλον με αντικείμενο τις ζωτικές ανάγκες του παιδιού
Από 5 έως 11 μηνών,
το παιδί μπορεί να κατακτήσει την αντίληψη των αντικειμένων, καθώς και να ελέγξει, σε ένα ικανοποιητικό βαθ…
Εικόνα
25/11/09




Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών




Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει κηρύξει την 25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, ενός φαινομένου με πανδημικές διαστάσεις. Τις φετινές εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης του κόσμου έρχεται να συμπληρώσει μια βρετανική μελέτη που αποκαλύπτει το μέγεθος της βίας και των συνεπειών της τόσο στις γυναίκες όσο και στα παιδιά σε μια αναπτυγμένη χώρα.
Σύμφωνα με δεδομένα του ΟΗΕ, έως 70% των γυναικών βιώνουν σωματική ή σεξουαλική βία από άνδρες στη διάρκεια της ζωής τους - στις περισσότερες περιπτώσεις η βία ασκείται από τον σύζυγο, τον σύντροφο ή κάποιον γνωστό. Στις ηλικίες 15-44 ετών, οι πράξεις βίας προκαλούν περισσότερους θανάτους και αναπηρία από ό,τι ο καρκίνος, η ελονοσία, τα τροχαία ατυχήματα και ο πόλεμος, όλα μαζί.
Η βία κατά των γυναικών δεν ανθίζει μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες Βρετανική μελέτη Σύμφωνα με την πιο ενδελεχή μελέτη που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ για την οικιακή βία στη Μ. Βρετανία, κα…
Εικόνα
Η Σημασία του άλλου
Κοινωνικοποίηση3

Η Εκμάθηση των πολιτιστικών δεδομένων μιας κοινωνίας, βοηθάει στην ανάπτυξη μιας έφεσης στο παιδί να γίνει προσεκτικό , στα μηνύματα του άλλου και να μοιραστεί μαζί του τα συναισθήματά του, ή τις προσδοκίες του. Με μια λέξη βοηθά στην ανάπτυξη της επικοινωνίας του παιδιού με το περιβάλλον.
Αυτό πραγματοποιείται σε διάφορα επίπεδα, συναισθηματικό, γλωσσολογικό, πρακτικό, και πνευματικό. Δύο είναι όμως, αυτά τα επίπεδα τα οποία δημιουργούν ουσιαστικές θεωρητικές προοπτικές, οι οποίες διαπερνούν την κοινωνική ψυχολογία.
Η πρώτη υποθέτει ότι,
Το παιδί αναγνωρίζεται σαν υποκείμενο μέσα στην σχέση με τον άλλον, προβάλλει σε αυτόν συναισθήματα, τρόπους, αντιλήψεις, αναπαραστάσεις, οι οποίες υπάρχουν μέσα του, έστω και σε μορφή εμβρυακή. Αυτή την υπόθεση μπορούμε να την βρούμε στην Φαινομενολογία του Husserl.
Η δεύτερη αντιθέτως υποθέτει ότι,
Τ ο παιδί δημιουργείται σαν υποκειμενικότητα μέσω της επικοινωνίας, διότι η επικοινωνία συγκροτεί την υποκειμενικότητα των…
Εικόνα
Η προσαρμογή στους κοινωνικούς θεσμούς
κοινωνικοποίηση2

Η κοινωνικοποίηση έχει σαν έργο να “υποτάξει” την πρωτόγονη φύση του νέου ανθρώπου καθορίζοντας την σύμφωνα με τα κοινωνικά πλαίσια μέσα στα οποία αναπτύσσεται.
Οι κοινωνικές καταστάσεις εμποτίζουν το παιδί από διαφορετικές οδούς:
α) Με ασυνείδητους μηχανισμούς συστολής.
β) Με απαγορεύσεις που μπορούν να επισύρουν την τιμωρία.
γ) Με την επικοινωνία της ιδεολογικής αιτιολόγησης της κοινωνικής αναγκαιότητας.
δ) Με την εμφύτευση της υπευθυνότητας.

Η ατομική συνείδηση δημιουργείται, κτίζεται από την προσκόλληση του ατόμου στα πιστεύω της κοινωνίας που ανήκει και στο συλλογικό συναίσθημα που την διέπει.

Η κοινωνία περιβάλλει και προστατεύει το παιδί με δύο τρόπους, βιολογικά, ψυχολογικά.
α) Βιολογικά,
προσφέροντας τροφή ενάντια στην πείνα, ασφαλίζοντας την οργανική του ανάπτυξη, προστατεύοντας το από εξωτερικές απειλές
β) Ψυχολογικά,
προσφέροντας εκείνα τα ερεθίσματα, μέσω της εκπαίδευσης, της αγωγής, της θρησκεία, της κοινωνικής ιδεολογίας, για …
Εικόνα
Αντιλήψειςγια τηνΚοινωνικοποίηση
Κοινωνικοποίηση 1
Η όρος κοινωνικοποίηση βασίζεται σε δύο πρωταρχικές ερμηνευτικές αντιλήψεις.
Η πρώτη αντίληψη, ορίζει την κοινωνικοποίηση σαν ένα σύνολο διαδικασιών προσαρμογής ενός ατόμου στους κοινωνικούς θεσμούς οι οποίοι το περιβάλλουν. Σε αυτή την περίπτωση:“Η κοινωνικοποίηση αποτελεί την διαδικασία μέσω της οποίας, το άτομο μαθαίνει τις κοινωνικές νόρμες, τους κανόνες μιας κοινωνίας ή μια κοινωνικής ομάδας, με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ικανό να τους χειριστεί σύμφωνα με την επιθυμία του.”1
Οι υπεύθυνοι ενήλικες, αντιπρόσωποι κοινωνικών θεσμών, όπως είναι η οικογένεια ή, η εκπαίδευση, ενδυναμώνουν τα ενδιαφέροντα του παιδιού καθοδηγώντας το σε αποδεχτές συμπεριφορές, δίνοντας του την ευκαιρία να συμμετάσχει στην ομάδα των άλλων παιδιών. Επίσης το υποστηρίζουν προς αυτή την κατεύθυνση, αποθαρρύνοντας συγχρόνως, την τάση της αντίθεσης του παιδιού, στα όρια τα οποία θέτει η ομάδα και οι κοινωνικοί κανόνες που την διέπουν. Οι υπεύθυνοι ενήλικες, παρέχο…