Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2013

Ο RONALD D. LAING ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ

Εικόνα
Ο Όρος Αντιψυχιατρική, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον David Cooper, συνήθως συνδέεται με την θεωρητική και πρακτική δραστηριότητα της ομάδας Άγγλων ψυχίατρων Ronald D. Laing, David Cooper και Aaron Esterson.

 Όμως ο Laing ο ίδιος ποτέ δεν αποκάλεσε  έτσι το  αντικείμενο της έρευνας με το οποίο ασχολήθηκε και για το οποίο αγωνίστηκε σ΄ όλη τη ζωή του. Κι όμως ο Laing θεωρείται ο πρώτος άνθρωπος της Αντιψυχιατρικής.

Ο Ronald D. Laing γεννήθηκε το 1927 στη Γλασκόβη, όπου και το 1951 τελείωσε τις σπουδές στην Ιατρική. Φοιτητής ακόμη άρχισε να συγκεντρώνει τις πρώτες του ψυχιατρικές εμπειρίες στο ψυχιατρείο της Γλασκόβης. Το 1957 ο Laing πιάνει δουλειά στη κλινική Tavistock και εκείνη την περίοδο μελετά τις Φροϋδικές και Νεοφροϋδικές έρευνες, που πραγματοποίησαν διάφοροι ψυχίατροι με υπαρξιακό-φαινομενολογικούς προσανατολισμούς: L. Binswanger, E. Minkowski, M. Boss. Όσον αφορά τους φιλόσοφους, η προσοχή του στράφηκε στον Ζαν Πολ Σαρτρ. Μελέτησε επίσης M. Heidegger και G…

Ψυχοθεραπεία ζευγαριού

Εικόνα

Ρεαλισμός και Πραγματισμός

Εικόνα
Συχνά τόσο στην θεωρία όσο και στην καθημερινή συζήτηση για την πολιτική, επικρατεί σύγχυση μεταξύ ρεαλισμού και πραγματισμού. Το περιεχόμενο του δεύτερου αποδίδονται στο πρώτο. Πρόκειται για σοβαρή παρανόηση.
Γνωσιολογικά ο ρεαλισμός αποδέχεται ένα αντικειμενικό κριτήριο αλήθειας που, ανάλογα με τις μορφές και την ιστορική του ανάπτυξη είναι ο βαθμός προσέγγισης στην ουσία του πραγματικού. Ο πραγματισμός, αντίθετα, αγνοεί η αρνείται ένα τέτοιο κριτήριο.
Στο επίπεδο της πολιτικής ο ρεαλισμός δεν μπορεί να νοηθεί ως επιλογή του κάθε προσφερότερου μέσου για μια συγκεκριμένη πολιτική δραστηριότητα δίχως το αντικειμενικό κριτήριο που απορρέει από την δημιουργική και πρακτική σχέση με την πραγματικότητα. Αντίθετα, ο πραγματισμός επιλέγει εκείνα τα μέσα που κάθε φορά εμφανίζονται να είναι χρήσιμα σε συγκεκριμένες πολιτικές δραστηριότητες, ανεξαρτήτως αντικειμενικών κριτηρίων αξιολόγησης τους.
Η “ηθική” του πραγματικού είναι, επομένως, ελαστική και προσαρμόσιμη στις εκάστοτε συνθήκες. Σύγχ…

ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Εικόνα
Λίγες δεκάδες χρόνια πριν όσες δουλειές κι αν είχαν τα μέλη μιας οικογένειας, όσο παράξενα ωράρια κι αν υπήρχαν στον καθένα χωριστά, το τραπέζι της Κυριακής ήταν ιερό. Προαποφασιζόταν το μενού από το Σάββατο, γινόντουσαν τα ανάλογα ψώνια και η προετοιμασία ξεκίναγε από νωρίς την Κυριακή. Το αρνί όπως και σήμερα έπαιζε κυρίαρχο ρόλο στο τραπέζι της Κυριακής. Τη μια γινόταν με πατατούλες και λαδορίγανη και την άλλη γιουβετσάδα με μπόλικη ντομάτα και κριθαράκι. Φυσικά το φαγητό δεν ερχόταν ξερό στο τραπέζι, αλλά συνοδευότανε από τις ανάλογες σαλάτες, οπωσδήποτε τυράκι στην τυριέρα και κρύα ρετσίνα από το ψυγείο αγορασμένη χύμα από τη μάντρα της γειτονιάς. Ενίοτε εάν υπήρχαν συγγενείς προς τη μεριά της Νεμέας ένα Αγιωργίτικο γέμιζε τις καράφες.
Κατά δε την προκαταρκτική διαδικασία και μάλιστα όταν υπήρχαν και καλεσμένοι ετοιμαζόταν το ανάλογο ουζάκι. Απλά πράγματα. Σαρδέλα του κουτιού, ψιλοκομμένο σαλαμάκι από τη Λευκάδα, ελίτσες, πικάντικο κεφαλοτ…

Το παιδί .........σε ένα χρυσό κλουβί

Εικόνα

Οι ενήλικες

Εικόνα
Ήταν περασμένα μεσάνυχτα και οι θόρυβοι της πόλης είχαν καταλαγιάσει. Ήταν η ώρα που τα ανθρώπινα πλήθη συνωστίζονταν μέσα στα υπνοδωμάτια τους. Τόνοι από όνειρα, φαντασίες και μαγικές διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας παραμονεύουν πίσω από τις κουρτίνες του ύπνου. Και ο ύπνος έρχεται, αγκαλιάζει τα κουρασμένα μυαλά μέσα στο σκοτάδι της λήθης.  Ονειρικοί οικογενειάρχες ανεβαίνουν τις πλαγιές του μυαλού τους, κουβαλάνε τα υπάρχοντά τους με σκυφτό κεφάλι καθώς δίπλα τους παραμονεύουν οι αγορές. Κοιτάνε το πρόσωπό του ενήλικα στο καθρέφτη και δεν μπορούν να καταλάβουν πως φτάσανε μέχρις εδώ. Βλέπουν την υποκρισία και την ψευτιά ακουμπισμένες στις ρυτίδες του μετώπου. Αλλά δεν μπορούν να διακρίνουν το μονοπάτι των αναστεναγμών της ενηλικίωσης τους.  Και να ήταν η ενηλικίωση μια στιγμή. Να ήταν κάτι σταθερό που έρχεται και μένει. Όχι δεν ήταν κάτι τέτοιο, ήταν κάτι ρευστό, κάτι που ποτέ δεν μπορούσαν να το κατακτήσουν και όταν νόμιζαν ότι το είχαν κατακτήσει, εκεί κάτι γινόταν και πάλι απ…

Τα Οικογενειακά Γεγονότα

Εικόνα
Όταν η οικογένεια αρχίζει να ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας της, η μια περίοδος διαδέχεται κάποια άλλη και αυτή η άλλη, από κάποια άλλη. Ξεκινώντας από την γνωριμία των γονιών, το γάμο, την γέννηση, την γέννηση κάθε παιδιού, τις αρρώστιες, τον θάνατο των παππούδων, ξετυλίγεται η ιστορία της οικογένειας με την μεγαλοπρέπεια που της αρμόζει. Γεγονότα ζωής που στιγματίζουν την πορεία, που στιγματίζουν την εξέλιξη της οικογένειας και των μελών της. Γεγονότα που αποτελούν την ιστορία της και κοσμούν την ανάπτυξη του κάθε μέλους της. Γεγονότα που δίνουν ώθηση στην εξέλιξη του οικογενειακού σεναρίου και το καθορίζουν ανεπιστρεπτί .  Τα γεγονότα αυτά με διαφορετικό τρόπο επηρεάζουν το κάθε μέλος ξεχωριστά, αλλά και όλα μαζί. Σε κάθε οικογενειακό γεγονός, κάθε μέλος της οικογένειας έχει την συμμετοχή του, έτσι ώστε, κάθε οικογενειακή κατάσταση να καθορίζεται και να καθορίζει το κάθε μέλος ξεχωριστά. Βέβαια πρέπει να ξέρουμε ότι η επίδραση κάθε οικογενειακού γεγονότος μπορεί να ταξιδεύσει…

Η Ελευθερία των Οικογενειακών Σχέσεων

Εικόνα

Για το φόβο του Αλμπέρ Καμύ

Εικόνα
"Ο 17ος αιώνας ήταν ο αιώνας των μαθηματικών, ο 18ος των φυσικών επιστημών και ο 19ος της βιολογίας. Ο 20ός αιώνας μας είναι ο αιώνας του φόβου. Θα μου πείτε πως ο φόβοος δεν είναι επιστήμη. Αρχικά, όμως, η επιστήμη έχει κάποια υπευθυνότητα στην περίπτωση, αφού οι τελευταίες θεωρητικές πρόοδοί της την οδήγησαν ν'αρνηθεί την ίδια της τη φύση, κι αφού τα πρακτικά επιτεύγματά της απειλούν το σύμπαν με καταστροφή. Επιπλέον, αν ο φόβος δεν μπορεί να θεωρηθεί επιστήμη, είναι, χωρίς αμφιβολία, μια τεχνική.

Αυτό που ξαφνιάζει, πράγματι, στον κόσμο που ζούμε είναι, πρώτα απ'όλα και γενικά, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι (εκτός από τους πιστούς κάθε είδους) δεν έχουν μέλλον. Δεν υπάρχει αξιόλογη ζωή χωρίς προβολή στο μέλλον, χωρίς ελπίδα ωρίμανσης και προόδου. [...]
Δεν είναι, φυσικά, η πρώτη φορά που οι άνθρωποι βρίσκονται μπροστά σ'ένα μέλλον υλικά αδιέξοδο. Παλιά όμως θριάμβευαν, συνήθως χάρη στο λόγο και στη φωνή. Επικαλούνταν άλλες αξίες που εμψύχωναν τις προσδο…