στα παιδιά που δεν γεννήθηκαν ακόμα







Αφιερωμένο 
στα παιδιά που δεν γεννήθηκαν ακόμα

Δεν υπάρχουν ήχοι, δεν υπάρχουν . 

Το βρέφος ακουμπάει στο μαξιλαράκι 
που το πικραμένο πρόσωπο κουβάλησε 
από τα μακρινά ιστορικά του τοπία 
και το άφησε 
κάτω από το ασχημάτιστο κεφαλάκι. 

Από πάνω το έρεβος των αρπαχτικών ψυχών, 
των διψασμένων από αγάπη χειλιών 
που προσπαθούν να ρουφήξουν την τρυφερή σάρκα 
πριν ακόμα προλάβει να σχηματιστεί. 

Προσπαθούν να τις αποσπάσουν κομμάτια 
και να τα καταπιούν σαν φάρμακο 
ενάντια στην αδιέξοδη ζωή τους. 

Τρέφονται από αυτό 
από την πρώτη του στιγμή 
μέχρι την τελευταία τους.
 
πίνακας Mariano Fortuny Marsal

Σχόλια

Ο χρήστης Yanni Spiridakis είπε…
"βράβευση τσι μέρας" για την Δευτέρα σύμφωνα με την ομώνυμη ενότητα του yannidakis, η παρούσα καταχώρηση του ιστολογίου.
Το ιστολόγιο είναι πλέον υποψήφιο για την μηνιαία βράβευση "ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ".

Καληνωρίσματα :[

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου