Οικογένεια και Οικογενειακές σχέσεις Ψυχολογία - Συμβουλευτική - Ψυχοθεραπεία

1.3 Οι αντιλήψεις του Vygotsky για το παιχνίδι. παιχνίδι 2 Συνιδρυτής της πολιτισμικής ιστορικής σχολής της σοβιετικής ψυχολογίας ήταν ο L. S. Vygotsky (1896-1934), ο οποίος ασχολήθηκε μεταξύ άλλων και με το παιχνίδι. Οι σχετικές του απόψεις είναι σύντομες αλλά αρκετά πρωτοποριακές. Υποστήριξε ότι το παιχνίδι δεν είναι ο καθοριστικός παράγοντας της συνολικής ανάπτυξης του παιδιού στην προσχολική ηλικία αλλά αποτελεί ένα μόνο παράγοντα, μια μόνο ειδική διάσταση. (Braun, 1991) Πολλοί ερευνητές στην προσπάθειά τους να ορίσουν το παιχνίδι θεώρησαν ότι το κύριο χαρακτηριστικό της δραστηριότητας αυτής είναι ότι δίνει χαρά στο παιδί. Όμως υπάρχουν δραστηριότητες που μπορούν να προσφέρουν πολύ πιο έντονη ευχαρίστηση στο παιδί, όπως για παράδειγμα το πιπίλισμα του δάχτυλου. Ακόμα, υπάρχουν παιχνίδια που μπορεί να μην είναι και τόσο ευχάριστα, όπως κάποια παιχνίδια, προς το τέλος της προσχολικής και στην αρχή της σχολικής ηλικίας, που δίνουν χαρά μόνο όταν το αποτέλεσμα παρουσιάζει ενδιαφέρον ή...

1.4 Ιστορική και Πολιτισμική προσέγγιση του παιχνιδιού από τον Vygotsky παιχνίδι 3 Συμπεράσματα.[9] 1.4.1 Πολιτισμική και ιστορική προσέγγιση της ανάπτυξης. Ο Vygotsky έδωσε έμφαση στη μοναδικότητα του ανθρώπινου είδους διακρίνοντας τις προσαρμοστικές ικανότητες των ζώων απ' αυτές των ανθρώπων. Βασικό παράγοντα αυτής της διάκρισης αποτελούν οι ιστορικά δημιουργημένες και πολιτισμικά επεξεργασμένες διαστάσεις της ανθρώπινης ζωής, που απουσιάζουν εντελώς από την κοινωνική οργάνωση των ζώων. Η μελέτη του Vygotsky για την ανθρώπινη ανάπτυξη επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τον F. Engels[10]. Και οι δυο άσκησαν κριτική στους φιλοσόφους και στους ψυχολόγους, που υποστήριξαν ότι μόνο η φύση επιδρά στον άνθρωπο και ότι η ιστορική ανάπτυξη του ανθρώπου εξαρτάται μόνο από τις φυσικές συνθήκες. Ο Vygotsky τόνισε ιδιαίτερα το γεγονός ότι στην πορεία της ιστορίας του ο άνθρωπος επιδρά στη φύση και επιφέρει αλλαγές, έτσι δημιουργεί για τον εαυτό του νέες φυσικές συνθήκες ύπαρξης. Με τις αλλαγές του κα...

Νυχτερινές κρίσεις πανικού Γράφει η δρ ΕΥΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, κλινική ψυχολόγος, Η διαταραχή πανικού αποτελεί μια αιφνίδια και χρονικά περιορισμένη περίοδο έντονου φόβου ή δυσφορίας, χωρίς την ύπαρξη πραγματικού κινδύνου, η οποία εξελίσσεται ραγδαία και κορυφώνεται μέσα σε 10 λεπτά. Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι το άτομο βιώνει σωματικά συμπτώματα, τα οποία λανθασμένα ερμηνεύει ως δείγμα επικείμενης καταστροφής. Για παράδειγμα, ένα σύμπτωμα όπως η ταχυκαρδία ερμηνεύεται αποκλειστικά ως ένδειξη εμφράγματος χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έχει προκληθεί (π.χ. σωματική άσκηση, στρες), οι οποίες θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εμφάνιση της ταχυκαρδίας. Η εμπειρία της πλήρους κρίσης πανικού συνοδεύεται από την εμφάνιση τουλάχιστον τεσσάρων ή περισσότερων από τα παρακάτω συμπτώματα: ταχυκαρδία, εφίδρωση, τρέμουλο, αίσθηση δύσπνοιας ή ασφυξίας, αίσθηση πνιξίματος (δυσκολία στην κατάποση), πόνος στο στήθος ή δυσφορία, ναυτία, ζαλάδα ή τάση λιποθυμίας, αποπροσωποπ...

Η Κατάθλιψη Γενικά την κατάθλιψη την διαχωρίζουμε σε δυο τύπους στην μείζονα κατάθλιψη και στην δυσθυμία Η μείζονα κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από ένα ή περισσότερα καταθλιπτικά επεισόδια τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την κανονική λειτουργία του ατόμου, ενώ η δυσθυμία χαρακτηρίζεται από χρόνια συμπτώματα κατάθλιψης και θεωρείται λιγότερα σοβαρή Σύμφωνα με το DSM IV 1 για την διάγνωση της κατάθλιψης, πρέπει να παρουσιάζονται το λιγότερο πέντε από τα παρακάτω συμπτώματα για μια διάρκεια δύο εβδομάδων, είτε πρόκειται για μια καταθλιπτική διάθεση, είτε πρόκειται για την απώλεια ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης 1-Η καταθλιπτική διάθεση παρουσιάζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας ή όλης της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα. Το άτομο παραπονείται ότι νιώθει λυπημένο και ότι έχει ένα κενό μέσα του. Αυτό βέβαια μπορούν να το παρατηρήσουν και τα άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντος του διότι παρουσιάζεται αρκετά ευσυγκίνητο. Αυτή η ευερεθιστικότητα παρατηρείτε περισσότερο σε πα...

Οι διαφορές κουλτούρας και ο πόλεμος των προφυλακτικών Την ώρα που η Ελβετία ξεκινά τις πωλήσεις προφυλακτικού έξτρα μικρού μεγέθους για 12χρονα αγόρια, αντιμετωπίζοντας μια πραγματικότητα που μπορεί να οδηγήσει σε ποικίλα προβλήματα, οι Καθολικοί αρχιεπίσκοποι στις Φιλιππίνες ζητούν πλήρη απαγόρευση των διαφημίσεων των προφυλακτικών, υποστηρίζοντας ότι προάγουν την ασυδοσία και συμβάλλουν στην εξάπλωση του AIDS. Προφυλακτικό extra small για 12χρονα στην Ελβετία Το λεγόμενο «Hotshot», ένα προφυλακτικό με extra small μέγεθος, αναπτύχθηκε από ελβετική εταιρεία όταν κυβερνητική έρευνα έδειξε ότι οι έφηβοι 12 έως 14 ετών δεν χρησιμοποιούν επαρκή προστασία όταν έχουν σεξουαλική επαφή. Η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της Ομοσπονδιακής Επιτροπής για τα Παιδιά και τους Νέους, περιελάμβανε 1.480 παιδιά και εφήβους, ηλικίας 10 έως 20 ετών. Η μελέτη έδειξε ότι οι έφηβοι 12-14 ετών που προχωρούν σε σεξουαλική επαφή είναι περισσότεροι σήμερα από ό,τι ήταν τη δεκαετία του 1990. Στο...

Η κρυφή γοητεία των Γιαγιάδων-Αφεντικών Από την εμπειρία μου σαν ψυχοθεραπευτής πολλές φορές βρέθηκα αντιμέτωπος με μητέρες των οποίων οι μητέρες τους (γιαγιάδες), συνέχιζαν ακόμα να ασκούν έλεγχο προς τις κόρες τους (παιδιά) και εν γένει στην οικογένεια προσπαθώντας να καθορίσουν, να ορίσουν και να επηρεάσουν την εξέλιξη των εγγονών τους, την σχέση του νέου ζευγαριού, αλλά και ολόκληρης της οικογένειας διατηρώντας μια αρχηγική θέση με διάφορους τρόπους η οποία σαν βασικό της χαρακτηριστικό έχει τον συναισθηματικό εκβιασμό. Συνάντησα γιαγιάδες οι οποίες θεωρούν δικαίωμά τους την εισβολή στην οικογένεια των γονέων (παιδιών τους). Οι οποίες επενέβαιναν και θα επεμβαίνουν αναιρώντας την παρουσία και ισχύ της μητέρας, και του πατέρα. Της μητέρας η οποία τις περισσότερες φορές είναι κόρη τους, αποδυναμώνοντας την. Συνάντησα γιαγιάδες οι οποίες δεν συμφωνούσαν στον τρόπο διαπαιδαγώγησης των εγγονιών τους Συνάντησα γιαγιάδες οι οποίες θεωρούν ότι πρέπει όλα να τα μαθαίνουν και να καθορίζουν τ...

Η ατομική ψυχοθεραπεία Είναι μια επίπονη προσπάθεια όχι όμως μόνο συνένωσης, αλλά και διαχωρισμού. Συνένωση του εαυτού και διαχωρισμού από τους άλλους.   Ο Κορνήλιος Καστοριάδης έλεγε πως η πραγματική ψυχοθεραπεία, για να είναι ο εαυτός της πρέπει να στοχεύει πάντα στην αυτονόμηση του ατόμου. Η αυτονόμηση του ατόμου, απαιτεί την ενεργητική του στάση, μέσω της οποίας η λειτουργία του μέσα στο σύνολο, γίνεται πιο ξεκάθαρη για τον ίδιο, αλλά και για τους άλλους που τον περιβάλλουν. Η ατομική ψυχοθεραπεία βασίζεται  στην έκφραση του συναισθήματος που απορρέει από την αλληλεπίδραση του ατόμου με τον κόσμο, καθώς και από την σχέση με τον εαυτό του.  Η ψυχοθεραπεία είναι μια επίπονη προσπάθεια η οποία απαιτεί από το άτομο να "σκάψει" μέσα του, να ψάξει να καταλάβει, και να κατανοήσει της θέσης την σημασία της λειτουργία του, στην ομάδας που ανήκει, για να καταλάβει την σχέση με τον εαυτό του. Η θεραπεία εστιάζει  στην επίτευξη της συνειδητοποίησης, της κατ...