Ο διχαστικός λόγος



Ατελείωτες μηχανές του ψεύδους πανικοβάλλονται κάθε πρωί για να αναπαράγουν την εικονική πραγματικότητα της καθημερινότητας. Ο διχαστικός τους λόγος απλώνει τα πλοκάμια του και τυλίγει τα ημισφαίρια του καθημερινού ανθρώπου.
Ατελείωτες μηχανές αναπλάθουν τις κοιλάδες του ψέματος και της συκοφαντίας, τις διαβολής, και της καθυπόταξη του αντιπάλου. Κατασκευάζουν τον εχθρό. Κατασκευάζουν το πρόβλημα καθορίζοντας και ερμηνεύοντας το όπως αρμόζει για την αναπαραγωγή ενός διχασμένου προβληματικού κόσμου. Ενός κόσμου που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο άσπρο/μαύρο, κακό/καλό, ανώτερο/κατώτερο, σωστό/λάθος.
Ο διχαστικός λόγος είναι ο λόγος των διαχωρισμών και επιβιώνει μέσα από αυτόν. Διηγείται την πραγματικότητα, σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα, από την δική του κοινωνικά θέση. Σύμφωνα με τις δικές του συνθήκες κρίνει τις συνθήκες της ζωής των άλλων. Περιγράφει την δική του πραγματικότητα σαν να είναι η πραγματικότητα όλων. Αξιολογεί, ξεχωρίζει, κατατάσσει, διαχωρίζει, κριτικάρει και πάντα κινείται ανάμεσα στο Μαύρο-άσπρο σε όλες τις κοινωνικές καταστάσεις.
Η αναπαραστάσεις του διχαστικού λόγου δημιουργούν την απόσταση των πραγμάτων. Είναι αυτός που κατασκευάζει τις διαφορές, προσδίδοντας τους μια αληθοφάνεια, επιβάλλοντας την παρουσία του. Παρουσιάζεται σαν το μόνο γνήσιο διαμορφωτή της πραγματικότητας, Σαν την μόνη διαφυγή στην προσπάθεια κατασκευής, του μέλλοντος. Πυροδοτεί την μοναδική αναπαράσταση της πραγματικότητας που τον χρειάζεται, αυτή της διχοτομημένης κοινωνίας.
Ο διχαστικός λόγος παράγει τον κόσμο σαν ένα διαχωρισμένο όλο, που θέλει να το ενώσει αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να το χωρίζει. Προβάλλεται σαν τον λόγο της ένωσης, αλλά είναι ένας λόγος του διαχωρισμού. Δείχνει ότι θέλει να καταργήσει τις διαφορές, αλλά τις κατασκευάζει. Στην ουσία καλλιεργεί τον διαχωρισμό. Δημιουργεί τις κοινωνικές συνθήκες που ευδοκιμεί η αντιπαλότητα.
Ό διαχωρισμός τρέφετε με την αντιπαλότητα την οποία ονομάζει ανταγωνιστικότητα. Πάνω σε αυτή κατασκευάζεται την καθυπόταξη στον ψεύτικο λόγο της αλήθειας. Καθυπόταξη στο μελλοντικό χάος που κατασκευάζει για εμάς χωρίς εμάς.
Ο διχαστικός λόγος υπολογίζει στην ομοιότητα κατασκευάζοντας την διαφορά. Η διαφορά γεννά τον φόβο και ο φόβος την διαφορά. Φόβος και διαφορά πάνε μαζί. Ο διχαστικός λόγος είναι ένας φοβικός λόγος. Καλλιεργεί το φόβο της διαφοράς καλύπτοντας τον φόβο της ομοιότητας. Ομοιότητα και διαφορά αποτελούν το πεδίο της ύπαρξής του Αναπαριστά τον φόβο της διαφοράς για κάθε ηλικία, για κάθε εποχή. Δημιουργεί τα πρότυπα ομοιομορφίας και συμμόρφωσης, τους ρόλους της σύνεσης, της αποφυγής απομόνωσης, της αποφυγής του διαφορετικού. Δημιουργεί την ιεράρχηση των επειγόντων καταστάσεων που αφορούν την κοινωνία. Φτιάχνει την ιεράρχηση ανθρώπων. Καθορίζει το κόστος κάθε ανθρώπινης ενέργειας, στο επίπεδο των πραγμάτων.
Ο διχαστικός λόγος παρουσιάζει το μόνο ρεαλιστικό σενάριο βασισμένο στη διαχρονική αλαζονεία της εξουσίας του. Σε αυτό το σενάριο παρουσιάζεται σαν σωτήρας και όχι σαν καταχραστής της εμπιστοσύνης του ατόμου. 

Ο διχαστικός λόγος εκφράζει μια ιδεολογία που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε “μονοδιάστατος ρεαλισμός”. Επειδή επικαλείται συχνά την έννοια του να είμαστε ρεαλιστές, ο ρεαλισμός όμως καθορίζεται από την μορφή του λόγου που εκφωνεί, από το περιεχόμενό του, και από το ύφος του. 

Ο διχαστικός λόγος κτίζει την πραγματικότητα μόνο με την λεκτική εκφορά του. Δεν δέχεται μια άλλη ερμηνεία της κοινωνικής κατάστασης, εκτός από την δική του. Το μη ρεαλιστικό είναι το πραγματικό όταν δεν αποτελεί κομμάτι της αναπαράστασης σύμφωνα με το συμφέρον του.
Ο διχαστικός λόγος είναι ένας ψεύτικος λόγος. Επιζεί, αναπαράγοντας το ψέμα σαν αλήθεια με τέτοιο τρόπο ώστε ούτε η αλήθεια να υπάρχει αλλά ούτε το ψέμα να γίνεται πιστευτό.
Όταν το ψέμα γίνεται αλήθεια και η αλήθεια ψέμα, ο διχαστικός λόγος έχει κερδίσει την δυνατότητα και την ικανότητα να ιδιοποιείται το κάθε τι και να το χρησιμοποιεί για να στηρίξει τα διαχρονικά, διαχωριστικά επιχειρήματα του .
Κερεντζής Λάμπρος
Πίνακας:
Kandisky

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου