Αναρτήσεις

Εικόνα
Ψυχιατρική και Τέχνη 1 TOY ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΪΛΑΚΗ H σχέση λογοτεχνίας και σωματικής ή ψυχικής ασθένειας υπήρξε πάντοτε ιδιαίτερα περίπλοκη και ενδιαφέρουσα, ενώ το μόνο σίγουρο είναι ότι σπουδαίοι δημιουργοί από τον χώρο της κλασικής μυθοπλασίας έγραψαν τα αριστουργήματά τους υπό την επίδραση της αρρώστιας τους. Σε ποιο βαθμό η οπτική γωνία του λογοτέχνη αποκλίνει -από τα συνηθισμένα- εξαιτίας της νόσου που τον φθείρει ανεπανόρθωτα; Δύσκολο να αποφανθεί κανείς. Πάντως, η «πινακοθήκη» τέτοιων συγγραφέων είναι πραγματικά πλούσια: O Bερλαίν δηλητηριαζόταν από το αψέντι, ο Mάλκολμ Λόουρι από την αλκοόλη, ο Mπάροουζ ήταν ναρκομανής, ο Mωπασάν και ο Nίτσε συφιλιδικοί, ο Kάφκα και ο Tόμας Mαν φυματικοί, ο Nτοστογιέφσκι επιληπτικός, ο Προυστ υπήρξε ασθματικός- έγραφε όπως ανάσαινε, με την κάθε φράση να ακολουθεί ακριβώς τον ρυθμό της ασθματικής κρίσης. Oσο για τους Eλληνες συγγραφείς, υπάρχει μία πλειάδα τέτοιων περιπτώσεων με εμφανή τη σωματική ή ψυχική ασθένεια η οποία τους βασάνισε και τους οδήγη...
Εικόνα
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: «(…) Ελευθερη κοινωνια ειναι μια κοινωνια στην οποια η εξουσια ασκειται αποτελεσματικα απο τη συλλογικοτητα… στην οποια ολοι συμμετεχουν πραγματικα με ισοτητα. Αυτη η ισοτητα πραγματικης συμμετοχης… πρεπει να διασφαλιζεται, οσο περισσοτερο γινεται, απο αποτελεσματικους θεσμους.(…) Πραττω μαζι με τους αλλους σημαινει συμμετεχω, δεσμευομαι, ενωνομαι σε μια κοινη δραστηριοτητα― και αποδεχομαι μια οργανωμενη συνυπαρξη και συλλογικες επιχειρησεις στις οποιες οι αποφασεις παιρνονται απο κοινου και εκτελουνται απ’οσους συμμετεχουν στη διαμορφωση τους. (…) Επειδη αναγκαστικα υπαρχει εξουσια στην κοινωνια, οσοι δεν συμμετεχουν σ’αυτη την εξουσια στη βαση της ισοτητας κυριαρχουνται απ’αυτους που συμμετεχουν στην εξουσια και την ασκουν, ―συνεπως δεν ειναι ελευθεροι, ακομα κι αν εχουν την ηλιθια αυταπατη οτι ειναι, επειδη υποτιθεται πως αποφασισαν να ζησουν και να πεθανουν σαν ηλιθιοι (idiots), δηλαδη σαν απλοι ιδιωτες (ιδιωτευειν). (…) Χωρις τη δραστ...
Εικόνα
Η Ταυτότητα ταυτότητα 1 Το άτομο κοινωνικοποιείται και κτίζει την ταυτότητα του σε διαφορετικές περιόδους στην ζωή του ξεκινώντας με την γέννηση του, και εξελίσσεται με το πέρασμα του από την εφηβεία, το φτάσιμο του στην ηλικία του ενήλικα, μέχρι το γήρας. Κατά την διάρκεια όλων αυτών των περιόδων η εικόνα του, τα πιστεύω του, οι αναπαραστάσεις του εαυτού του, τον βοηθούν να δημιουργήσει μια ψυχολογική δομή, η οποία του επιτρέπει να λειτουργήσει στην σχέση του με τους άλλους, μέσα από τις πράξεις του και τις κοινωνικές σχέσεις που δημιουργεί Η ταυτότητα και η εικόνα που έχει για τον εαυτό του αποτελούν την βασική ψυχολογική διεργασία για την εξέλιξη της προσωπικής του ζωής Μπορούμε να ξεχωρίσουμε διαφορετικές διαστάσεις στην εξέλιξη της ατομικής ταυτότητας. α ) Πρώτη διάσταση της ταυτότητας έχουμε την συνέχεια του ατόμου. Αυτή η συνέχεια εκφράζεται με την επιβεβαίωση ότι ανήκει σε ένα γένος, μια οικογένεια, σε ένα περιβάλλον, σε μια κουλτούρα, όπως και σε κοινωνικό μύθο( Έλληνας, Άραβα...
Εικόνα
Αμοιβή ή Τιμωρία Πείραμα Το πείραμα του A. W. Steets ψυχολόγου της συμπεριφοράς το οποίο παρουσιάζουμε εδώ, έχει να κάνει με αρουραίους σε μια πειραματική κατάσταση μάθησης. Υπάρχουν δύο πειραματικές συνθήκες: Η πρώτη συνθήκη βασίζεται στην αναζήτηση μιας ανταμοιβής και η δεύτερη στην αποφυγή μιας ποινής. Οι μισοί από τους αρουραίους βρίσκονται στην πρώτη συνθήκη και οι άλλοι μισοί στην δεύτερη. Και παρατηρούμε τις διαφορές Όποια και αν είναι η συνθήκη του πειράματος οι αρουραίοι είναι κλεισμένοι μέσα σε ένα κουτί το οποίο έχει προσαρμοσμένο ένα μοχλό. Στην πρώτη περίπτωση, στην περίπτωση της ανταμοιβής οι αρουραίοι όταν πατάνε το μοχλό παίρνουν ένα γλύκισμα. Στην δεύτερη περίπτωση, στην περίπτωση της τιμωρίας , οι αρουραίοι όταν πατούν το μοχλό δέχονται μια ηλεκτρική εκκένωση που προκαλεί μια δυσάρεστη αίσθηση η οποία διατηρήται, διότι το πάστωμα αλλά και το συρματόπλεγμα του κουτιού είναι και αυτά ελαφρώς ηλεκτρισμένα. Σε αυτό το στάδιο του πειράματος ο παρατηρητής διαπιστώνει ότι...
Εικόνα
Η αναπαράσταση της πραγματικότητας Διαχωρισμός και Διαμεσολάβηση Βία 10 Το ‘θέαμα’, ακόμη κι απ’ τους θεωρητικούς φετιχιστές του, προσεγγιζόταν περιγραφικά μέσω των συστατικών του, των στρατηγικών του, των κοινωνικών συνεπειών του. Αν κάποτε η κοινωνία του θεάματος ήταν προ των πυλών των καπιταλιστικών μητροπόλεων, σήμερα αποτελεί μια βαθιά κοινωνική εμπειρία δεκαετιών. Μια εμπειρία με πολλές ερμηνείες, που άλλοτε κι αλλού επιβεβαιώνει τους ‘προφήτες’ της κι άλλοτε κι αλλού τους ακυρώνει. Συνοπτικά, έχουμε να κάνουμε με τη δύναμη της φαινομενικότητας, μιας παλιάς γνώριμης της Κυριαρχίας, που απέκτησε ολοκληρωτικές διαστάσεις με την εξέλιξη των μηχανών της Εικόνας και τη συνακόλουθη καλλιέργεια της δύναμής της. Μέσα από μια κατευθυνόμενη και επιτηδευμένη κοινωνική διαδικασία, το περιεχόμενο των εννοιών, των πραγμάτων, των σχέσεων, των καταστάσεων και των γεγονότων αδειάζει από την αλήθεια τους και γεμίζει από το ψέμα που συμφέρει τους κυρίαρχους. Εν τέλει, η ξένη, αλλοτριωμένη μορφή του...
Εικόνα
Ο βιασμός μια χώρας που βιάζει Βία 9 Κάθομαι και διαβάζω ατελείωτα άρθρα γύρω από την οργανωμένη ανοργανωσιά μια χώρας, που η εξουσία της βίας αποτελεί το βασικό παράγοντα ύπαρξη σε όλα τα επίπεδα της ιστορικής της πραγματικότητας. Η βία μπορεί και παίρνει μορφές σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε χώρο, στην δουλειά, στο σχολείο, στο δρόμο, στα δημόσιο και στον ιδιωτικό χώρο μας, σε κάθε βήμα μέσα και έξω από αυτό που είμαστε και δεν είμαστε. Ζούμε λοιπόν σε μια συνεχή βία, με τέτοιο τρόπο σαν να νομίζουμε ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά και νόμιμα, ενώ είναι ανορθολογικά και παράνομα. Ζούμε σε μια ανομία, όπως θα έλεγε ο Ντουρκάιμ όπου η βία αποτελεί το μοναδικό συνεκτικό χαρακτηριστικό της βίαιης, βιασμένης κοινωνίας μας. Με αυτό τον τρόπο, επειδή η προσαρμογή αποτελεί τον ασφαλέστερο τρόπο για να επιβιώσει ένας οργανισμός, προσαρμοζόμαστε στο βίαιο περιβάλλον, βιώνοντας την βία σαν αποδέκτες, αλλά και σαν πομποί της. Είμαστε πομποί της και εκφραστές της, αλλά και δέκτες αυτής της βίας. Είμασ...
Εικόνα
Η σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας στην Ελλάδα Βία 8 Στατιστικές Τον Απρίλιο του 2004, το Κέντρο Ερευνών για θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) πραγματοποίησε την πρώτη έρευνα, σε πανελλαδικό επίπεδο, για την σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας. Παρουσιάζονται συνοπτικά τα κυριότερα σημεία της εν λόγω έρευνας καθώς και τα συμπεράσματα της. Τον Απρίλιο του 2004 το Κέντρο Ερευνών για θέματα ισότητας (ΚΕΘΙ) παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνας του σχετικά με την σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας στην Ελλάδα. Αντικείμενο, στόχοι και μεθοδολογία της έρευνας Αντικείμενο της έρευνας αυτής είναι η καταγραφή της συχνότητας εμφάνισης του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας με θύματα τις γυναίκες. Η μελέτη εστιάζεται στην περιγραφή του φαινομένου, στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του, και στην σχέση μεταξύ δράστη και θύματος παρενόχλησης. Στόχος της έρευνας είναι η πρώτη περιγραφή του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης στην εργασία σε εθνικό επίπεδο, αποτε...