Οικογένεια και Οικογενειακές σχέσεις Ψυχολογία - Συμβουλευτική - Ψυχοθεραπεία

    Ως τα δεκάξι μου χρόνια παπούτσια δεν φόρεσα, μήτε καινούργιο ρούχο. Ο πατέρας μου μιαν έννοια είχε, να αποχτήσει πολλά χωράφια, λιόδεντρα και συκοπερίβολα. Η μάνα μου έκανε δεκατέσσερις γέννες. Μα της ζήσανε μόνο εφτά παιδιά και από τούτα τα τέσσερα της τά φάγαν οι πόλεμοι.     Δεν θυμάμαι να μου ΄δωκε ποτέ ο πατέρας μου κανένα μεταλλίκι να αγοράσω σαν παιδί καραμέλα ή κουλούρι. Μια μέρα που ήταν να μεταλάβω μαζί με τα δυο μικρότερα αδέλφια μου, πήγαμε και του ζητήσαμε συγχώρεση, με την κρυφή ελπίδα πως θα ΄βγαζε να μας δώσει κάτι. Κείνος όμως, σαν πήρε είδηση πως περιμέναμε λεφτά, αγρίεψε και γύρεψε να μας δείρει. Κινήσαμε τότες και πήγαμε να φιλήσουμε το χέρι των νουνών μας, μήπως και έβγαινε από εκεί τίποτα. Όταν μας δώσανε από ένα γρόσι στο καθένα ξετρελαθήκαμε! Ο πιο μικρός, ο Σταμάτης, έτρεξε ίσια στο μπακάλικο του κυρ Θόδωρου, που είχε κάτι χρωματιστά κάντια, μεγάλα σαν λιθάρια και χόρτασε με αυτά την λίμα του. Ο Γιωργής κι ...

Σήμερα έρχομαι ανοίξω ένα διάλογο μαζί σας, χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο αλλά θα προσπαθήσω να συγκεντρωθώ. Ξέρουμε ότι η συγκέντρωση είναι κάτι δύσκολο στις ημέρες μας, αλλά μην ανησυχείτε αυτό που θα ακούσετε από εμένα θα είναι αρκετά συγκεντρωτικό. Συγκεντρωτικό διότι έχω μαζέψει την πείρα ενός διαλόγου με εσάς και τους άλλους και από αυτό το διάλογο κατάλαβα ότι αυτό που είμαι για εσάς, δεν είμαι για τους άλλους. Εγώ λοιπόν κατ' αρχάς, κατάλαβα ότι δεν μπορώ να σας πω ποιος είμαι, διότι αυτό που είμαι όταν δεν είμαι μπροστά σας, δεν έχει να κάνει με αυτό που είμαι, όταν είμαι μπροστά σας. Για εσάς, είμαι κάτι άλλο από αυτό που είμαι για μένα. Το ζήτημα είναι ότι ούτε εγώ ξέρω τι είμαι για εσάς, ούτε εσείς ξέρετε τι είμαι για μένα. Πιστεύω να συνεννοηθήκαμε για το ποιος είμαι και για το ποιος εσείς νομίζετε ότι είμαι. Καταλαβαίνω ότι σας μπερδεύω, αλλά πραγματικά αυτό που είμαι μπροστά σας, ούτε και εγώ δεν μπορώ να το κατονομάσω ακόμα, διότι είναι...

Σήμερα η συμβίωση δύο ανθρώπων, δηλαδή το ζευγάρι αποτελεί ένα καινούργιο χώρο και χρόνο όπου το άτομο διαλέγει για να συνεχίσει την ζωή του μετά την αποχώρηση από την οικογένεια καταγωγής του.   Έτσι η συμβίωση και ο γάμος δεν είναι το τέλος μιας κατάστασης όπως μας δείχνουν τα παλιά ελληνικά φιλμ, αλλά ένα καινούργιο ξεκίνημα όπου η ενεργητική στάση του καθένα από τα μέλη του ζευγαριού βοηθάει την ανάπτυξη της σχέσης, η οποία σημαίνει και προσωπική του ανάπτυξη. Το Ζευγάρι είναι μια καινούργια δοκιμασία για τον καθένα και όχι ένα χώρος παθητικότητας και αποφυγής. Μέσα στο ζευγάρι, συνεχίζεται η επί πλέον ανάπτυξη του ατόμου σε θέματα στα οποία η οικογένεια καταγωγής δεν μπορούσε να βοηθήσει. Αυτή η καινούργια μορφή συνύπαρξης, την οποία πολλοί την θεωρούν απλή, είναι αρκετά σημαντική και μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο άτομο τόσο στην σχέση με τους άλλους, όσο και στην σχέση με τον εαυτό του. Η Σταθερότητα και η επιτυχία του ζευγαριού εξαρ...

Ο πατέρας αποτελεί την ραχοκοκαλιά της διαδικασίας κοινωνικοποίησης του παιδιού, διότι, εκείνος είναι που θα θέσει τα όρια με την παρουσία του. Η σημαντικότητα της παρουσίας του απορρέει από την ισχύ, που του παράσχει ο κοινωνικός του ρόλος. Μέσω αυτής της ισχύος μπορεί να βάλει τα όρια, τα οποία έχει απόλυτη ανάγκη το παιδί για να κτήση την ταυτότητα του. Η ισχύς του πατέρα η οποία εκφράζεται όμως, μόνο με διάφορες μορφές βίας (ψυχολογική, σωματική) αποτελεί μ' ένα τρόπο συρρίκνωση της σημαντικότητας της παρουσίας του και υποτίμηση των άλλων χαρακτηριστικών τα οποία περικλείει ο ρόλος του. Επίσης η προσφυγή σε βίαιους τρόπους και μεθόδους δεν αποτελεί το μέσον για να δηλώσει την παρουσία του δίπλα στο παιδί, αλλά ένας τρόπος που δηλώνει την απουσία ίδιου του παιδιού. Διότι η βίαιη εξουσία του πατέρα μειώνει το ενδιαφέρον που εισπράττει το παιδί και μεγαλώνει την αίσθηση ασημαντότητας του μέσα στην σχέση. Η ισχύς του πατέρα είναι καλό να εκφράζεται περισ...

ν Να σκαρφαλώσεις στο ταβάνι, να πιτσιλίσεις τους τοίχους, να τρυπήσεις τις πόρτες, να γεμίσεις το πάτωμα μολυβιές, να ξαπλώσεις επάνω στο καλοριφέρ, να παίζεις με τα φώτα, να πηδάς πάνω στο κρεβάτι σου. Πόσες και πόσες παιδικές λαχτάρες που κόβονται απότομα με ένα χαστούκι ή ένα αμετάκλητο «απαγορεύεται». Στο όνομα τίνος όμως μπαίνουν όλες αυτές οι απαγορεύσεις ; Στο όνομα της «καλής αγωγής» που και αυτή στο κάτω – κάτω προσδιορίζεται άμεσα από μία εξουθενωτική και πιεστική αρχιτεκτονική.   Απορημένος και τρομαγμένος εξερευνητής αυτού του άγνωστου και ξένου κόσμου που είναι το «διαμέρισμα των μεγάλων», το παιδί μαθαίνει μέσα από μία σειρά απαγορεύσεων και τιμωριών πως η φυγή, η κίνηση, η έκφραση, η αυτενέργεια είναι πράγματα ανεπιθύμητα Προ ετών, το Κέντρο Έρευνας Αρχιτεκτονικής – Πολεοδομίας – Κατασκευής στην Γαλλία έκανε μερικούς πειραματισμούς γύρω από τις ιδεώδεις για την ανάπτυξη του παιδιού συνθήκες κατοικίας. Με την κουβέντα, το σχέδιο, τις μακέτες,...

  Βρες το χρόνο να δουλέψεις αυτό είναι το τίμημα της ευτυχίας. Βρες τον χρόνο να σκεφτείς αυτή είναι η πηγή της δύναμης. Βρες το χρόνο να παίξεις αυτή είναι η συνταγή της παντοτινής νιότης. Βρες το χρόνο να διαβάσεις αυτό είναι το θεμέλιο της σοφίας. Βρες τον χρόνο να κάνεις φίλους αυτός είναι ο δρόμος προς την ευτυχία. Βρες τον χρόνο να ονειρευτείς είναι σαν να πορεύεσαι μαζί με ένα αστέρι. Βρες το χρόνο ν αγαπήσεις και ν΄΄αγαπηθείς αυτό είναι προνόμιο των θεών. Βρες το χρόνο να κοιτάξεις τριγύρω σου ο χρόνος είναι λίγος για να΄ μαστε εγωιστές. Παλιά Ιρλανδέζικη προσευχή  πίνακας:  Jose Roosevelt,

Πόσες φορές έχουμε βρεθεί στην αδυναμία και τον φόβο μην εκτεθούμε μπροστά στους άλλους; Πόσες φορές ψάχνουμε ένα τρόπο να το αποφύγουμε; Πόσες φορές κρυβόμαστε για να μην μας δουν, διότι το βλέμμα τους μας διαπερνά και ακουμπάει κάτι, που ούτε εμείς ξέρουμε τι είναι αυτό, αλλά και πως βρίσκεται έτσι ριζωμένο μέσα μας; Η κατάσταση αυτή φανερώνει μια ψυχική αναστάτωση όπου η επιθυμία να εκφραστούμε συναντάει μέσα μας τον φόβο μην ρεζιλευτούμε. Αυτή η αναστάτωση, αυτή η σύγκρουση θα λέγαμε καλύτερα, αυτός ο εσωτερικός πόλεμος, είναι συνεχής και εντατικός και καταβάλει την ύπαρξή μας με το συναίσθημα που δεν είναι άλλο από την ντροπή. Η ντροπή αποτελεί μια ψυχική κατάσταση που χρειάζεται να την ξεχωρίσουμε την ενοχή στο βαθμό που εκδηλώνεται περισσότερο με την αίσθηση παρά με την πράξη. Έτσι η ενοχή έχει να κάνε με “κάτι που κάναμε” ενώ η ντροπή με το “είμαστε” Η Ντροπή χαρακτηρίζεται από ένα μείγμα συγκινησιακών καταστάσεων όπως φόβος, θυμός...