Τα βασικά αίτια της εμφάνισης του ρατσισμού μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: α) Η αύξηση της ανεργίας δημιουργεί εχθρότητα ενός τμήματος του πληθυσμού προς τους μετανάστες θεωρώντας τους υπεύθυνους για τα προβλήματά τους. Τη ιδέα αυτή προωθούν οι ρατσιστικές οργανώσεις έστω κι αν είναι λανθασμένη αφού κατά κανόνα οι οικονομικοί μετανάστες κάνουν τις δουλειές που αρνιούνται να κάνουν οι ντόπιοι. β) Στις μέρες μας υπάρχει έλλειμμα «κοινής λογικής» και ταυτόχρονα εδώ και χρόνια διανύουμε μια περίοδο κρίσης αξιών. Τα φαινόμενα αυτά τροφοδοτούν τα ρατσιστικά κινήματα. γ) Ο πολιτικός κόσμος παρουσιάζει ανησυχητικά φαινόμενα διαφθοράς και αναποτελεσματικότητας. Κάποιοι πολιτικοί οδηγούν ένα τμήμα του πληθυσμού να ψηφίζει σε «ένδειξη διαμαρτυρίας» υπέρ ρατσιστικών ή κρυπτορατσιστικών κινημάτων. δ) Η έλλειψη σωστής και ολοκληρωμένης ιστορικής πληροφόρησης μεγάλων τμημάτων της νεολαίας γύρω από τα θέματα αυτά συμβάλλει στο να βρίσκουν γόνιμο έδαφος και να αναπτύσσοντ...
Η προσπάθεια απόδειξης της σημαντικότητα του ατομικού ή του συλλογικού και η προσπάθεια της πολιτικής σκέψης για την ιδεολογική επικράτηση του ενός ενάντια στο άλλο… είναι άκρως λανθασμένη Στο βαθμό που η σχέση με τον πραγματικό κόσμο καθορίζεται από τη γλώσσα και τη δυνατότητα λεκτικής περιγραφή του, το υποκείμενο σαν οντότητα είναι αναγκασμένο να βρίσκεται πάντα στην διαπραγμάτευση με τους άλλους, δηλαδή να αποτελεί μέρος μιας συλλογικότητας . Η διαπραγμάτευση αποτελεί το βασικό λεκτικό περιεχόμενο υπό μορφή αναστοχασμού ο οποίος ορίζεται σαν ατομικός και έχει την μορφή του εσωτερικού διάλογου και σαν σχεσιακος με την μορφή του διάλογου με τους άλλους. Η ανάστοχαστικότητα είναι η διανοητική διαδικασία με την οποία οι άνθρωποι προσπαθούν να διαμορφώσουν την δική τους ζωή… μέσα από την σκέψη του άλλου. Μπορούμε λοιπόν, να ισχυριστούμε ότι, ότι είναι πραγματικό διαμορφώνεται από την σχέση με τον άλλον και την μορφή ...
Έχοντας περιγράψει την τελετή του γάμου, δόκιμο θα ήταν να απαντηθεί το γιατί παντρεύονταν οι άνθρωποι στην αρχαιότητα. Η σύναψη συμμαχιών ή συνασπισμών ισχυρών οικογενειών, που παραπέμπει σε ηρωικές εποχές και στις πρακτικές των τυράννων (Ηρόδοτος, 6.126-130, και Θουκυδίδης, 1.26), θα μπορούσε να θεωρηθεί μια αιτία. Εντούτοις ο προφανής λόγος στην αθηναϊκή κοινωνία είναι η διαιώνιση του είδους, με την οποία ο άνδρας θα εξασφαλίσει φροντίδα στα γηρατειά του, παραδοσιακή κήδευση, αλλά και συνέχιση της οικογενειακής λατρείας μετά το θάνατο. Η νομοθεσία επάνω στο θέμα της αγαμίας πρεσβεύει ότι ο άγαμος άνδρας μετά τα 35 πληρώνει ετήσιο πρόστιμο (Πλάτων, Νόμοι 721d) και δεν δύναται να εκλεγεί άρχοντας, στρατηγός ή να κατέχει υψηλό αξίωμα. Στη Σπάρτη, τα μέτρα είναι πολύ πιο αυστηρά, καθώς η αγαμία θεωρείται αποτυχία στην εκπλήρωση του καθήκοντος προς το κράτος, που απαιτεί τη γέννηση υγιών τέκνων. Έτσι, θεσπίζεται « γραφή αγαμίου », «γραφή οψιγαμίου» και «γ...
Σχόλια