Αναρτήσεις

Ο γονέας “μαιευτήρας”

Εικόνα
Ο γονέας σαν παιδαγωγός χρειάζεται να γίνει “μαιευτήρας” της ζωής του παιδιού του. Δηλαδή να το βοηθήσει να “γεννήσει” τον εαυτό του και όχι να επιβάλει ένα εαυτό που εκείνος έχει φανταστεί και επιθυμήσει. Για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να έχει την ικανότητα της σύνθεσης των προσωπικών ιδεών, και αντιλήψεων για την ζωή, έτσι ώστε να μπορεί να σκέφτεται “συνολικά” αλλά να ενεργεί “τοπικά”. Δηλαδή να έχει μια γενική γνώση των ρόλου του γονέα, αλλά να μπορεί να διακρίνει τις διαφορετικές πλευρές του οι οποίες χρειάζονται να προσαρμοστούν στην διαφορετικότητα του κάθε παιδιού. Αυτή η ικανότητά του για διαφοροποίηση θα επιτρέψει την γέννηση της ιδιαίτερης έκφρασης και επιθυμίας για ζωή του παιδιού του. Τότε λοιπόν θα γίνει ένας καλός “μαιευτήρας” όταν θα προσέχει να μην πληγώνει αλλά να επιτρέπει και να προστατεύει την ανάδυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της προσωπικότητας του παιδιού του... Κερεντζής Λάμπρος


Η λήξη της κατάστασης παγκόσμιου συναγερμού.

Εικόνα
Οι κοινωνίες για να αναπτυχθούν χρειάζονται την θυσία. Η θυσία αποτελεί μια κοινωνική λειτουργία από αρχαιοτάτων χρόνων. Η Ιστορία είναι σπαρμένη από θυσίες. Συνήθως το θύμα είναι ο εχθρός. Αυτός χρειάζεται να θυσιαστεί. Σήμερα όμως οι κοινωνίες χρειάζεται να θυσιάσουν τον πληθυσμό τους.
Η λήξη της κατάστασης παγκόσμιου συναγερμού, βάζει σε κίνδυνο τους πληθυσμούς. Αυτό είναι το δίλημμα. Ποιον πρέπει να προστατεύσουν, την οικονομία τους, ή τον πληθυσμό τους; Οι κοινωνίες έχουν φθάσει μπροστά στη θυσία και όχι οποιαδήποτε θυσία.
Επίσης συμβαίνει και το άλλο παράδοξο. 
Οι περιορισμένοι πληθυσμοί έχουν συσσωρεύσει την δυσαρέσκεια, τον φόβο και την αγωνία σε τέτοιο τέτοιο βαθμό, ώστε με την άρση του μέτρου, θα θεωρήσουν ότι ο κίνδυνος πέρασε. Η άρση θα βιωθεί σαν απελευθέρωση. Όχι μόνο δεν θα καταλάβουν ότι είναι μια απόφαση που τους οδηγεί στην θυσία, αλλά ότι τους ανοίγει τις πόρτες της ελευθερίας. 
Φαίνεται ότι οι κοινωνίες έχουν φθάσει σε τέτοιο επίπεδο παραπλάνησης του πληθυσμού του…

Μένουμε σπίτι...

Εικόνα
Η παρουσία του Κορονοϊού αλλάζει τις συνθήκες της ζωής μας. Όταν ο ένας μπορεί να μολύνει τους άλλους, ο φόβος εκφράζεται κοινωνικά και ατομικά. Εισβάλει και αλλάζει βίαια τις κοινωνικές μας σχέσεις.
Ο κίνδυνος της μόλυνσης χρωματίζει κάθε μορφή αλληλεπίδρασης μας. Περιοριστικά μέτρα θέτουν καινούργιους κανόνες στην καθημερινότητα μας. Η ελευθερία περιορίζεται.
Το σλόγκαν “Μένουμε σπίτι” είναι εμποτισμένο κοινωνικά από τον φόβο, και ατομικά από την ευθύνη. Δηλώνει ότι οι μόνες κοινωνικές σχέσεις που μας απέμειναν, μετά τον περιορισμό των μετακινήσεων και των διαδραστικών επαφών μας, είναι οι οικογενειακές.
Ο περιορισμός κατ' οίκον, που αποτελεί μια λύση για την αποφυγή της διασποράς του ιού, επιδρά δραματικά επάνω μας. Μας γεμίζει ανησυχία. Η συμβίωση αλλάζει μορφή.Ο ιδιωτικός μας χώρος περιορίζεται.

Η σχέση μας με τον άλλον στην οικογένεια γίνεται πλέον κάτω από στρεσογόνες συνθήκες.Η παρουσία του φόβου δυναμώνει την εξάρτηση μας μαζί του. 
Ο φόβος της μόλυνσης από τον Κορονο…

παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας

Εικόνα
Γυναίκα και κοινωνία

Γνωρίζουμε ότι η απόλαυση της θηλυκότητας απειλούσε την λειτουργία της κοινωνίας από παλαιότατων χρόνων. Πάντα το γυναικείο κορμί ήταν εκείνο το οποίο προκαλούσε με την σαγήνη του και έπρεπε να υποταχθεί.
Στις δυτικές χριστιανικές κοινωνίες η υποταγή του επιτυγχάνεται με την όλο περισσότερο προβολή του σαν αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης, Στις ανατολικές και ισλαμικές, με την απαγόρευση της θέασης του.
Οι μεν την προβάλουν σαν ηδονικό σύμβολο, ή δε σαν ενοχικό και ντροπιαστικό. Και στις δύο περιπτώσεις... η Γυναίκα είναι χαμένη. Κερεντζής Λάμπρος

Φωτο: Nadine Shaabana

Η στέρηση της αγάπης...

Εικόνα
Η στέρηση της αγάπης είναι μια πράξη βίας. Το άτομο νιώθει ανίσχυρο και ανεπαρκές. Νιώθει ότι απειλείται συνεχώς η ακεραιότητα του. Από την στέρηση της αγάπης πηγάζει ο φόβος, η ανασφάλεια, και δημιουργείται μια αρνητική εξάρτηση από αυτόν που την επιβάλει. Ο στερημένος αυτό που γνωρίζει να μεταδίδει είναι η στέρηση. Για την αναπαραγωγή της υιοθετεί την βία που έχει μάθει και υποστεί. Έτσι γίνεται απειλητικός και βίαιος, προσπαθώντας να αποφύγει την απειλή στέρησης. Αυτό που τον απενοχοποιεί και του επιτρέπει να ασκήσει βία, είναι η απόδοση αυτής της απειλής που νιώθει στη παρουσία του “άλλου”, του ξένου , του διαφορετικού, του μακρινού... Δυστυχώς όμως η στέρηση της αγάπης για το καθένα μας δεν προήλθε από τον ξένο, τον άγνωστο, τον μακρινό, αλλά από τον γνωστό, τον οικείο, τον συγγενή. Κερεντζής Λάμπρος Πίνακας:oswaldo guayasamín

Η ανοχή... δεν είναι πάντα ένδειξη αδυναμίας.

Εικόνα
Η ικανότητα της περιφρόνησης…
Όταν η περιφρόνηση του «διαφορετικού» γίνεται πυγή ικανοποίησης, τότε το μίσος υπερτερεί σαν συστατικό της κοινωνίας και η ανοχή γίνεται ένδειξη αδυναμίας.
Η περιφρόνηση του «άλλου» δεν μας διέπει μόνο σαν άτομα, ή ομάδες, αλλά αποτελεί μια ιστορικά συλλογική στάση. Εκπροσώπηση της γίνεταιδημόσια. Η ισχύς με την μορφή της μισαλλοδοξίας εκφράζεται πολλές φορές από το κράτος, τις πολιτικές δυνάμεις που το διοικούν και τις αντίπαλες κοινωνικές ομάδες. Αποτελεί στοιχείο της εξουσίας, για αυτό και η ανεξέλεγκτη εξουσία μπορεί να μας καταστρέψει.
Η μισαλλοδοξία στρέφεται συνήθως σε ότι διαφέρει, ή νομίζουμε ότι διαφέρει. Ότι είναι διαφορετικό η κοινωνία το πολεμά, διότι δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί και εύκολα προκαλεί φόβο. Το «διαφορετικό» επιζητά μια άλλη προσέγγιση της πραγματικότητας η οποία φαίνεται ότι αποσταθεροποιεί την συνηθισμένη, την γνωστή. Το μίσος εκφραζόμενο σαν μισαλλοδοξία στρέφεται ενάντια στις δοξασίες και τις πεποιθήσεις του «διαφορετικού». Επι…

Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης

Εικόνα
Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης εμφανίζεται στη συνείδηση με τη μορφή της βαθιά ριζωμένης προσκόλλησης στη ζωή, την επιθυμία για ζωή που χαρακτηρίζει κάθε ζωντανή ύπαρξη. Αυτό το ένστικτο είναι που με απλό τρόπο λειτουργεί σε απλά οργανωμένες υπάρξεις, τις οποίες οδηγεί να αναζητούν τροφή και να αποφεύγουν τον κίνδυνο. Το ίδιο προτρέπει το σύνθετο οργανισμό, τον πολιτισμένο άνθρωπο, να εκτελεί πολυσύνθετες δραστηριότητες για «να βγάζει το ψωμί του». Κατά βάση είναι εγωιστικό ένστικτο, επειδή παροτρύνει το άτομο να ενδιαφέρεται μόνο για τη δική του καλοπέραση και να σκέφτεται τους άλλους μόνο όσο η ύπαρξή του εξαρτάται από τη δική τους. Για παράδειγμα, το κυνήγι απαγορεύεται την εποχή της αναπαραγωγής των θηραμάτων, όχι από πρόνοια για τα ζώα, αλλά επειδή είναι χρήσιμη η διαιώνιση του είδους τους. Η επίδρασή του πάντως συχνά εξισορροπείται από τα άλλα δύο μεγάλα ένστικτα, που η επιρροή τους μπορεί να δυναμώσει τόσο ώστε κάποιος όχι μόνο να αψηφήσει τα συμφέροντα του, αλλά και να προσφέ…