Οικογένεια και Οικογενειακές σχέσεις Ψυχολογία - Συμβουλευτική - Ψυχοθεραπεία

Η κοινωνία σήμερα εκφράζει τους ευσεβείς πόθους ενάντια στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά, αλλά σε άλλους τομείς την αναπαράγει χωρίς μέτρο καθημερινά.   Έτσι δεν ενισχύει την ανεξαρτησία του ατόμου, αλλά περισσότερο την εξάρτηση του με την μορφή της υποταγής και την πρόσδεση του σε κέντρα αποφάσεων έξω από τον εαυτό του. Σε αυτή την περίπτωση οι κοινωνικοί θεσμοί όπως η οικογένεια, η θρησκεία, η εργασία κ.λ.π. δεν κάνουν τίποτα διαφορετικό από αυτό που κάνει μια ναρκωτική ουσία.   Προσπαθούν να διατηρήσουν την εξάρτηση του ατόμου από την παρουσία τους, προτείνοντάς του διάφορες μορφές “ευημερίας”, ενώ συγχρόνως προβάλλουν τον φόβο της στέρησης, ο οποίος θα έρθει με την δική τους απουσία. Κερεντζής Λάμπρος εικόνα :Γραφιτι από την Αϊτή

…Τα ΜΜΕ εκπονούν το προφίλ του χρήστη (ναρκωτικών) ως ιδιαίτερης προσωπικότητας, μιλάνε για αίτια, για ευπαθής ομάδες κ.λπ. και ορίζουν το ερμηνευτικό πλαίσιο με ένα συντηρητικό, ηθικοπλαστικό, κανονιστικό λόγο, ο οποίος αναπαράγει κυρίαρχους λόγους όχι μόνο για τους χρήστες αλλά γενικότερα για την ομαλότητα και την παρέκκλιση.  Δηλαδή αναπαράγει ορισμούς, ερμηνείες, αντιλήψεις που επιβάλλονται στο κοινό ασυνείδητα και μέσα από την επανάληψή τους, διαβρώνουν τον καθημερινό λόγο με την μορφή της κοινής λογικής του κοινού νου. Με δύο λόγια τα ΜΜΕ δεν κατασκευάζουν πρωταρχικά κυρίαρχους λόγους αλλά δεν τους υπονομεύουν, δεν τους αμφισβητούν τους αναπαράγουν… Απόσπασμα από το άρθρο της  Αφροδίτης Κουκουτσάκη με τίτλο: " Η εικόνα των ναρκωτικών μέσα από την ποινική τους διαχείριση" πηγή Τετράδια Ψυχιατρικής 2016

Ξέρουμε ότι όταν αναφερόμαστε στην ιδιωτικότητα έχουμε να κάνουμε μ’ ένα τεράστιο θέμα, αλλά θα προσπαθήσουμε σε αυτό το μικρό άρθρο να το φέρουμε στα μέτρα μας και αυτά είναι τα οικογενειακά. Δηλαδή με ποιο τρόπο η οικογένεια μπορεί να προφυλάξει ή να εκθέσει την ιδιωτικότητα των μελλών της. Από όλες τις ερμηνείας του όρου θα συγκρατήσουμε αυτή της μεταβαλλόμενης μορφής του η οποία εξαρτάται από τις συνθήκες και από το ιστορικό χρόνο που αυτό αναπτύχτηκε. Άρα θα λάβουμε υπ’ όψιν μας το σήμερα και την μορφή που έχει πάρει σαν προϊόν ενός νομοθετικού και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος. Το ιδιωτικό σήμερα παρουσιάζεται πάντα σε αντίθεση με το δημόσιο, το κοινό. Η λέξη προέρχεται από το «ίδιον» που σημαίνει «είδος» και εκφράζει τα μοναδικά χαρακτηριστικά του υποκειμένου που τον καθιστούν διαφορετικό και ξεχωριστό από τους άλλους. Η ανάπτυξη της ιδιωτικότητας σήμερα εννοεί την ανάπτυξη της μοναδικότητας και διαφορετικότητας του υποκειμένου, σε αντίθεση  με το...

Στο πρώτο ραντεβού ο Λεό, ένα παλικάρι τριάντα χρονών, ήρθε με καλοκαιρινά μπράτσα ζωγραφισμένα με τατουάζ, με σκουλαρίκια και χαϊμαλιά στο λαιμό. Την εποχή εκείνη ο πατέρας του είχε νοικιάσει ένα μεγάλο σπίτι στην Βούλα και έμενε μαζί με την κοπέλα του, την γυναίκα του, όπως έλεγε η οποία ήταν περίπου εφτά χρόνια μεγαλύτερή του. Ο Λεό δεν δούλευε, αν και είχε τελειώσει σχέδιο σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, και όπως έλεγε ο πατέρας του, είχε ταλέντο. Εκείνος του προσέφερε δουλειά στο γραφείο που είχε σαν αρχιτέκτονας-μηχανικός αλλά ο Λεό πέρναγε τις ημέρες χωρίς να κάνει τίποτα.   Κάθισε κουρασμένα “ Η μάνα μου και ο πατέρας δεν είναι η μάνα μου και πατέρας μου, μόνο η αδελφή μου είναι αδελφή μου, διότι μας υιοθέτησαν και τους δύο”, είπε σαν πρώτη πληροφορία χωρίς να προλάβω να του μιλήσω και μετά, απλώθηκε στην καρέκλα σαν να τον είχες περάσει από  οικοδομή. “Κούραση” τον ρώτησα. “ Ναι είμαι κουρασμένος γιατί δεν κάνω τίποτα”, είπε χαμογελώντας. “Υιοθεσία.” επαν...

Αυτή η έκφραση “είμαι καθαρός, είμαι καθαρή και λέγομαι...” σε μια κοινωνία που βρομάει και ζέχνει, μας φαίνεται παράλογη. Μας δίνει ακόμα την εντύπωση ότι ο χρήστης, ή η χρήστρια τοξικών ουσιών είναι οι μόνοι που είναι βρώμικοι. Είναι οι μόνοι που θα πρέπει ξεγυμνωθούν υπαρξιακά προβάλλοντας την “βρωμιά” τους ζητώντας, παρακαλώντας την εξιλέωση από μια κοινωνία που τους οδήγησε με τον ένα, ή με τον άλλο τρόπο στην χρήση και την ανυπαρξία. Ακόμα και το να φωνάζεις “είμαι καθαρός, είμαι καθαρή” είναι μια άκρως τιμωρητική τακτική. Το “είμαι καθαρός” δηλώνει την παρουσία της μετάνοιας που πρέπει να παραμένει ενεργή. Η ύπαρξη της μετάνοιας σημαίνει την συνεχή ύπαρξη της ενοχής. Άρα το “είμαι καθαρός” δηλώνει την αμείωτη ενοχή και την διαχρονική μετάνοια. Επίσης το “είμαι καθαρός” αποτελεί μια στρατηγική κοινοποίησης το “σφάλματος”. Μια στρατηγική που θέτει το χρήστη σε κοινή θέα για αυτό. Τον εκθέτει για την πράξη του. Απαιτεί την έκθεσή του στα βλέμματα των άλλων κ...

Εκεί στην προ-εφηβεία ξεκινούσαν με υπερηφάνεια το μάλπουρο. Στην εφηβεία... το αλκοόλ συνόδευε την νικοτίνη. Μετά “πίνανε” κανένα τσιγαριλίκι. Άλλοι πηγαίναν κατευθείαν στην χημεία, στα “κουμπιά”, τα χάπια. Μπουμβλε, ύπνους, τρυπάκια σε κάτι πάρτι που κουβαλιόνταν με την παρέα. Πολλές φορές τα παίρναν όλα μαζί. Έτσι ξεκινούσε το μαρτύριο που φαινόταν ευδαιμονία. Κάποια στιγμή... κάποιος κουβαλούσε την ηρωίνη στην παρέα και από τότε άρχισαν σιγά, σιγά να ξανοίγονται με μεγαλύτερη σιγουριά... στο πέλαγος των ψευδαισθήσεων. Το απρόσμενο βάθος του, τους φόβιζε αλλά και τους καλούσε συγχρόνως. Πρώτα από την μύτη, μετά αλουμινόχαρτο και στο τέλος βελόνα. Πολλά μπορούν να σε κάνουν να περάσεις σε αυτή στη βελόνα. Κατ΄ αρχάς η έλλειψη χρήματος. Αν δεν έχεις πολλά λεφτά τότε κοιτάς να την ακούσεις περισσότερο με τα λιγότερα. Μετά το βάρεμα πάει κατευθείαν, στην καρδιά! Το φλας σε “στέλνει” που λένε... δεν περιμένεις καθόλου.!! Στην αρχή δεν ξέρεις, κάθεσαι να σου την ρίξουν. Αφήνεις τη...

Λίγα λόγια... γα την εξάρτηση Η εξάρτηση αποτελεί το βασικό στοιχείο των αλληλεπιδράσεων των μελών της οικογένειας. Δια μέσου της εξάρτησης δημιουργείται η συνοχή της. Κάθε μέλος ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, μπορεί να εξαρτήσει και να εξαρτηθεί. Αυτή την περίπτωση την ονομάζουμε «αλληλεξάρτηση» . Η εξάρτηση λοιπόν ως ένα βαθμό, αποτελεί μια φυσιολογική κατάσταση του ατόμου και λειτουργεί θετικά στην επιβίωσή του. Άρα το να μιλάμε για ανεξαρτησία είναι σαν να μιλάμε για μια άλλη μορφή εξάρτησης. Στην κατάσταση της ανεξαρτησίας δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαρτήσεις αλλά ότι οι εξαρτήσεις αυτές είναι ρυθμισμένες έτσι ώστε να μην προκαλούν προβλήματα στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του ατόμου, και της οικογένειας του, αλλά να μπορούν να αποτελέσουν και στοιχεία προώθησης αυτής της ανάπτυξης. Λίγα λόγια... γα την χρήση Η χρήση ηρωίνης σήμερα περισσότερο από ποτέ, αποτελεί για το νέο η την νέα το τελετουργικό χωρόχρονο της αδιαφορία...

Ο λόγος της διαφήμισης Εδώ και καιρό βλέπουμε στις διαφημίσεις νέους να βγαίνουν στους δρόμους, όλοι μαζί να συναντιόνται, να διαδηλώνουν την παρουσία τους, Τους βλέπουμε να τρέχουν χαρούμενοι, να αγκαλιάζονται και να φιλιούνται κάτω από την λεζάντα μια κινητής τηλεφωνίας. Έπειτα κάτω από την λεζάντα μιας άλλης παρακολουθούμε νέους επίσης να κάθονται γύρω από μια φωτιά δίπλα στην θάλασσα χαμογελαστοί στεφανωμένοι από φανταστικά ηλιοβασιλέματα. Μετά βλέπουμε ζευγάρια ξαπλωμένα στο κρεβάτι να μιλάει ο καθένας στο δικό του τηλέφωνο με κάποιον άλλον. Επίσης οικογένεια ολόκληρη με το κάθε μέλος να κρατάει ένα κινητό και να μιλάει με κάποιον εκτός του σπιτιού. Δηλαδή παρατηρούμε το εξής παράδοξο οι πρωταγωνιστές των διαφημίσεων που αναφέραμε δεν μιλάνε με αυτούς που είναι κοντά τους, αλλά με αυτούς που είναι μακριά τους. Αυτή η ψευδο-κοινωνικότητα μέσα στην οποία ριζώνει η μοναχικότητα αφορά τις διαφημίσεις της κινητής τηλεφωνίας, οι οποίες αντιγράφουν μια πραγματικότητα που δεν γίνε...

Στο κόσμο της Ζουζούς, της ρούκλάς, του στάφ, του ζαμπόν, της παραμύθας. Τόσα ονόματα για μία ουσία, την ηρωίνη!!  Ένα βουβό, ζεστό κλάμα παγωμένης ευτυχίας που κυλάει στο στήθος.  Ένα εσωτερικό δάκρυ που επουλώνει τις πληγές, μεταφέροντας και σκορπώντας την παραμυθένια ευτυχία του θανάτου απλόχερα σε κάθε κύτταρο του οργανισμού, σε κάθε κύτταρο του εγκεφάλου. Και αυτά, τα κύτταρα, παραδίνονται σε αυτή την τρυφερή, παγωμένη υγρασία της ευτυχίας και λυγάν από το βάρος της.  Έτσι με λυγισμένα γόνατα, με κεφάλι πεσμένο, με πηγούνι που ακουμπάει το στήθος, με μάτια κλειστά, ορμάνε στα λιβάδια του μυαλού όπου όλοι φοράνε τα γιορτινά τους, ορμάνε στα λιβάδια της μαστούρας, στο χώρο και τον χρόνο της νάρκωσης. Εκεί, που το μυαλό προσπαθεί να ξεφύγει από τα δημιουργήματά του, από τους εφιάλτες της καθημερινότητας. Εκεί, που το ίδιο το μυαλό, γίνεται ο εφιάλτης της ζωής του. Μέσα σε αυτό τον εφιάλτη ο χρήστης είναι πρίγκιπας. Απλωμένος στο θρόνο του θαν...