Ο Ψυχικός πόνος





Το συναίσθημα επώδυνης αναμονής”


Πολλά έχουν γραφεί για τον ψυχικό πόνο, για αυτή την ακατανόητη κατάσταση που αισθάνεται ένα άτομο και δεν μπορεί να καταλάβει από που προέρχεται. Για αυτό το κόμπο στο λαιμό, για αυτό το σφίξιμο στο στήθος, για αυτή την αγωνία που κυριαρχεί μέσα του, που τον κάνει να αποτραβιέται σε μια σιωπή, όπου τα λόγια δεν μπορούν να την περιγράψουν.

Μιλάμε για ένα πόνο βαρύ, μοναχικό, που μπορεί να εμφανιστεί μετά από ένα τραύμα του οποίου τα όρια αναφοράς έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο και το άτομο άτομο αδυνατεί να συνειδητοποιήση. Νιώθει ενα εσωτερικό σχίσιμο από την αίσθηση της ταπείνωσης, της ανεπάρκειας της άρνησης του εαυτού. Νιώθει ένα αδιόρατο βάρος, που η προέλευσή του χάνεται στο παρελθόν και στο μέλλον. Το παρελθόν ενοχοποιεί, το μέλλον, το κάνει να ζητά την μετάνοια, νιώθοντας τη πίκρα να τρώει τα σωθικά, νιώθοντας μια κοιλάδα εσωτερικά δάκρυα που κάνουν την ύπαρξη δυστυχισμένη.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί το άτομο σε διάφορους τρόπους αποφυγής, όπως αλκοόλ, ναρκωτικά, διασκεδάσεις χωρίς όριο που καταλήγουν στον ίδιο παρανομαστή στην αυτολύπηση.

Και ενώ το άτομο νομίζει ότι τον έχει ξεπεράσει, ο πόνος ξαναγυρνά και ξαναγυρνά πιο δυνατός. Ένας πόνος που φαίνεται να είναι κολλημένος στο εγώ του και αποτελεί στοιχείο της ταυτότητας του, σε τέτοιο βαθμό ώστε να νομίζει ότι πρόκειται για μια κατάσταση ανίατα φυσιολογική. Σε τέτοιο βαθμό ώστε το άτομο αρχίζει να την συμπαθεί γιατί μέσω αυτού του πόνου μπορεί να αισθανθεί ότι υπάρχεο. Είναι μια κοινοτοπία να πούμε ότι το άτομο προτιμά την ευχαρίστηση από τον ψυχικό πόνο, τα πράγματα όμως είναι πιο πολύπλοκα.

Για τους ψυχαναλυτές ο ψυχικός πόνος εκφράζει μια έλλειψη. Η πρώτη εμπηρία του πόνου έρχεται από την παιδική ηλικία και έχει να κάνει με την απουσία, τον χωρισμό, την εγκατάλειψη.

Ο Ψυχικός πόνος μπορεί να πάρει πολλές μορφές αλλά η επικρατέστερη είναι αυτή όπου το βασικό συναίσθημα είναι το άγχος Το άγχος μπορούμε να το ορίσουμε σαν να πρόκειται για ένα “συναίσθημα επώδυνης αναμονής”

Κερεντζής Λάμπρος 

Σχόλια

Ο χρήστης kostas markou είπε…
εκπληκτικό άρθρο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.