Ευχαριστώ τους αναγνώστες




Αγαπητοί αναγνώστες γεια σας.

Μετά από αυτή την διακοπή του Αυγούστου, αισθάνομαι την επιθυμία να επικοινωνήσω πιο άμεσα μαζί σας χωρίς να μπορέσω να ξεκαθαρίσω τι. Έτσι πάντα γίνεται με εμένα, ξεκινάω να γράφω χωρίς να ξέρω που θα καταλήξω και αυτό αποτελεί μια περιπέτεια ευχάριστη. Στην πορεία αυτής της περιπέτειας τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν, αρχίζει και σχηματίζεται αυτό που ασυνείδητα με ωθεί. Έτσι και τώρα σκέπτομαι εσάς, τους αναγνώστες και ήθελα μιλήσω για την σχέση μας. Θα ήθελα να σας ομολογήσω ότι για έμενα είσθε οι “άλλοι”, αυτοί που με βοηθάτε να κρατάω αυτό το μπλοκ και να του δίνω πνοή παίρνοντας από την δική σας πνοή.

Εσείς και εγώ έχουμε δημιουργήσει μια σχέση, εδώ και εφτά περίπου χρόνια, που για εμένα είναι πολύ σημαντική. Σημαντική διότι με κρατάει σε επαγρύπνηση και συνεχή αναστοχασμό. Σημαντική διότι με κάνει περισσότερο ενεργητικό απέναντι σε εμένα σαν επαγγελματία, αλλά και σαν άνθρωπο. Σημαντική διότι μέσα από εσάς μου δίνεται η δυνατότητα να ψάχνω, να προβληματίζομαι και να περνάω σε μια ερευνητική πράξη με αντικείμενο τις ανθρώπινες σχέσεις και τις μορφές που μπορούν να πάρουν μέσα και έξω από την οικογένεια. Εσείς με βοηθάτε ν' ακαλύπτω κάθε στιγμή την ιδιαιτερότητά μου μέσα από την δική σας ετερότητα. Έτσι γίνομαι πιο συγκεκριμένος για εμένα και πιστεύω και για εσάς.

Αυτή η σχέση λοιπόν, η δική μας σχέση με καθορίζει, με καθοδηγεί και αποτελεί το χώρο/χρόνο αυτού που θέλω να είμαι. Η παρουσία σας δημιουργεί το δικό μου πεδίο ύπαρξης και κάθε ενέργεια μου έχει σχέση με εσάς, διότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ότι κάνουμε και ότι είμαστε σαν άτομα έχει σχέση με τον “άλλον” και μέσα από αυτόν δημιουργούμε την ταυτότητα μας. Με ότι συναίσθημα και αν ασχοληθούμε, όπως την χαρά, το μίσος, το φόβο, την ασφάλεια, την ευτυχία ή την δυστυχία, την ενοχή, την αδιαφορία, την αυτοπεποίθηση, ή την έλλειψή της, κάθε συναίσθημα εμπεριέχει την παρουσία του “άλλου”σαν το βασικό συστατικό, σαν πυγή αλλά και σαν αποδέκτη. Ποτέ λοιπόν δεν είμαστε “μόνοι” εφόσον και η ίδια η μοναξιά καθορίζεται από την ύπαρξη, ή την ανυπαρξία του “άλλου”. Έτσι και εγώ νιώθω ότι δεν είμαι “μόνος” αλλά ότι συνυπάρχω μαζί σας και προσπαθώ να καταλάβω τους προβληματισμούς σας. Προσπαθώ επίσης να καταλάβω τους φόβους, τις χαρές και γενικά τις ανάγκες σας, που δεν σας το κρύβω ότι, είναι και δικές μου ανάγκες.
Για την βοήθειά σας λοιπόν, θα 'ήθελα να σας ευχαριστήσω.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.

Κερεντζής Λάμπρος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.