Ο Αυνανισµός




Αυνανισµός ορίζεται ως η συνειδητή (εκούσια) διέγερση των γεννητικών οργάνων από το ίδιο το άτοµο, µε σκοπό την ικανοποίηση και την κορύφωση (οργασµό). 

Αυτός ο τύπος ερωτισµού, που καλείται αυτοερωτισµός, συνοδεύεται συνήθως και από ερωτικές φαντασιώσεις, που πλαισιώνουν ένα ερωτικό σκηνικό, φτιάχνοντάς έτσι την εξιδανίκευση του ερωτικού φαντασιωτικού µοντέλου. Ακόµα, ο αυνανιζόµενος, µπορεί να χρησιµοποιήσει χαρακτηριστικές κινήσεις και χάδια, εκτός των γεννητικών οργάνων, που του αυξάνουν το σεξουαλισµό του, µέχρι τον οργασµό. Ο στόχος του αυνανισµού είναι το ΄΄ξέσπασµα΄΄ της ηδονικής διέγερσης (Κρεατσάς, 1992 - Ασκητής, 1995).

Ο αυνανισµός ως συµπεριφορά, παρατηρείται και σε παιδιά, ειδικότερα κατά το φαλλικό στάδιο, κατά το 3ο µε 5ο έτος (Παρασκευόπουλος, 1985). O αυνανισµός στον έφηβο, διαφέρει από αυτόν του παιδιού, στο ότι µπορεί να καταλήξει στην εκσπερµάτωση. Ήδη από τα 11 χρόνια, όσο το παιδί µπαίνει στην εφηβεία, ο αυνανισµός γίνεται δική του ανακάλυψη, µια συµπεριφορά, η οποία χαρακτηρίζει και τα δυο φύλα (Κρεατσάς, 1992). Το αγόρι φαίνεται να είναι πολύ πιο δραστήριο από ότι το κορίτσι. Ο έφηβος καθηµερινά, και ίσως και αρκετές φορές την ίδια µέρα, µπορεί να αυνανίζεται, δραστηριοποιώντας τις σεξουαλικές του φαντασιώσεις, χρησιµοποιώντας και ανάλογα ΄΄βοηθήµατα΄΄, περιοδικά, ταινίες. Το κορίτσι προβαίνει επίσης σε αυνανιστικές πράξεις, χωρίς όµως να οδηγείται πάντα σε κορυφώσεις, αντίστοιχες µε τις εκσπερµατώσεις του αγοριού.

Αγόρια και κορίτσια µέσα από τον αυνανισµό βιώνουν τις κορυφώσεις τους, ενώ προετοιµάζονται σιγά σιγά για το σεξουαλικό τους άνοιγµα στην ερωτική πράξη. Ο αυνανισµός τους συνοδεύει χαρακτηριστικά σε αυτήν την περίοδο της ζωής τους, ενώ δηµιουργεί και αρκετά ερωτηµατικά γύρω από τα γεννητικά όργανα του κάθε φύλου. Η πράξη του αυνανισµού βοηθά τον έφηβο στην προετοιµασία και το πέρασµα στη σεξουαλική ζωή, µε τον/η σύντροφο και την ερωτική επαφή (Ασκητής, 2000).

Ο αυνανισµός είναι µια πράξη και ένα φαινόµενο που έχει προβληµατίσει όλους µας, θετικά και αρνητικά. Στις περισσότερες βιοµηχανικές και µονοθεϊστικές κοινωνίες, δεν θεωρείται σωστό να αυνανίζονται τα µικρά παιδιά. Και στην ελληνική κοινωνία έχει χρεωθεί, µέσα από τα µυθεύµατα και τα ταµπού, σαν κάτι κακό, ανήθικο, επιβλαβές ή και άρρωστο.

Η Εκκλησία, µε πολλά πύρινα άρθρα της, καταδίκασε τον αυνανισµό σαν ανώµαλη και αµαρτωλή πράξη των ανθρώπων, που πρέπει να µαθαίνουν την εγκράτεια, την αυτοσυντήρηση και την ανηδονία. Αποτέλεσµα να ενοχοποιεί πολλούς νέους, που πιστεύουν, ότι έκαναν κάτι πολύ κακό και αποτρόπαιο, περιµένοντας την τιµωρία (Herbert, 1992). Σήµερα, σίγουρα οι θέσεις των προοδευτικών τάσεων, µέσα στους κόλπους της Εκκλησίας έχουν διαφοροποιηθεί. Θεωρούν τον αυνανισµό µια φυσιολογική αναγνώριση της ανθρώπινης φύσης προς την ολοκλήρωση της σεξουαλικότητάς του (Ασκητής, 2000).

Εκείνο που θα πρέπει να είναι γνωστό σε όλους µας, είναι ότι, ο αυνανισµός είναι ένα φυσιολογικό στάδιο της σεξουαλικής ωρίµανσης του εφήβου, το προοδευτικό µεγάλωµα προς την ενηλικίωση, προετοιµάζοντάς τον για τη σωστή έλξη και αντιµετώπιση του άλλου φύλου. Επιπλέον, οι έφηβοι δεν πρέπει να θεωρούν τον εαυτό τους ένοχο, επειδή αυνανίζονται, αλλά να γνωρίζουν, ότι βρίσκονται µέσα στο µέσο όρο των ατόµων της ηλικίας τους, που στην περίοδο αυτή της εφηβείας κάνουν την ίδια πράξη (Κρεατσάς,1992). Είναι υγιές 100% ο άνθρωπος στην εφηβική του , και όχικαι όχι µόνο, ζωή να αυνανίζεται συνειδητά. Μη υγιές είναι η άρνηση του αυνανισµού και η χρέωση της ντροπής, ο φόβος της τιµωρίας και της ενοχής, που πολλές φορές εισπράττει ο έφηβος (Ασκητής, 2000)

Απόσπασμα από την
ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ :
Με τίτλο
΄΄Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ∆ΙΑΠΑΙ∆ΑΓΩΓΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ.΄΄

των
∆ΡΑΚΩΝΑΚΗ ΜΑΓ∆ΑΛΗΝΗ
ΣΙΑΜΟΥ ΕΛΕΝΗ


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Αρχάγγελος του σκότους ήταν… της ασφαλείας

Ρατσισμός: Αίτια – Συνέπειες

Η αυτοχειρία ενός 14χρονου