Η κατάθλιψη στις γυναίκες



Κατάθλιψη 2


Μία στις οκτώ γυναίκες θα πάθει κατάθλιψη σε κάποια φάση της ζωής της.
Οι γυναίκες εμφανίζουν κατάθλιψη σε διπλάσιο ποσοστό απ' ότι οι άνδρες.
Οι απόπειρες αυτοκτονίας στις γυναίκες είναι διπλάσιες απ' ότι στους άνδρες.
Η κατάθλιψη εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες ηλικίας 25-44 ετών.
Το 20-49% των γυναικών εμφανίζουν το λεγόμενο προ έμμηνο σύνδρομο (χαρακτηρίζεται από εκνευρισμό, θλίψη και θυμό πριν την εμφάνιση της περιόδου).
Μία στις πέντε εγκύους πάσχει από κατάθλιψη.
Το 10-15% των νέων μητέρων παθαίνουν επιλόχεια κατάθλιψη, που συνήθως συμβαίνει μέσα στον πρώτο χρόνο από τη γέννηση του παιδιού.
Υπάρχει μεγάλη σχέση ανάμεσα στις διατροφικές διαταραχές (ανορεξία και βουλιμία) και την κατάθλιψη στις γυναίκες. Το 90-95% των περιπτώσεων ανορεξίας συμβαίνουν σε νεαρές γυναίκες.
Στο 30-50% των περιπτώσεων της γυναικείας κατάθλιψης δεν γίνεται σωστή διάγνωση.
Η κατάθλιψη γενικά θεωρείται «γυναικείο πρόβλημα». Πράγματι, τα παρατηρούμενα ποσοστά εμφάνισης της νόσου είναι διπλάσια για τις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες. Οι γυναίκες υποφέρουν από κατάθλιψη, σ' όλες τις χώρες του κόσμου, δύο φορές συχνότερα από τους άνδρες. Παρά τις βιολογικές συνιστώσες στην αιτιολογία της κατάθλιψης και τις ορμονικές διαφορές ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες, πιστεύεται ότι οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες και τα διαφορετικά στρεσσογόνα γεγονότα ζωής (τοκετοί, ανατροφή παιδιών, εργασία), στα οποία εκτίθενται οι γυναίκες, διαμορφώνουν τα ποσοστά αυτά.
Στο ερώτημα τι συμβαίνει τελικά, γιατί τόσες πολλές γυναίκες είναι καταθλιπτικές, οι ερευνητές απαντούν με την θεωρία ότι οι γυναίκες είναι ομάδα υψηλού κινδύνου, δεδομένου του συνδυασμού βιολογικών και γενετικών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων και των ορμονικών αλλαγών στην έμμηνο ρύση, κλιμακτήριο και εμμηνόπαυση.
Άλλοι παράγοντες που ενοχοποιήθηκαν επίσης ήταν κοινωνικοί και πολιτισμικοί:
· Κοινωνικοί ρόλοι

– Οι γυναίκες συχνά υποφέρουν από σύγκρουση κοινωνικών ρόλων (μητέρα, σύζυγος και εργαζόμενη) και υπευθυνοτήτων στη ζωή τους, με αποτέλεσμα την εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης. Σύμφωνα με έρευνες, οι ανύπαντρες και διαζευγμένες μητέρες σε σύγκριση με τις παντρεμένες είναι πιο ευάλωτες στην εμφάνιση κατάθλιψης.
· Άνιση κοινωνική εξουσία


– Η έλλειψη κοινωνικής δύναμης και η χαμηλή κοινωνική θέση της γυναίκας μπορεί να οδηγήσει σε αισθήματα κατωτερότητας, σε διακρίσεις στο εργασιακό περιβάλλον, στη μερική απασχόληση ή και στην ανεργία. Το χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο αποτελεί παράγοντα κινδύνου για κατάθλιψη. Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει σημαντικά στην εμφάνιση της κατάθλιψης είναι η έμφαση της σύγχρονης κοινωνίας στη νεότητα και την ομορφιά της γυναίκας.
· Σεξουαλική και σωματική κακοποίηση


– Τα κορίτσια που πέφτουν θύματα σεξουαλικής ή σωματικής κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία, έχουν αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση κατάθλιψης στην ενήλικη ζωή.
· Απογοήτευση από προσωπικές σχέσεις


– Υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης εμφανίζουν οι μοναχικές και οι διαζευγμένες γυναίκες σε σύγκριση με τις παντρεμένες . Εντούτοις, τα πλεονεκτήματα του γάμου για τις γυναίκες μειώνονται όταν η ικανοποίηση από το γάμο είναι χαμηλή.
· Οικονομικές δυσχέρειες


– Η φτώχεια παρουσιάζεται περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες και αποτελεί ένα σοβαρό και χρόνιο στρεσσογόνο παράγοντα που μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.
Ψυχολογικοί παράγοντες ευθύνονται επίσης στην εμφάνιση της κατάθλιψης στις γυναίκες:


Μηχανισμοί εκτόνωσης


– Οι γυναίκες, όταν είναι πιεσμένες ψυχικά, μηρυκάζουν το πρόβλημά τους ( δηλαδή, κλαίνε για να μειώσουν τη συναισθηματική ένταση, προσπαθούν να εντοπίσουν την αιτία, απευθύνονται σε φίλους), κάτι που συντηρεί και επιδεινώνει την κατάθλιψη.
Αντίδραση στο στρες


– Οι γυναίκες είναι περισσότερο ευάλωτες σε στρεσσογόνες καταστάσεις λόγω των γυναικείων ορμονών.
Αυτό-εικόνα


– Η εικόνα του σώματος συνδέεται στενά με την αυτό-εκτίμηση στη γυναίκα και η χαμηλή αυτοεκτίμηση αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την κατάθλιψη.


Παράγοντες κινδύνου για κατάθλιψη στις γυναίκες


Οικογενειακό ιστορικό με διαταραχές διάθεσης
Προηγούμενη εμφάνιση διαταραχής της διάθεσης του ατόμου
Απώλεια ενός γονέα πριν την ηλικία των 10 ετών
Σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική ηλικία
Ψυχοκοινωνικοί στρεσσογόνοι παράγοντες (απώλεια εργασίας, απώλεια λόγω θανάτου, πένθος, διάλυση γάμου, σοβαρές ασθένειες)
Απουσία σχέσης εμπιστοσύνης με το σύντροφο (κακές σχέσεις, παραμέληση, κακοποίηση)
Οι γυναίκες θεωρούνται πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη κατά τη διάρκεια μιας απώλειας ή άλλου σοβαρού αρνητικού γεγονότος ζωής. Τα καταστροφικά γεγονότα ζωής και οι μακροχρόνιες δυσκολίες, που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες οδηγούν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, αισθήματα αποτυχίας και απόρριψης και όταν δεν βρίσκονται τρόποι επιτυχούς αντιμετώπισης δημιουργούνται αισθήματα θλίψης και απελπισίας. Οι πιθανότητες εμφάνισης της κατάθλιψης δεν αυξάνουν απαραίτητα με την απώλεια ή την απειλή απώλειας αλλά με την ταυτόχρονη ύπαρξη της ταπείνωσης, του εξευτελισμού και του εγκλωβισμού, όταν προσβάλλεται το αίσθημα της προσωπικής αξίας του ατόμου και υπάρχει η αίσθηση ότι δεν υπάρχει διαφυγή. Αυτά τα στοιχεία κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια καταθλιπτική και μια μη καταθλιπτική τροχιά.


Πως μπορούμε να βοηθήσουμε μια γυναίκα που υποφέρει από κατάθλιψη;


Η οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον κάλλιστα μπορούν να τη βοηθήσουν! Εφόσον η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια που αποδυναμώνει και εξαντλεί τη γυναίκα, το πιθανότερο είναι πως αυτή κάποια στιγμή θα αναζητήσει την βοήθεια του περίγυρού της. Παρόλα αυτά, οι γυναίκες που δεν έχουν την εμπειρία της κατάθλιψης μπορεί να μην καταλάβουν απόλυτα τι έχουν να αντιμετωπίσουν. Αν και χωρίς κακή πρόθεση, οι αγαπημένοι και οι φίλοι μπορεί, εν αγνοία τους, να πουν ή να κάνουν πράγματα τα οποία μπορεί και να την πληγώσουν.
Σημαντικό είναι να της προσφερθεί συναισθηματική υποστήριξη. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει η καταθλιπτική γυναίκα να αντιμετωπιστεί με κατανόηση, να περιβληθεί με στοργή και να της δοθεί κουράγιο.
Προσπαθήστε να είστε κοντά της, μιλώντας της, ακούγοντας προσεκτικά τι έχει να σας πει. Μην υποτιμήσετε κανένα συναίσθημα το οποίο εκφράζεται από την πλευρά της. Προσφέρετέ της ελπίδα. Καλέστε την για περιπάτους, επισκέψεις στον κινηματογράφο. Καλό θα ήταν η γυναίκα αυτή να προσπαθήσει να αναπτύξει καινούργια ενδιαφέροντα και κοινωνική ζωή, είτε συμμετέχοντας σε διάφορες ομάδες, είτε κάνοντας γυμναστική, είτε χορό.
Να προσπαθήσει σιγά -σιγά να ξαναβρεί τον εαυτό της και να συνεχίσει τη ζωή της με δύναμη και αισιοδοξία.


ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ !! ΑΞΙΖΕΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ! Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ! ΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ! ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΤΕ…


κα. Κανδύλη Μαρούλα, ψυχολόγος


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου