Ένα δισεκατομμύριο παιδιά σε κατάσταση φτώχειας.



Τρείς είναι οι κύριες απειλές για την παιδική ηλικία σήμερα,
η φτώχεια, οι ένοπλες συγκρούσεις και το AIDS.
Αυτό φαίνεται από την δέκατη ετήσια έκθεση του Διεθνούς Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για “ την κατάσταση των παιδιών σε όλο τον κόσμο”.



Τα στοιχεία είναι πολύ ανησυχητικά. Περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο παιδιά σε όλο τον κόσμο βρίσκονται σε κίνδυνο. Την παρατήρηση αυτή την έκανε η UNISEF Στην δέκατη ετήσια έκθεση της η οποία αναφέρεται “στην κατάσταση των παιδιών σε όλο τον κόσμο” η οποία δημοσιεύτηκε την πέμπτη 9 Δεκεμβρίου του 2004.
Η φτώχεια, οι ένοπλες συγκρούσεις, και το AIDS αποτελούν τις σημαντικότερες απειλές τις οποίες καλούνται να αντιμετωπίσουν τα παιδιά. Οι δύο από αυτές τις απειλές αλλά σε συνδυασμό με την τρίτη, επιφέρουν καταστροφικές συνέπειες στην ζωή των παιδιών. Το AIDS τρέφεται από από την φτώχεια , η οποία φτώχεια τρέφεται από τον πόλεμο, ο οποίος τρέφει την φτώχεια και το AIDS. Ένα πραγματικό δολοφονικό κοκτέιλ για την παιδική ηλικία
Αυτό είναι το μήνυμα το οποίο εκπέμπει οJaques Hintzy. Πρόεδρος της UNISEF Γαλλίας στην παρουσίαση της έκθεσής του στο Παρίσι.
Η έκθεση δείχνει επίσης ότι η φτώχεια δεν περιορίζεται μόνο στις φτωχιές χώρες, αλλά εξαπλώνεται και στις πλούσιες Στις έντεκα από τις δέκα πέντε βιομηχανικές χώρες η αναλογία των παιδιών τα οποία ζούνε σε φτωχές οικογένειες έχει μεγαλώσει τα τελευταία δέκα χρόνια. Από τις πλούσιες χώρες, μόνο ο Καναδάς,η Νορβηγία, το η Αγγλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τα λιγότερα παιδιά τα οποία ζούνε σε φτωχές οικογένειες από τα τέλη του 1980

Εφτά βασικές στερήσεις

Ο διακυβερνητικός οργανισμός ( UNISEF) παρουσίασε μια λίστα με τις “εφτά βασικές στερήσεις”
από τις οποίες υποφέρουν τα παιδιά και υποθηκεύουν το μέλλον τους Ο οργανισμός καταλήγει,
ότι περισσότερο από το ήμισυ των παιδιών των χωρών σε ανάπτυξη στερούνται ενός η περισσοτέρων προϊόντων και υπηρεσιών οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξή τους. 90 εκατομμύρια παιδιών υποφέρουν από την πείνα ( ένα παιδί στα δέκα σε όλο τον κόσμο)
και 270 εκατομμύρια δεν λαμβάνουν υγειονομική περίθαλψη.
Είναι 640 εκατομμύρια τα οποία δεν έχουν μια κατάλληλη κατοικία,
500 εκατομμύρια τα οποία δεν έχουν πρόσβαση σε υγιεινές εγκαταστάσεις (τουαλέτες, μπάνια,κουζίνες),
400 εκατομμύρια δεν έχουν καθαρό νερό.
Άλλα 300 εκατομμύρια δεν έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες και 140 εκατομμύρια, κυρίως κορίτσια δεν έχουν πάει σχολείο.
Τα παιδιά όλο και περισσότερο πλήττονται από τις ένοπλες συγκρούσεις σημειώνει ο Διεθνής οργανισμός.
Από τις 55 ένοπλες συγκρούσεις, οι οποίες ξέσπασαν μεταξύ των ετών 1990 και 2003,
55 πόλεμοι είναι εμφύλιοι σε μια χώρα. Τα θύματα από αυτούς τους πολέμους είναι κυρίως γυναίκες και παιδιά.
Στα 3,6 εκατομμύρια νεκρών στο κόσμο από το 1990 το 45% κατά πάσα πιθανότητα είναι παιδιά.
Η έκθεση επικρίνει επίσης την κατάσταση των παιδιών τα οποία αναγκάζονται να γίνουν στρατιώτες, αλλά και των κοριτσιών τα οποία μετατρέπονται σε σεξουαλικές σκλάβες. Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα.
Στο τέλος του πολέμου στο Αφγανιστάν, στην Αγκόλα και στην Σιέρρα Λεόνε
αποστρατεύτηκαν 40 χιλιάδες παιδιά αλλά 25 χιλιάδες από αυτά ξανά στρατολογήθηκαν στην Λιβερία, στην δημοκρατία του Κονγκό στην Σιέρρα Λεόνε, ή στο Σουδάν. Μέσα στις περιοχές των συγκρούσεων, πρέπει να σημειώσουμε ότι η σεξουαλική βία ανάμεσα στις εφήβους αποτελεί ένα άλλο όπλο πολέμου. Σε αυτές τις περιπτώσεις η εξάπλωση του AIDS παρατηρείται σε μεγάλα ποσοστά. Τα παιδιά όμως δεν έχουν ανάγκη την εξάπλωση του AIDS για να υποστούν τις τρομερές συνέπειες Τα στατιστικά στοιχεία είναι από μόνα τους τραγικά. Το 2003 15 εκατομμύρια νέοι, περίπου το 80% στην Αφρική είναι τα ορφανά του AIDS. Η UNISEF εκτιμά ότι σήμερα εν έτη 2010 το ποσοστό αυτό έχει ανέβει στα 18 εκατομμύρια.
Τέσσερα χρόνια μετά την Σύνοδο της Χιλιετίας του OHE, κατά την οποία οι ηγέτες του κόσμου ενέκρινα μια σειρά από στόχους να φθάσουν το 2015 με σκοπό να βελτιώσουν την παγκόσμια κατάσταση το αποτέλεσμα είναι αρκετά απογοητευτικό. Αυτό αποτέλεσε μια ευκαιρία στον κ.Jaques Hintzy. Να υπενθυμίσει την συλλογική ευθύνη όλων. “Η επιβίωση των παιδιών είναι υπόθεση όλων μας. Είναι πλέον καιρός να υπενθυμίσουμε στις κυβερνήσεις τις δεσμεύσεις τις οποίες έχουν αναλάβει και να καταβάλουν πραγματικές δημοσιονομικές προσπάθειες, όπως η δημιουργία μιας διεθνούς φορολόγησης σε ορισμένες ροές κεφαλαίων
Myriam Berber

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.