Οι Μέσα Μου Φωνές.

Δεν είμαι μόνος, φωνές με περιτριγυρίζουν, διάλογοι εσωτερικοί με κατακλύζουν. Διάλογοι, από φωνές τις οποίες τις περισσότερες φορές δεν τις αντιλαμβάνομαι, εκτυλίσσονται μέσα στο κεφάλι μου και όταν τις παίρνω χαμπάρι, εξαφανίζονται. Τρέχουν να κρυφτούν στα ανήλια λημέρια τους και με αφήνω να τις ψάχνω. Μάταια προσπαθώ να τις αποφύγω, να τις καταπνίξω, να τις ξεχάσω και να μην τους δώσω σημασία. Μάταια επίσης προσπαθώ να τις συλλάβω, να τις αιχμαλωτίσω. Να τις ακινητοποιήσω και να δω την ταυτότητα τους, από που προέρχονται και ταξιδεύουν μαζί μου χωρίς να το ξέρω;
Ξεπετάγονται χωρίς να το καταλάβω, χωρίς να αντιλαμβάνομαι ότι είναι εκεί και κλέβουν λέξεις, φτιάχνουν προτάσεις, δημιουργούν ατελείωτα αποσπασματικά κείμενα τα οποία αναφέρονται σε μένα και στις σχέσεις μου με τους άλλους. Αναρτούν το καθημερινό του ανακοινωθέν στην οθόνη του μυαλού που σπάνια το αντιλαμβάνομαι και του δίνω σημασία.
Φωνές που έρχονται από μακριά, φωνές που έρχονται από κοντά, φωνές που θρυμματίζουν τον χρόνο και μένουν αιωνόβιες μέσα στο πεπερασμένο μου μυαλό. Φωνές από το παρελθόν, ναι παρελθοντικές φωνές που βαπτίζονται στο σήμερα και γίνονται νεανικές τόσο που να μην μπορώ να τις ξεχωρίσω και να νομίζω ότι έρχονται από το μέλλον. Βρίσκονται εκεί για να δημιουργήσουν ένα διάλογο που ανεξάρτητα από εμένα απλώνει καταφάσεις και αρνήσεις μέσα μου την ώρα που κρέμομαι από την άκρη της αναπνοής μου.
Από την μια, με συγκρατούν, και από την άλλη με ωθούν, Με ορμηνεύουν, με συμβουλεύουν, μου απαγορεύουν, άλλοτε φιλικά, μητρικά θα μπορούσα να πω και άλλοτε αυστηρά, πατρικά.
Τελικά, μάταια προσπαθώ να τις διώξω, το καλύτερο νομίζω ότι είναι να τις καταλάβω. Να καταλάβω ότι είναι κομμάτια δικά μου, κομμάτια του εαυτού μου, που μαζί συνεργαστήκαμε για να είμαι αυτός που είμαι. Είναι οι κρυφοί σύντροφοι στην κατασκευή αυτού που βλέπω στον καθρέφτη, που σπάνια μαρτυράν την ταυτότητα τους, αλλά που ανήκουν πλέον σε μένα.
Τελικά πόσο ανάγκη τις έχω!
Κερεντζής Λάμπρος
Πίνακας: Jan Toorop


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου