Το ρίσκο της Ψυχοθεραπείας




Η Ατομική θεραπεία και γενικά η ψυχοθεραπεία έρχεται να “ανασκευάσει” το παρελθόν με στόχο την “κατασκευή” του μέλλοντος. 

Έρχεται να ρίξει ένα καινούργιο βλέμμα στα διαδραματισθέντα μέχρι σήμερα γεγονότα ζωής, με αποτέλεσμα αυτά που έχουν συμβεί, να πάρουν μια καινούργια διάσταση μέσα μας, με τρόπο τέτοιο ώστε να μην αποτελούν εμπόδιο, αλλά βοήθεια για την εξέλιξη και την ανάπτυξη μας.
 
Πιστεύω ότι τις λύσεις στα προβλήματα, τις έχει ο καθένας μέσα του, απλά δεν είναι τόσο σίγουρος να τις πραγματοποιήσει. Δεν παίρνει το ρίσκο του εαυτού του. 

Μόνο μέσα από το ρίσκο επέρχεται η γνωριμία με το άγνωστο, τόσο όσο αφορά τον κόσμο όσο και τον εαυτό. Μόνο μέσα από το ρίσκο αποκτάται η αυτονομία.

Αυτός που δεν παίρνει ρίσκο,

προτιμά να βουτήξει μέσα στην στειρότητα του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος, που γίνεται δική του στειρότητα. 

Προτιμά την εξάρτηση από φόβους και αγωνίες, των άλλων, που γίνονται δικοί του φόβοι και αγωνίες. 

Προτιμά να ξανά χωθεί στο λευκό οικογενειακό κουκούλι το οποίο παρείχε ασφάλεια και ζεστασιά, και να ξανακυλήσει το ζεστό κλάμα μιας χαμένης ευτυχίας, που πεθαίνει μέσα του.

Η ψυχοθεραπεία λοιπόν αποτελεί ένα ρίσκο!

Το ρίσκο της διαφοροποίησης.  

 Το ρίσκο της γνώσης.

Το ρίσκο της αυτονόμησης. 

Η ψυχοθεραπεία στοχεύει την γνώση καθώς και την αποδοχή του εαυτού, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις της από-ενοχοποίησης του.

Η από-ενοχοποίηση αποτελεί το βασικό στοιχείο της απεξάρτησης από το παρελθόν και της προβολής του στο μέλλον. 


Η ψυχοθεραπεία,
κατοικώντας στο παρόν,
 στοχεύει στο μέλλον, 
προσπαθώντας να ξεμπερδέψει το παρελθόν. 
 
Κερεντζής Λάμπρος

πίνακας: Antoni Taule
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.