Υπό το πρίσμα ενός θρησκευτικού και μεσσιανικού οράματος


... εδώ παρουσιάζεται μια από τις ενδείξεις του μυστηρίου του πως εξηγείται το γεγονός ότι πλήθος νεαρών ατόμων, από τα πλέον αξιόλογα των περασμένων γενεών, ενώ βρέθηκαν ενώπιον των πιο συντριπτικών αποδείξεων όσο αναφορά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, του πιο βάναυσου ίσως αστυνομικού κράτους που ιδρύθηκε ποτέ, της αστικής δικτατορίας του Στάλιν, συνεχίζουν να υπηρετούν, να πιστεύουν και να πεθαίνουν.
Η κατανόηση του φαινομένου μιας τέτοιου είδους στάσης είναι εφικτή μόνο μέσα από το πρίσμα ενός θρησκευτικού και μεσσιανικού οράματος, μέσα από την μεγάλη υπόσχεση ότι θα περάσεις τα μύρια όσα, αν χρειαστεί, επειδή το πεπρωμένο σε οδηγεί στο προφητικό δρόμο της ανάστασης του ανθρώπου, στο βασίλειο της δικαιοσύνης.
Ακριβώς επειδή το μεσσιανικό σενάριο της απολύτρωσης του ανθρώπου και της εγκαθίδρυσης του βασιλείου της δικαιοσύνης επί της γης συνεχίζει να αιχμαλωτίζει το ανθρώπινο πνεύμα ( έχοντας ξεφύγει προ πολλού από τα θεολογικά του ερείσματα), κάθε ελπιδοφόρα εμπειρία πυροδοτεί την φαντασία πολύ περισσότερο από τα πολιτικά γεγονότα...

Απόσπασμα από το βιβλίο:
Νοσταλγία του απόλυτου
του George Steiner

πίνακας: Komar & Melamid 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.