Στο σύμπαν της Ευωχίας




Στο συγκεκριμένο χώρο της κυριαρχίας ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο δεν είναι δυνατόν να νοηθεί η ύπαρξη επικοινωνίας μια και σαν τέτοια εμφανίζεται η επίσημη διανομή ιδεών και απόψεων που αφαιρούν από τον άνθρωπο τον εαυτό του, που καθιστούν την ψυχή του καλογυμνασμένο δέκτη επιβολής.

Από τις “Επιστήμες του ανθρώπου” - τελευταία ανακάλυψη της κρατική ιδεολογίας - και από κάθε απόχρωσης “ανθρωπισμό” τ α  μ έ σ α  επικοινωνίας ορίζονται σαν  γ λ ώ σ σ α,  αποδίδοντας τους έτσι την “ύψιστη” γι' αυτούς τιμή ότι αποτελούν βασικά μέσα διανθρώπινης κοινωνίας (επαφής).

Όμως, με την γλώσσα δεν επικοινωνούμε γιατί η γλώσσα σημαίνει σύστημα διαιώνισης και αναπαραγωγής του κοινωνικού διαχωρισμού, έκφραση της εξουσιαστικής δομής στην καθημερινή ζωή.

Αν πρέπει να καταστρέψουμε πάνω σε ετούτο το πλανήτη κάθε εκδήλωση του μέχρι τώρα πολιτισμού που δεν είναι παρά η ιστορία της καταπίεσης μας, αν πρέπει να ευνουχίσουμε τον πλανήτη από κάθε μνημείο της  φ α λ ι κ ή ς  εξουσίας, τότε είναι πρωταρχικό μας καθήκον η καταστροφή κάθε γλώσσας, γιατί η γλώσσα αναστέλλει την ελεύθερη ροή της ενέργειας του ανθρώπινου κορμιού προς τον κόσμο.

Η διαθρώπινη κοινωνία δεν συντελείται στο χώρο των λέξεων και των εικόνων. Τη στιγμή της απόλυτης αποδέσμευσης του ανθρώπου, την στιγμή της καταστροφής της “αισθητικής” και της “επικοινωνίας”, τα  μ έ σ α   “επικοινωνίας” σαν   α π ά ρ ν η σ η  της επίγειας ευτυχίας, σαν  ε μ π ο ρ ε υ μ α τ ο π ο ί η σ η  της επαφής, θα πάψουν να υφίστανται.

Μέσα σε ετούτο το πάταγο της αποδόμησης του κόσμου, οι άνθρωποι θα εκδηλώσουν τη μόλις απογυμνωμένη τους ουσία – υποκείμενα πια, ολοκληρωμένες προσωπικότητες που επενεργούν κ ο ι ν ω ν ο ύ ν   μ ε τ α ξ ύ  τ ο υ ς   μ΄ένα ξεσπαθωμένο ουρλιαχτό μέσα στο σύμπαν της Ευωχίας.


Από τις σημειώσεις του μεταφραστή
Νίκου Μπαλή
Στο βιβλίο του Ντέιβιντ Κούπερ
Η Γραμματική της ζωής

πίνακας:Edward Hopper

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου