Ο Αρχάγγελος του σκότους ήταν… της ασφαλείας



Ένα φανταστικό σενάριο του τι μπορεί να έχει διαδραματιστεί…
Ο Αρχάγγελος του σκότους τριγυρίζει αποφασίζοντας το ποιος θα πεθάνει και ποιος θα ζήσει. Οπλισμένος από την πολιτεία στην υπηρεσία υψηλών προσώπων αποτελεί την αντιπροσώπευση του νόμου που γίνεται προσωπική διαδικασία, και δικαίωμα. Κατασκευασμένος από οικογένειας που σμίλευσαν την βία μέσα του, που έκτισαν την αρρώστια της αμφιβολίας, της ανισορροπίας, του φόβου και την προσπάθεια αποφυγής του, οικογένειες τις οποίες και εκείνος θα αναλάβει την κατασκευή τους, με τα ίδια κατασκευαστικά υλικά τα οποία βρίσκει πλέον μέσα του.
Απολαμβάνει την θέση του σαν υπερασπιστής του νόμου και της τάξης, νιώθοντας ότι εδώ που έχει φθάσει κρατά την δικαιοσύνη στην φούχτα του. Το ψυχρό της μέταλλο είναι ότι χρειάζεται για να απαλύνει τον βιασμό της ψυχής του. Ένα βιασμό που τον κουβαλάει ακόμα μέσα του και τον χαρακτηρίζει, κρυμμένος πίσω από τον θεσμικό του ρόλο.  Ντυμένος ο ίδιος την δικαιοσύνη νομίζει ότι θα καταφέρει να ελέγξει ότι παλιά για αυτόν ήταν ανεξέλεγκτα άδικο.
 Συνέχιζε να ζει, να εργάζεται χωρίς να καταλαβαίνει ότι μέσα του η ψυχική αρρώστια έκανε λαγούμια επικίνδυνα. Επίσης και η οικογένεια του ζούσε, εργαζόταν και αναπτυσσόταν χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι οι διενέξεις, οι αντιπαλότητες, οι εκρήξεις θυμού και οι βιαιότητες των λόγων και των συμπεριφορών είχαν να κάνουν με την ψυχική αρρώστια. Με την παρανόηση, των δεδομένων της πραγματικότητας, την υπερβολική ευθιξία για το τίποτα, το άμετρο θυμό εκεί που δεν χρειαζόταν, με την βίαιη συμπεριφορά…
Η αίσθηση της αδικίας, της κοροϊδίας, της εκμετάλλευσης της καλοσύνης του, καθώς και η στέρηση αυτού που δικαιούταν, τον ξαναγύρναγαν στην κατάσταση εκτός ελέγχου, αυτής της κατάστασης που είχε ζήσει παλιά και τόσο απεχθανόταν. Ένιωθε για άλλη μια φορά ότι δεν λάμβαναν υπόψη την επιθυμία του, την ανάγκη του. Ότι τον θεωρούσαν ηλίθιο, κάποιον που πρέπει να υποταγεί, να σκύψει το κεφάλι και να αποφασίζουν οι άλλοι για αυτόν.
Όχι! Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Δεν ξέρουν με ποιόν έχουν να κάνουν! Δεν έχουν καταλάβει που μπορεί να φθάσει. Πολλές φορές το είχε σκεφτεί. Το σιδερικό που του είχε εμπιστευτεί  η πολιτεία το είχε πάντα επάνω του και ακόμα δεν θα δίσταζε να το χρησιμοποιήσει αν κινδύνευε η ζωή και η υπόληψή του.
«Φιρί φιρί το πάει να φάει το κεφάλι της» σκεπτόταν άλλα μετά το μετάνιωνε και προσπαθούσε να τιθασεύσει το θυμό του, να λογικευτεί. Αυτή δεν τους άφηνε να ζήσουν όπως ήθελε. Τον υποτιμούσε με την στάση της και την ίδια υποτίμηση έπαιρνε και από την γυναίκα του. 
Την γυναίκα του την αισθανόταν πάνω από αυτόν. Σπουδαγμένη, γιατρός, που ήξερε να μιλάει και συμπεριφέρεται με τον καλό κόσμο.Τόσο αυτή όσο και η μάνα της, πάντα άφηναν να εννοηθεί ότι αυτός ήταν ένας άξεστος, βίαιος και φωνακλάς. Ένας σώγαμπρος ήταν που τον βάλανε στο σπίτι τους και ζητούσε από επάνω να κάνει αυτός ότι ήθελε, αυτό λέγαν μπροστά και πίσω του.
Η γυναίκα του που δεν έπαιρνε θέση και πήγαινε με τα νερά της μάνας της. Η συμμαχία με την μάνα της και η στάση της οικογένειας της απέναντί του τον έβαζαν στην άκρη. Ήθελαν να περιορίσουν την παρουσία του σαν άνθρωπος. Να περιορίσουν τα δικαιώματα του σαν άνδρα ! Μάταια ούρλιαζε και φώναζε, μάταια τους ζητούσε να κάνουν πίσω, να τον ακούσουν, να δώσουν σημασία σε αυτό που έλεγε.
Μέχρι και τη κόρη του ένοιωθε εναντίον του. Ούτε και αυτή δεν τον υπολόγιζε, δεν τον αναζητούσε! Κανείς δεν τον υπολόγιζε εκεί μέσα. Κανείς δεν τον θεωρούσε σημαντικό. Πάντα παραγκωνισμένος, πάντα στην άκρη, μάταια προσπαθούσε να αποδείξει ότι είναι εκεί, ότι υπάρχει, ότι μπορεί να κάνει τα πάντα για να αποδείξει την δύναμή του, την ικανότητα του να ελέγξει τις καταστάσεις.
Εκείνο το βράδυ, χωρίς να το καταλάβει με μια κίνηση στέρησε σαν άλλος θεός, την ζωή. Με μια χειρονομία  σαν αρχάγγελος του σκότους, ξεπάστρεψε τρεις γενιές στο πέρασμά του. Μέσα του η δικαιοσύνη αποδόθηκε ενάντια στην συμμαχία που αμφισβητούσε την δύναμη της ανδρικής του απόφασης. Την δυνατότητα να αποδείξει ποιος κάνει κουμάντο σε αυτό το σπίτι.
Τώρα… γυρνώντας σαν θεριό πληγωμένο αιμόφυρτο από το αίμα των άλλων σκεπτόταν ότι, η υποτίμηση της βιαιότητας των καταστάσεων που γεννιούνται και αναπτύσσονται μέσα στις οικογένειες, στις οποίες κανείς δεν δίνει σημασία και δεν δέχεται την σοβαρότητα, στην ουσία αποτελούν από μια βόμβα στα θεμέλια της ζωής του κάθε μέλους της…
Εκείνο το βράδυ δεν ξέρει πως γίνανε τα πράγματα, αλλά όταν βρέθηκε γονατιστός μπροστά στην τρύπα που ξερνούσε μαύρο πηχτό αίμα από το κεφαλάκι της κόρης του, τότε κατάλαβε ότι τόσο καιρό δεν ήταν καλά. Ότι τόσο καιρό κανείς δεν είχε καταλάβει πόσο άσχημα ήταν, πόσο άρρωστος ήταν. Βέβαια αυτός κάτι είχε υποψιαστεί και απέφευγε την ψυχολογική εξέταση της υπηρεσίας. Αλλά και αυτή η στάση, άρρωστη ήταν!
Ήταν τρελός! Έπρεπε να τον είχαν κλείσει στο ψυχιατρείο εδώ και καιρό! Να τον είχαν περιορίσει για να μην κάνει αυτό το κακό που έκανε. Το βλαστάρι του, το παιδάκι του πριν ακόμα ζήσει, πριν ακόμα να έρθει στο κόσμο, του αφαιρέσει την ζωή αυτός. Του αφαιρέσει την ζωή ο πατέρας του!
Τι φρίκη είναι αυτή που ξέρασε από μέσα του, που κάλυψε τα πάντα και σκέπασε και τον ίδιο; Και αυτό το μολυσμένο από την αρρώστια σιδερικό πως του το εμπιστεύτηκαν; Πως του το εμπιστεύτηκαν  με όλα αυτά τα προβλήματα στο μυαλό;;…
Όχι έπρεπε να φύγει!! Αυτός ο αρχάγγελος του σκότους έπρεπε να τελειώσει και αυτός!! Να τελειώσει όχι μόνο γιατί δεν θα μπορούσε να ζήσει πλέον, αλλά γιατί μπορεί να έκανε ακόμα κάποιο κακό σε κάποιο άλλον. Τόσο ανεξέλεγκτος αισθανόταν που ο μόνος που μπορούσε να τον σταματήσει ήταν αυτός ο ίδιος και έβαλε το σιδερικό στο στόμα, έτσι γονατιστός μπροστά στην τρύπα στο ξανθό κεφαλάκι του παιδιού του.
Η αποτρόπαια πράξη έπρεπε να του δώσει την δύναμη να προχωρήσει… και πάτησε την σκανδάλη ακόμα μια φορά.

Κερεντζής Λάμπρος

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Μπράβο γιατρέ!Αθώος ο κατηγορούμενος.Όλοι,όχι όλες,το ίδιο θα έκαναν.
Ο χρήστης Λάμπρος Κερεντζής είπε…
Αγαπητέ φίλε δεν είπα ότι είναι αθώος ο κατηγορούμενος, άλλωστε η αυτοχειρία του απέδειξε ότι ούτε εκείνος θεωρούσε αθώο τον εαυτό του. Απλά σκιαγράφησα υποθετικά τι μπορεί να έχει συμβεί. Αυτό που παρουσιάζω είναι το ψυχοκοινωνικό πλαίσιο της ιστορίας μέσα από μια συστημικού τύπου ψυχοθεραπευτική προσέγγιση. Η δικαιοσύνη είναι κάτι άλλο. Αυτή έχει το μερίδιό της και το δικό τη πλαίσιο αναφοράς. Δεν θα πρέπει να τα συγχέουμε όλα. Ευχαριστώ για την παρέμβαση.
Ο χρήστης virginia pavl είπε…
Μιλωντας γενικα, θεωρειτε οτι η αυτοχειρια δειχνει ενοχη? Δειχνει οτι ο αυτοχειρας θεωρει τον εαυτο του ενοχο? Δεν μπορει να ειναι μια πραξη απαλλαγης απο τον πόνο? Τον οποιο πονο. Σκιαγραφησατε υποθετικα τί μπορει να εχει συμβει σε εναν ασυμπτωματικο ανθρωπο ή θεωρειτε εξ ορισμου οτι ηταν βαρια αρρωστος και απλα ηταν αδιαγνωστος? Αντιλαμβανεστε οτι στιγματοποιειτε μια ολοκληρη ομαδα ανθρωπων με ψυχικη νοσο που ειτε θελετε ειτε οχι, οχι μονο δεν ειναι εγκληματιες, αλλα ειναι πολυ χρησιμα συστατικα της κοινωνιας μας. Εχετε δικαιο: Δεν πρεπει να τα συγχεουμε ολα. Δεν πρεπει να καλλιεργουμε το ΣΤΙΓΜΑ. Λυπαμαι που τα βαζετε ολα στο ιδιο τσουβαλι. Φυσικα, αν δεν κατεβασετε αυτη την ασχημοσυνη που δημοσιευσετε θα απευθυνθω στο συλλογο σας. Βιργινια Δ Παυλιδη
Ο χρήστης Λάμπρος Κερεντζής είπε…
Η ενοχή αγαπητή φίλη είναι παντού. Και βέβαια οι αυτόχειρες κουβαλάνε την ενοχή με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Εκφράζω συμπτωματικά τι μπορεί να συμβεί σε μια οικογένεια και όχι μόνο σ΄ ένα μέλος της. Το έγραψα και θα το ξαναγράψω ότι το φανταστικό σενάριο έχει σχέση με την θεωρία των συστημάτων και την συστημική ανάλυση. Σε αυτή αν γνωρίζεται δεν επικεντρωνόμαστε τόσο στην λειτουργία του ατόμου όσο της ομάδας... της οικογενειακής ομάδας. Δεν θεωρώ ότι ήταν βαριά άρρωστος, ούτε ότι δεν είχα διαγνώσει κάτι. Δεν καταλαβαίνω που στιγματοποιώ εφόσον τον θεωρώ ότι η συνείδηση του τον οδήγησε να στρέψει το όπλο εναντίον του. Ποιος σας είπε ότι τον θεωρούσα ψυχικά άρρωστο. Στο σενάριο εκείνος καταλαβαίνει ότι βλέποντας το κακό που είχε κάνει λέει στον εαυτό του ότι είναι άρρωστος. Ποιος σας είπε ότι δεν σέβομαι τους αστυνομικούς ή του ανθρώπους που κινδυνεύουν κάθε μέρα την ζωή τους… Από που τα συμπεραίνετε αυτά… και μάλιστα με απηλείτε…
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρατσισμός: Αίτια – Συνέπειες

Η αυτοχειρία ενός 14χρονου

Ο "Ζακ"...