Αγαπημένη μου κορούλα,


Έρχεσαι από έναν κόσμο απλό, τέλειο, απέραντο και παντοτινό και έχεις μπροστά σου μια ζωή γεμάτη ερμηνείες, αντιφάσεις, διαιρέσεις και πεποιθήσεις, που χαρακτηρίζουν εμάς τους «μεγάλους».

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σε βοηθήσω να με καταλάβεις και αν το επιθυμείς, και είσαι αρκετά πεισματάρα όπως είμαι εγώ, να κρατήσεις κάτι από αυτή την συναρπαστική τελειότητα που κουβαλάς ακόμα μέσα σου.

Σε λίγο οι ενήλικες, προκειμένου να σε «εντάξουν» στις τάξεις τους, θα σου διδάξουν τη μικρότητά τους. Θα σου μάθουν να μετράς με αριθμούς, να διαιρείς τα πάντα και να αξιολογείς το κάθε τι, βάζοντάς του ένα πρόσημο και έναν βαθμό, με βάσει έναν κατακερματισμένο, μικρόνοο και ατομοκεντρικό τρόπο αντίληψης.

Συγχρόνως θα σου μάθουν να χρησιμοποιείς λεξούλες και να βάζεις μια ταμπέλα σε κάθε τι, ξεχωρίζοντάς το από το σύνολο. Θα μάθεις επίσης ότι κάθε λεξούλα κουβαλά και μια δική της χροιά αρνητική ή θετική. Έτσι ανάλογα με αυτό που σε εξυπηρετεί, θα χρησιμοποιείς πότε τη μία λέξη και πότε την άλλη.

Θα δεις ανθρώπους, όπου ο ένας θα λέει «συνέπεια» και ο άλλος θα λέει «ακαμψία», προσπαθώντας ο πρώτος να εξηγήσει την στάση του και ο δεύτερος να χαρακτηρίσει τον πρώτο, πιστεύοντας ότι μπορεί έτσι να τον επηρεάσει. Αντί να κάνουμε την ζωή μας απλή και να δεχόμαστε ο ένας τον άλλο όπως είναι, θα μας δεις να επικαλούμαστε το κάθε τι και να χρησιμοποιούμε κάθε είδους φτηνό κόλπο, για να εξουσιάζουμε τους άλλους.

Το πρώτο ψέμα που θα ακούσεις να λέγεται, θα είναι πως όλα όσα γίνονται, είναι για το καλό σου. Μην τους πιστέψεις και μην τους αφήσεις να σε μπολιάσουν με την μικρότητά τους. Αν οι ενήλικες νιώθουν μικροί χωρίς κάποια πράγματα, εσύ αυτή τη στιγμή είσαι απέραντη και δεν σου λείπει τίποτα. Αν κάποια στιγμή νιώσεις ότι στερείσαι κάτι, θυμήσου ότι κάποιοι σε εκπαίδευσαν στη μικρότητά τους, κλέβοντας προσωρινά λίγη από την δύναμή σου.

Θα επικαλεστούν το θεό και θα ορίσουν εκπροσώπους, τους οποίους θα σε μάθουν να τους φιλάς στο χέρι με υποταγή, γιατί δεν μπορούν να βρουν τον θεό μέσα τους. Θα επικαλεστούν την ανάγκη σου να αγαπηθείς και θα σε μάθουν να προσκολλάσαι σε ομάδες και άτομα, γιατί δεν μπορούν να βρουν την αγάπη μέσα τους. Θα επικαλεστούν την συμπόρευση με την κοινωνία και θα σε μάθουν να βαδίζεις μαζί τους προς τον γκρεμό, σπρώχνοντας όμως πρώτα τον διπλανό σου πριν πέσεις και η ίδια, γιατί δεν μπορούν να κυριαρχήσουν στον εθισμό τους για συνεχή και ανούσια κατανάλωση. Θα σου μάθουν τι σημαίνει χρόνος στον κόσμο τους, βάζοντας συνεχώς ορόσημα στην άχρονη αντίληψη του παρόντος σου, και θα σου δώσουν τίτλους που δεν ζήτησες. Θα σε μάθουν να αγαπάς τις τιμές και τους τίτλους λέγοντας σου ότι αυτό είναι καλό για σένα.

Στην ουσία θα είναι οι ίδιοι που θα φουσκώνουν από κομπασμό, απομακρύνοντας όμως εσένα ακούσια ή εκούσια από όλα αυτά τα απλά και γήινα που θέλεις και ξέρεις πολύ καλά πως να διεκδικείς τώρα. Μέχρι και το όνομά σου θα αποφασιστεί με έναν τρόπο που τους χαρακτηρίζει. Κι αυτό θα είναι γι αυτούς μια συναλλαγή και μια ευκαιρία να αποδοθούν τιμές και να εξασφαλιστούν όλα αυτά που δεν έχεις μάθει ακόμα να επιθυμείς.

Θα σου μάθουν ότι υπάρχει ένα «μέσα» και ένα «έξω», σαφώς διαχωρισμένα το ένα από το άλλο. Θα σου μάθουν να αποζητάς να βρεθείς στο «μέσα» των άλλων, όχι όμως και να φτιάχνεις ένα καινούριο «μέσα» από το δικό σου απέραντο «έξω».

Το τελευταίο πράγμα που θα σου γράψω είναι κάτι που ήδη ξέρεις. Η αγάπη είναι κάτι που νιώθεις χωρίς προϋποθέσεις, γιατί απλά είναι η ανάγκη σου να τη δίνεις και όσο πιο πολλή αγάπη ακτινοβολείς, τόσο μεγαλώνει το απόθεμά σου.

Κάνε στην ζωή σου ότι πραγματικά θέλεις με τόλμη και έτσι δεν θα ξεθωριάσει ποτέ η λάμψη σου. Σε ευχαριστώ που με έμαθες τα πιο σημαντικά πράγματα στην ζωή, απλά με το βλέμμα σου. Θα είμαι πάντα δίπλα σου και θα σε αγαπώ χωρίς καμία προϋπόθεση.

Ο μπαμπάς σου. 

Σπύρος Σιμεγιάτος

πηγή:https://www.facebook.com/rebetiko.piano?fref=pb&hc_location=profile_browser

Πίνακας:Céline Deshayes, 

Σχόλια

Ο χρήστης Maria Kanellaki είπε…
Εξαιρετικό!
Τα συγχαρητήρια μου στον πατέρα-συντάκτη αυτού του γράμματος!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου