Χρήση και σαδομαζοχισμός







Είναι ο χρήστης ένας μαζοχιστής;.

Αυτό που θα λέγαμε καθαρά και ξεκάθαρα, είναι πως η σχέση με την Ηρωίνη, είναι μια σαδομαζοχιστική σχέση. Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρεία, η εξαρτήση από την ηρωίνη, μοιάζει να ακινητοποιεί το σώμα μέσα σε μια θεραπεία πόνου που οδηγεί σε ένα ναρκισιστικό δίπλωμα του χρήστη στον εαυτό του. Με αυτό τον τρόπο ο χρήστης καθορίζει και ρυθμίζει ο ίδιος την κατεύθυνση της Λίμπιντο προσπαθώντας να εξουδετερώσει προσωρινά τον ψυχικό πόνο και τις τάσεις μελαγχολίας. Τον κάνει να νιώθει ανεξάρτητος, του δίνει την εντύπωση ότι δεν εξαρτάται από κανένα, αλλά Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε εθιστικής διαδικασίας είναι ότι η προσπάθεια του ατόμου να αποκτήσει την εξουσία και τον έλεγχο του εαυτού του με την χρήση κάποιου εξωτερικού μέσου, καθιστά στο τέλος το άτομο ανίσχυρο και εξαρτημένο”.

Η χρήση είναι μια σχέση ηδονικής υποταγής, μια σεξουαλική πράξη παθητικότητας. Σε αυτή την πράξη ο χρήστης, όπως ο Φρόιντ είπε πάρα πάνω, είναιένας σαδιστής είναι πάντοτε ταυτόχρονα μαζοχιστής πράγμα που δεν εμποδίζει την υπερίσχυση της ενεργητικής η της παθητικής πλευράς της διαστροφής”....

.Ο χρήστης δεν είναι μόνο μαζοχιστής αλλά και σαδιστής απέναντι στον εαυτό. Σαδιστής και ο μαζοχιστής είναι το ίδιο πρόσωπο, απλά εναλλάσσονται οι ρόλοι- ενεργητικού η παθητικού. Εναλλάσσονται στάσεις, ταυτότητες, εαυτοί, στην διάρκεια της πράξης - λήψης της ναρκωτικής ουσίας. Εάν στην σεξουαλική συνεύρεση υπάρχει η εισχώρηση, η παραχώρηση, η αποδοχή, η προσφορά του σπέρματος, η ηδονή, ο οργασμός, στην πράξη – λήψης της ουσίας αναβιώνει όλο το σχήμα της σεξουαλικής συνεύρεσης, δηλαδή έχουμε την εισχώρηση, στην περίπτωση της ενδοφλέβιας χρήσης, την αποδοχή της, την εκσπερμάτιση της ουσία μέσα στην φλέβα και την ηδονή που μετά μπορεί να γίνει οργασμός. Έτσι ο χρήστης παίζει και τους δύο ρόλους, και του δότη, αλλά και του αποδέχτη της ηδονής. Και του ενεργού αλλά και του παθητικού μέλους της συνεύρεσης.

Αυτό του δίνει την αίσθηση της ελευθερίας και του ελέγχου της ηδονής. Αυτή η δυνατότητα του ελέγχου της ηδονής, αυτός ο ψυχαναγκαστικός αυνανιστικός οργασμός προσφέρει επίσης και την αίσθηση της αυτονομίας. Ο χρήστης κρατάει την ηδονή στα χέρια του. Είναι ο δότης αλλά και ο αποδέχτης αυτής της ηδονής, έτσι δεν έχει ανάγκη κανένα. Δεν εξαρτάται από κανένα, παρά μόνο από αυτή. Και αυτό τον κάνει «άλλον άνθρωπο» 
 
Τελικά, ο χρήστη είναι και τα δύο, σαδιστής και μαζοχιστής μαζί. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Αυτός είναι ο σατράπης του εαυτού του, που τον σέρνει στα κρατητήρια, με φλέβες ξεκοιλιασμένες, με ρουθούνια ματωμένα, μαραμένα χωρίς αισθητήρια, με δόντια που κουνιούνται και συκώτια που έκανε φωλίτσα η ηπατίτιδα. Αυτός είναι και ο μαζοχιστής που τρέμει από την απουσία του σατράπη του, της ηρωίνης η οποία μπορεί και φέρνει σε αρμονία αυτές της δύο ταυτότητες, τους δύο εαυτούς, όπως θα λέγαμε. Σε αυτή την προσπάθεια ο χρήστης είναι μόνος αποκομμένος από τον κόσμο. Είναι μόνος ακόμα και αν είναι μέσα σε ένα πλήθος. Ο χρήστης, όπως έχει πει, αυτό το κάνει για να έρθει πιο κοντά στο κόσμο και όχι να φύγει μακριά του. 
 
Ο χρήστης μέσα από την χρήση ζητάει την συνένωση, την ένωση με με τον κόσμο που περνάει από την συνένωση με τον εαυτό του όμως η χρήση δεν ενώνει αλλά, όπως είχουμε πει, διαχωρίζει. Γι' αυτό και ο χρήστης είναι μόνος του, είναι χωρίς αγάπη. Το κορμί του ψοφάει για χάδια για επαφή. Κυκλωμένος από τις ενοχές, κουβαλάει την ντροπή μέσα στο πλήθος των επιβατών. Κοιτάει να βρει μια γωνιά και να την αράξει μέσα στην ανησυχία του. Είναι απομονωμένος, αλλά δεν γουστάρει με κανένα να ενωθεί, η μόνη ένωση που επιθυμεί η ψυχή του, είναι η ένωση, συνεύρεση με την ηρωίνη που είναι το άλλο του εγώ. Η Κίνηση προς τον κόσμο είναι κίνηση προς την ηρωίνη, αυτό τον χωρίζει από τον κόσμο. Τον βάζει στην μπάντα.


Η μοναξιάτης αποτοξίνωσης


Η μοναξιά του χρήστη είχε φοβίσει. Μια μοναξιά που έπαιρνε σάρκα και οστά, από την ώρα της αποτοξίνωσης. Από εκείνη την στιγμή ο χρήστης παύει να είναι χρήστης, πάει να είναι μαζοχιστής και σαδιστής και βρίσκεται σε μια άλλη πραγματικότητα την οποία πρέπει να την ξαναανακαλύψει. Σε αυτή την πραγματικότητα δεν υπάρχουν οι παλιές παρέες, οι παλιές συναναστροφές, οι παλιές συμπεριφορές. Όλους αυτούς που ήξερε μέχρι τώρα πρέπει να τους κάνει πέρα. Η συντροφικότητα που ένιωθε, η επαφή με τους άλλους χρήστες, οι δοσοληψίες που φάνταζαν σαν ανθρώπινες συναλλαγές υψίστης ποιότητας, τελείωσαν. 
Η αίσθηση της ένωσης, της ταύτισης με τους άλλους χρήστες, η επαφή μαζί τους, ήταν κομμάτι της χρήσης, ήταν κομμάτι της ηρωίνης. Συναισθήματα μίσους και αγάπης σε δοσοληψίες πεζοδρομίου. Η αίσθηση ότι είσαι στο κέντρο του κόσμου και δεν σου λείπει τίποτα, με την αποτοξίνωση τελειώνει. Τότε ο χρήστης καταλαβαίνει ότι είναι τελείως μόνος ακόμα και όταν η οικογένεια σκύβει από πάνω του, όπως σκύβει κάποιος πάνω από την πληγή του. 
 
Η μοναξιά ακολουθεί την αποτοξίνωση. Όχι, όχι δεν την ακολουθεί αλλά την αποκαλύπτει. Αποκαλύπτει την φτώχεια των κοινωνικών σχέσεων, τον φόβο των κοινωνικών σχέσεων, τον φόβο του κόσμου. και το γεγονός αυτό είναι ένας από του βασικούς παράγοντες αποτυχίας της αποτοξίνωσης. Ο πρώην χρήστης μένει βουβός μπροστά στο πλήθος, 

Φοβάται τον κόσμο. Αλλά και ο κόσμος φοβάται αυτόν. Η σχέση με τον κόσμο είναι μια σχέση φόβου. Έτσι την αράζει στην γωνιά του περιμένοντας προσπαθώντας να ξεπεράσει το μαρτύριο,μιας καινούργιας μοναξιάς, της δικής του μοναξιά που τόσο είχε φοβηθεί και προσπαθούσε να αποφύγει. Με αυτή την μοναξιά πρέπει να τα βάλει ο χρτήστης δηλαδή την μοναξιά που καλύπτει την προσπάθεια αποχής του Την μοναχική φαντασίωση του “καθαρού” που κουβαλάει τον απολεσθέντα σαδομαζοχιστικό οργασμό της ηρωίνης.
Η αγωνία της μοναχικότητας έχει καταλάβει το κορμί του πρώην χρήστη, όπως τον έχει καταλάβει και η αγωνία της συνένωσης του εαυτού και την συνένωση με τον κόσμο.
Πρέπει λοιπόν να βρει καινούργιες παρέες καινούργιους ανθρώπους, καινούργιες σχέσεις. Πρέπει να υιοθετήσει μια καινούργια συμπεριφορά, καινούργιες σκέψεις, καινούργιους στόχους.................................................................................. 
 
Πηγή:
Από 
Τοξικά οικογενειακά σενάρια
του Λάμπρου Κερεντζή

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.