Η καταπίεση



Ορισμός

Η καταπίεση είναι μια δυσάρεστη υποκειμενική εμπειρία με πολλές πτυχές. Κλείνει μέσα της κάθε απόχρωση από το φάσμα της ανθρώπινης δυστυχίας. Δεν της λείπουν η ανάγκη και ο μόχθος, η αμφιβολία κι ο φόβος ούτε η στέρηση και ο πόνος.

Το άτομο που καταπιέζεται άλλοτε περιγράφει πως αισθάνεται να είναι ασφυκτικά περικυκλωμένο, στεναχωρημένο και εμποδισμένο στην πραγμάτωση και ικανοποίηση μιας επιθυμίας του. Άλλοτε πάλι, νιώθει πως είναι υποταγμένο κι ότι σπρώχνεται σε μια αθέλητη συμπεριφορά, που πολλές φορές ξεπερνάει και την αντίστασή του.

Η ψυχή του ανθρώπου είναι αδιάκοπα πλημμυρισμένη από ανάγκες σωματικές και ψυχολογικές. Οι ανάγκες γεννούν τις επιθυμίες και κάθε μια από αυτές μπορεί, ως παραπροϊόν να μας δημιουργήσει την καταπίεση. Γι αυτό και την καταπίεση μπορεί να την βρούμε σε όλες τις έννοιες, που παίρνουν μια θέση στην αλυσίδα της ανθρώπινης επιθυμίας, από την γέννηση της, την πραγμάτωση, μέχρι και τις συνέπειες της.

Την βρίσκουμε στο σχεδιασμό, στο δίλημμα, στην αναμονή, στην εγκράτεια και την αδράνεια. Δεν λείπε από την προσπάθεια, την ευθύνη, τις δυσκολίες, και την βιασύνη.

Υπάρχει ακόμα και στην καθοδήγηση, στον εξαναγκασμό, στο αδιέξοδο και στην αποτυχία. Κυριαρχεί, τέλος, στην παράλειψη, στον ανταγωνισμό, στην εγκατάλειψη, στην μοναξιά, στην αποδοκιμασία, και την αυτοκριτική.

Η καταπίεση μπορεί να είναι το απόβλητο των σχέσεων με τον ίδιο του τον εαυτό, ή των σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους με τους οποίους συναλλάσσεται, ή μπορεί να προέρχεται από τις συνθήκες του περιβάλλοντος στο οποίο ζει.

Κάθε φορά που η επιθυμία του ανθρώπου εμποδίζεται ή αποδοκιμάζεται δημιουργείται το αίσθημα της καταπίεσης.

Για να είναι μια επιθυμία απαλλαγμένη από καταπίεση θα πρέπει να είναι άκοπη στο σχεδιασμό της, εύκολη κι ανεμπόδιστη στην πραγμάτωσή της, να μην ακολουθούν δυσάρεστες συνέπειες και να έχει του ίδιου του ατόμου την επιβράβευση, αλλά και των γύρω την επιδοκιμασία και την ανοχή....

Απόσπασμα από το σύγγραμμα του

Σταύρου Γ. Καπετανάκη

Η καταπίεση

Ο Σταύρος Γ. Καπετανάκης
σπούδασε ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής. Άμισθος υφηγητής της Ψυχιατρικής και Νευρολογικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Διευθυντή ψυχιατρικού τμήματος στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής. 

Φωτό:http://photoblogs.ru/?newsid=606

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.