Πόσα πολλά έχεις να πεις για εσένα...



Πολλές φορές είναι συγκλονιστικό να αφουγκράζεσαι πόσα πολλά έχεις να πεις για εσένα. 'Όσο μακρύτερα προχωρήσεις σε αυτή την αφήγηση, και όσο περισσότερο τολμάς να εκθέσεις τον εαυτό σου, τόσο ρέει ο πλούτος της παρουσίας σου, της ύπαρξής σου.

Η αφήγηση κινείται στα μονοπάτια τους συναισθήματος, στα αδιέξοδα του εαυτού, στα εμπόδια των ανθρώπινων διασυνδέσεων, σε προβληματισμούς της καθημερινότητας που συναντάνε την αιωνιότητα των σχέσεων με τους άλλους, των σχέσεων με τον εαυτό.

Η αφήγηση δεν εμποδίζεται από την υφή του κάθε “προβλήματος”, αλλά από την ιδέα της μη φυσιολογικότητας του, και την ψευδή αίσθηση ότι μόνο εσύ έχεις αυτό το “πρόβλημα”.

Η μη φυσιολογικότητα γεννά την παραλογικότητα της ενοχής, η οποία φυτρώνει και αναπτύσσεται στην αρχή μέσα από τα μάτια των άλλων και μετά μέσα στο δικό σου βλέμμα.

Αναπτύσσεται μέσα από τα εξεταστικά μάτια ή τα επικριτικά λόγια ανθρώπων οι οποίοι έχουν εξίσου ή και μεγαλύτερα “προβλήματα” από εσένα, για τα οποία και οι ίδιοι νιώθουν ντροπή.
Μέσα από την δική σου ντροπή κρύβουν την δική τους...

Η ντροπή που περιτυλίγει το κάθε “πρόβλημα” το μεγαλώνει και του δίνει διαστάσεις οι οποίες δεν έχουν να κάνουν με αυτό, όσο με τον τρόπο αντιμετώπισής του από τους άλλους.

Η ντροπή αποτελεί η ίδια ένα πρόβλημα. Όταν το “πρόβλημα” αποχωριστεί την ντροπή, αποκτά την φυσιολογικότητα του, αποκτά την θέση του μέσα στην εξέλιξη και την ανάπτυξη του ανθρώπου σαν ένα φυσιολογικό γεγονός που είναι εδώ για να ξεπεραστεί.

Για ποιο λόγο ένα ψυχικό “ πρόβλημα” επιφέρει την ντροπή ή την ενοχή ; Για ποιο λόγο θεωρήθηκε μια ευκαιρία για το στιγματισμό του πάσχοντος;;

Σε αυτό το ερώτημα ο Μισέλ Φουκό κατανάλωσε την ζωή του για να το απαντήσει. Μέσα από την έρευνά του αντιλαμβανόμαστε ότι ο στιγματισμός του μη “φυσιολογικού” συναντάει την έννοια του διαφορετικού, του ξένου, του απόκοσμου, αυτού που γεννάει το φόβο του άγνωστου, την αγωνία της ανασφάλειας από την παρουσία του.

Ο στιγματισμός του μη “φυσιολογικού”συναντά την έννοια της εξουσίας σε όλες της τις θεσμικές αποχρώσεις, της οποίας η μη φυσιολογικότητα καθορίζει την φυσιολογικότητα αυτών που επιτηρεί. Συναντά τον μηχανισμό όπου ο στιγματισμός των άλλων όταν δεν σου επιτρέπει να μιλάς για εσένα γίνεται αυτό-στιγματισμός.

Ο αυτό-στιγματισμός παρουσιάζεται σαν την κολυμπήθρα όπου η ενοχή και η ντροπή γίνονται τα βότανα του εξιλασμού σου. Ένα μείγμα που στο τέλος ετοιμάζεις μόνο σου και βουτάς μέσα δικαιολογώντας την απάνθρωπη στάση των άλλων.

Ο αυτό-στιγματισμός φαίνεται ότι απορρέει από την δική σου ύπαρξη σε τέτοιο βαθμό ώστε ούτε και εσύ δεν αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου σαν φυσιολογικό. Ντρέπεσαι για αυτόν και του στερείς το δικαίωμα να μιλήσει, Να αφηγηθεί το βίωμα του, να εκτεθεί. Μόνο να κρυφτείς θέλεις, όμως και αυτό δεν είναι δυνατόν.

Όμως...
Πόσος πλούτος κρύβεται μέσα σε αυτό το μη φυσιολογικό κουφάρι που κουβαλάς;
Πόσα συναισθήματα, πόσες ενέργειες, πράξεις που σου ανήκουν, που δηλώνουν ποιος είσαι, τι πιστεύεις, τι αγαπάς και τι απεχθάνεσαι; Που δηλώνουν, τι προσπάθειες έχεις κάνει, τι θυσίες για να σταθείς απέναντι στα εξεταστικά μάτια των ασυνείδητων εξουσιαστών που περίμεναν και θα περιμένουν στις γωνιές της ζωής σου.

Ένας πλούτος ξεχύνεται από εμπειρίες που σου ανήκουν Εμπειρίες που ανήκουν σε εσένα αλλά συγχρόνως ανήκουν και στους άλλους. Σε όλους αυτούς που θα μάθουν για το βίωμα σου και και η γνώση αυτή θα τους βοηθήσει να έρθουν πιο κοντά στο δικό τους. Θα τους βοηθήσεις να δουν την έξοδο από την κολυμπήθρα της ενοχής, που δεν είναι παρά αυτή της αποενοχοποιημένης αφήγησης.

Μόνο η εξιστόρησης του βιώματος καταργεί σιγά, σιγά την ντροπή που το τυλίγει...

......Πολλές φορές είναι συγκλονιστικό να αφουγκράζεσαι πόσα πολλά έχεις να πεις για εσένα. 'Όσο μακρύτερα προχωρήσεις σε αυτή την αφήγηση, και όσο περισσότερο τολμάς να εκθέσεις τον εαυτό σου, τόσο ρέει ο πλούτος της παρουσίας σου, της ύπαρξής σου για τους άλλους, αλλά και... για εσένα.

Κερεντζής Λάμπρος

πίνακας :Αδαμάκης Γιάννης

1'Αυτό το κείμενο στηρίχτηκε σε μια φράση του Ελία Κανέτι από το βιβλίο του “Το παιχνίδι των Ματιών”

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Αρχάγγελος του σκότους ήταν… της ασφαλείας

Ρατσισμός: Αίτια – Συνέπειες

Η αυτοχειρία ενός 14χρονου