Οι Γονείς δεν συνειδητοποιούν το βάρος των παιδιών τους!!!


Οι μισές μητέρες και οι τέσσερις στους δέκα πατέρες δεν αναγνωρίζουν ότι το τετράχρονο ή πεντάχρονο παιδί τους είναι παχύσαρκο, ενώ το 75% των μαμάδων και το 77% των μπαμπάδων δεν αναγνωρίζουν ότι τα παιδιά τους έχουν βάρος παραπάνω από το κανονικό, είναι δηλαδή υπέρβαρα, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 800 γονείς και 439 παιδιά, έγινε από ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου του Γκρόνιγκεν υπό τον καθηγητή Πίτερ Σάουερ του τμήματος παιδιατρικής και δημοσιεύτηκε στο παιδιατρικό περιοδικό «Acta Paediatrica». Το 5% των παιδιών του δείγματος κρίθηκαν υπέρβαρα, το 4% παχύσαρκα και τα υπόλοιπα κανονικού βάρους.

Η μελέτη, μεταξύ άλλων, έδειξε ότι:

- Οι γονείς των παχύσαρκων και των υπέρβαρων παιδιών είναι σημαντικά βαρύτεροι από τους γονείς των παιδιών με κανονικό βάρος, άρα το πρόβλημα πάχους των παιδιών συχνά σχετίζεται με το πρόβλημα των γονιών.

- Οι γονείς είναι πιο ικανοί να αναγνωρίσουν ότι οι ίδιοι έχουν βάρος πάνω από το κανονικό, αλλά λιγότερο ικανοί όταν πρόκειται για το βάρος των παιδιών τους.

- Ακόμα και οι γονείς των παιδιών με κανονικό βάρος πιστεύουν ότι τα παιδιά τους είναι πιο λεπτά από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, συνεπώς οι γονείς συστηματικά υποτιμούν το βάρος των παιδιών τους, αν και αυτή η υποεκτίμηση είναι τριπλάσια όταν γίνεται από γονείς που οι ίδιοι είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι.

- Οι περισσότεροι γονείς δεν ανησυχούν ιδιαίτερα για το βάρος των παιδιών τους, αλλά οι μητέρες των παχύσαρκων ανησυχούν πολύ περισσότερο από τις μητέρες παιδιών με φυσιολογικό βάρος (44% έναντι 7%).

- Η μεγάλη πλειονότητα (94%) των γονιών με παχουλά παιδιά πιστεύει ότι μπορεί να επηρεάσει τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών τους (αλλά μάλλον δεν το κάνει προς το καλύτερο…).

- Οι περισσότεροι γονείς (τέσσερις στους πέντε) επιθυμούν έξωθεν συμβουλές και καθοδήγηση, όταν αναγνωρίζουν ότι παιδί τους έχει παραπάνω κιλά.

Σύμφωνα με τους ολλανδούς ερευνητές,
«τα υπέρβαρα παιδιά είναι πολύ πιθανό ότι θα εξελιχτούν σε υπέρβαρους εφήβους και, στη συνέχεια, σε υπέρβαρους ενηλίκους, γι' αυτό χρειάζονται παρεμβάσεις όσο ακόμα είναι τριών έως πέντε ετών, ώστε να προληφθούν τα προβλήματα πάχους αργότερα στη ζωή τους».
Για να γίνει όμως αυτό, όπως τονίζεται, είναι αναγκαία προϋπόθεση
οι ίδιοι οι γονείς να συνειδητοποιήσουν ότι τα παιδιά -πιθανότατα με ευθύνη των ίδιων των γονιών- έχουν πάρει παραπάνω κιλά.
Οι ερευνητές εξέφρασαν ανησυχία ότι, όπως έδειξε η έρευνά τους,
οι γονείς δεν φαίνεται να αναγνωρίζουν το πρόβλημα και την ευθύνη τους στο βαθμό που χρειάζεται.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Από τα παραπάνω αποτελέσματα μπορούμε πρόχειρα να υποθέσουμε:

α)Ότι το πρόβλημα του πάχους όπως το κάθε πρόβλημα σε μια οικογένεια δεν αφορά ένα μέλος της οικογένειας αλλά όλα τα μέλη της.

β) ότι η μίμηση και η ταύτιση με τον γονέα αποτελεί ένα βασικό μηχανισμό μάθησης τον οποίον οι γονείς δεν λαμβάνουν υπ' όψιν.

γ) Ότι αντίληψη που έχουν οι γονείς για την εμφάνιση του παιδιού τους, καθορίζεται από την αντίληψη που έχουν οι ίδιοι για την δική τους εμφάνιση.

δ) Ότι τα όρια που θέτουν στα παιδιά τους επηρεάζονται από τα δικά τους βιώματα καθώς και από το τρόπο που μεγάλωσαν οι ίδιοι.

ε) Ότι αυτά τα όρια είναι ελαστικά έως και ανύπαρκτα, πιστεύοντας στην ικανοποίηση του παιδιού, παρά στην εκπαίδευσή του.

ζ) Ότι η παχυσαρκία φανερώνει μια δυσλειτουργία στην οικογένεια, αν εξαιρέσουμε τα οργανικά αίτια. Και μπορεί αυτή η δυσλειτουργία να επαναλαμβάνεται από γενεά σε γενεά.

η)Ότι η παχυσαρκία αποτελεί μια προσπάθεια αναπλήρωσης μιας στέρησης, συναισθηματικής φύσεως για το παιδί, ή έναν λανθασμένο τρόπο προσέγγισης του από τον γονέα στην προσπάθεια του να το τραβήξει με το μέρος του.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.