Παιδική εργασία 4

Η εργασία των παιδιών στην Αφρική.


Ποια είναι

Αυτά είναι παιδιά από 5 έως 14 χρονών. Ζουν με τους γονείς τους ή είναι εγκαταλελειμμένα από αυτούς και δεν έχουν καμιά βοήθεια και κανένα παιδαγωγικό πλαίσιο από την κυβέρνηση. Το βασικό τους δικαίωμα, το πιο ουσιαστικό, τους το αρνούνται και το χλευάζουν και είναι αυτό της βασικής εκπαίδευσης το οποίο θα τους έδινε τα μέσα να κτίσουν ένα μέλλον καλύτερο και να μπορούν να αμύνονται στις καταστάσεις της ζωή που τα περιμένει. Τα παιδιά αυτά τα οποία προέρχονται τα περισσότερα από ένα πληθυσμό χωρίς μόρφωση που ζει μέσα στην μιζέρια, αρχίζουν να δουλεύουν από την ηλικία των 5 χρονών και γίνονται καλοί εργάτες στα 10 χρόνια τους. Θεωρούνται ένα εργατικό δυναμικό αρκετά οικονομικό για αυτούς που το εκμεταλλεύεται.

Στο Κογκό το σχολείο δεν είναι δημόσιο, τα παιδιά των οποίων οι γονείς δεν έχουν εισοδήματα για να πληρώσουν τα έξοδα για την εκπαίδευσή τους, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το μονοπάτι που οδηγεί στο σχολείο. Μετά από αυτό, δεν τους μένει παρά να πάνε για δουλειά μέσα στα ορυχεία. Στην ηλικία αυτή η δουλειά τους φαίνεται σαν παιχνίδι. Σαν να παίρνουν ευχαρίστηση από αυτή την απασχόληση όμως δεν γνωρίζουν τον κίνδυνο που τα παραμονεύει.

Σήμερα “ περισσότερο και από μισό δισεκατομμύριο παιδιά ζουν με λιγότερο από 1 ευρώ την ημέρα. Είναι αυτά που υποφέρουν περισσότερο από την μιζέρια, πράγμα που θα το κουβαλάνε σε όλη τους την ζωής με επακόλουθα τραγικά για την ψυχολογική αλλά και φυσική τους κατάσταση .Περισσότερα από 100 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν πάει ποτέ στο σχολείο. Κάθε χρόνο 11 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν πριν γίνουν 5 χρονών, δηλαδή 300.000 κάθε μέρα ή ένα κάθε λεπτό.

Γιατί δουλεύουν τόσο νωρίς και τόσο σκληρά;

Τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν άλλη επιλογή, ή δεν βρίσκουν άλλο διέξοδο στο βαθμό που δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο, διότι οι γονείς τους δεν έχουν την οικονομική ικανότητα να πληρώσουν τις σπουδές τους. Είναι λοιπόν παιδιά τα οποία προέρχονται από φτωχές, δυστυχισμένες και αναλφάβητες οικογένειες. Εργάζονται διότι οι γονείς τους δεν έχουν δουλειά, ή έχουν χάσει την δουλειά τους εξ αιτίας της παγκόσμιας έλλειψης ζήτησης για σίδηρο και κοβάλτιο. Αυτή η πτώση έφερε το κλείσιμο πολλών ορυχείων στην Κατάνγκα.

Σήμερα το Κογκό έχει βαθιά κτυπηθεί από την ανεργία και την υποαπασχόληση. Όλος ο κόσμος προσπαθεί να βρει μια δουλειά για να συμπληρώσει την έλλειψη των εισοδημάτων χωρίς να εξαιρούνται τα παιδιά. Αυτά λοιπόν εργάζονται διότι οι παγκόσμιες φίρμες προτιμούν να αγοράζουν την εργασία των παιδιών, η οποία δεν τους βάζει κανένα όρο, από το να προσλαμβάνουν τους γονείς τους, οι οποίοι έχουν διεκδικήσεις, ( κατώτερος μισθός, συνδικάτα κ.λ.π.).

Τα παιδιά λοιπόν εργάζονται, τις περισσότερες φορές, για να ζήσουν τους γονείς τους που είναι άνεργοι, ή μεγάλοι στην ηλικία και δεν έχουν κανένα δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση ( σύνταξη ή ιατρική ασφάλιση). Για τις επιχειρήσεις, αυτή η εργατική δύναμη δεν είναι καθόλου ακριβής, είναι σχεδόν τσάμπα διότι δεν προσφέρουν ένα μισθό παρά ένα μικρό πριμ ή μια μερίδα φαγητού για να έχει την δύναμη το παιδί, να συνεχίσει την δουλειά την επόμενη μέρα.

Κάτω από ποιες συνθήκες εργάζονται

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται αυτά τα παιδιά είναι άθλιες. Κινούνται επικίνδυνα ανάμεσα σε νάρκες, πουλιούνται για πορνεία, ή είναι αναγκασμένα να δουλεύουν ατελείωτες ώρες σαν δούλοι, στις καλλιέργειες, ή στα εργοστάσια, στα λατομεία και στα ορυχεία. Πολλά παιδιά περνάν την ημέρα τους να σπάνε πέτρες, γεμάτα σκόνη κάτω από έναν ήλιο εξαντλητικό. Αυτή είναι το μόνο που γνωρίζουν από την ζωή. Κάθε μέρα μικραίνουν μεγάλες πέτρες σε μικρά πετραδάκια για να χρησιμοποιηθούν για τις οικοδομές. Όλη την ημέρα έφηβοι ψάχνουν συνεχώς μέσα στα συντρίμμια για να βρουν κοβάλτιο, ένα παράγωγο του χαλκού που μπορεί να είναι πιο επικερδές από το χαλίκι. Με αυτά που κερδίζουν δεν μπορούν να πληρώσουν τα μηνιαία δίδακτρα του σχολείου και αυτό μετατρέπεται σε ένα φαύλο κύκλο.


Μερικά από αυτά τα παιδιά δουλεύουν 5 μέχρι 18 ώρες. Άλλα ακολουθούν τον πατέρα ή την μητέρα μέσα στο ορυχείο για να τους βοηθήσουν, μετά γίνονται πιο αυτόνομα για να κερδίσουν το ψωμί τους.

Εργάζονται με πρωτόγονα και ξεχαρβαλωμένα εργαλεία. Με ένα σφυρί στα χέρια ένα φτυάρι και μια αξίνα. Επίσης σηκώνουν μεγάλα φορτία στους ώμους, 35 ,50 κιλά και πολλές φορές περισσότερα.

Οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι “Παράνομοι εκσκαφείς τρυπάνε το πολυγωνικό τούνελ του ορυχείου με τέτοια ταχύτητα ώστε να μην λαμβάνουν υπ' όψιν τους όρους της εξόρυξης . Το γεγονός της μη προσοχής της πολυγωνικής στήριξης του τούνελ προκαλεί κατολίσθηση του ορυχείου. Η κατάρρευση των γαλαριών αποτελεί ένα κίνδυνο που κανείς δεν μπορεί να τον υποτιμήσει. Υπάρχουν φορές που σώματα χωρίς ζωή στοιβάζονται κάτω από το χώμα και μερικές φορές δεν τα σηκώνουν από εκεί. Ένα παράδειγμα είναι το πολύγωνο της εταιρίας εξόρυξης Bakwanga (Mida) κοντά στο Μπούτζι-Μάγι (ονομάζεται δε και πρωτεύουσα του διαμαντιού) στο ανατολικό Καζάι στην δημοκρατία του Κογκό) το οποίο απλώνεται σε 45.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο αριθμός αυτών που σκάβουν χειρωνακτικά στην επαρχεία του ανατολικού Κασάι είναι 200.000. Από τον καιρό που εξαφανίστηκαν τα ορυχεία από την επιφάνεια αυτοί που σκάβουν και είναι αναγκασμένοι να πάνε όλο και πιο βαθιά χωρίς ειδικό εξοπλισμό, μόνο με μια λάμπα και ένα φτυάρι, ή ακόμα και με ένα κερί . Εργάζονται λοιπόν,κάτω από συνθήκες πολύ δύσκολες πολύ επικίνδυνες και χωρίς καμία ασφάλεια. Εξ' αιτίας αυτών των συνθηκών εργασίας συμβαίνουν πολλά ατυχήματα κάθε μήνα. Θάβονται από κατολισθήσεις, ή πνίγονται από εισχώρηση υπόγειων υδάτων (cfr. AFP/ 20 aut 2009 17h 44)

Οι συνθήκες εργασίας είναι ίδιες μέσα στις στοές του ουράνιου της Shinkolobwe στην Κατάνγκα. Ακόμα και αν οι εργάτες είναι εκτεθειμένοι στις κατολισθήσεις και στην ραδιενέργεια οι παράνομοι ανθρακωρύχοι εργάζονται για τα συμφέροντα των ξένων λαθρέμπορων και των τοπικών μεσαζόντων. Πηγαίνουν μέσα στα ορυχεία, χωρίς μπότες και μάσκες, χωρίς γάντια και φόρμα προστασίας, ενώ οι αγοραστές που έρχονται στο χώρο εργασίας, ποτέ δεν μπαίνουν μέσα στο ορυχείο, “ είναι προσεκτικά προστατευμένοι από ρούχα και μπότες αντι- ραδιενεργές, επειδή το ρίσκο να εκτεθούν στο ουράνιο είναι μεγάλο”.

Η αναζήτηση του ουρανίου είναι μια επικίνδυνη εργασία, μπορούμε να πούμε ότι είναι θανατηφόρα, αλλά οι παράνομοι ανθρακωρύχοι κοροϊδεύουν απερίσκεπτα τον θάνατο. Λένε “Είμαστε ήδη πτώματα και ένα πτώμα δεν φοβάται να εκτεθεί στην ραδιενέργεια” Έτσι κατεβαίνουν μέσα στις κατακόμβες σε βάθος περισσότερο αυτού των 200 μέτρων. “Από την στιγμή που θα βρεθούν εκεί μέσα δουλεύουν σε ομάδες των 4, ή 5 ατόμων με την βοήθεια των φτυαριών και των κασμάδων φωτίζοντας μόνο με φακούς ή με φανάρια θυέλλης. Οι ανθρακωρύχοι σκάβουν μέσα στην λάσπη, ή σπάνε πέτρες για να μεγαλώσουν την τούνελ και να βρουν μια καλή φλέβα του μεταλλεύματος. Μετά γεμίζουν τους σάκους από φοίνικα 50, 60 κιλά μετάλλευμα στους ωμούς και το κουβαλάνε στην επιφάνεια.

Στα ορυχεία της Shinkolobwe έβγαλαν 1.500 τόνους ουρανίου και επέτρεψαν στους Αμερικάνους να κατασκευάσουν τις ατομικές βόμβες που έριξαν στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.

Επίσημα αυτά τα ορυχεία έχουν κλείσει από το 1960, αλλά χρησιμοποιούνται ακόμα από παράνομους ανθρακωρύχους. Οι συνθήκες εργασίας είναι ακόμα πρωτόγονες. Αυτοί που σκάβουν παράνομα σκοτώνονται κάθε μήνα και μένουν στην ολοκληρωτική ανωνυμία. Το ουράνιο το οποίο εξάγεται από το ορυχείο αγοράζεται από την Κίνα, την Κορέα,από το Πακιστάν κ.λ.π.

Η κατάσταση στο ορυχείο και στην γύρω περιοχή είναι δραματική: Τα αυτοκίνητα απλώνουν τις αναθυμιάσεις του ουρανίου διότι πρόκειται για καμιόνια ανοιχτά, που κινούνται σε απόσταση 120 χιλιομέτρων για να φθάσουν στην Λουμπουμπάσι, κατακλύζοντας την περιοχή από ραδιενεργή σκόνη, την στιγμή που πολλές λαϊκές αγορές πουλάνε τρόφιμα στις άκρες του δρόμου. Εδώ ξεχνάμε ότι η ραδιενεργή σκόνη μπορεί να αλλοιώσει την υγεία των πιο νέων, των παιδιών, αλλά και των ενηλίκων

Μέσα στα ορυχεία οι κίνδυνοι είναι πάρα πολλοί, σοβαρές βλάβες στην υγεία, ακρωτηριασμοί και αναπηρία για όλη την υπόλοιπη ζωή, έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και ακαριαίος θάνατος.................................................................................................................................. πηγή:http://fweley.wordpress.com/2010/06/10/le-travail-des-enfants-mineurs-en-afrique-le-cas-de-la-rdc/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου