Η παραίσθηση





Το κακό δεν βρίσκεται στον ατομικισμός μας, αλλά στο τύπο του ατομικισμού που μας καθορίζει, ο οποίος είναι στατικός αντί να είναι ενεργητικός.

Στα μάτια μας, η αξία μας εξαρτάται από αυτό που σκεπτόμαστε, και όχι από αυτό που πράττουμε.

Ξεχνάμε πως αυτό που δεν κάνουμε δεν το βιώνουμε¨ πως η πρωταρχική λειτουργία της ζωής είναι η δράση, όπως πρωταρχικό χαρακτηριστικό των πραγμάτων είναι η κίνηση.

Προσδίδουμε σημασία στις σκέψεις μας απλώς και μόνο επειδή είναι δικές μας¨ θεωρούμε εαυτούς όχι, όπως έλεγε εκείνος ο Έλληνας “ μέτρον πάντων”, αλλά κανόνα, ή μονάδα μέτρησης των πάντων¨ κι έτσι δημιουργήσαμε ανάμεσα μας όχι απλώς μια ερμηνεία αλλά μια κριτική του σύμπαντος (ενώ, εφόσον δεν το γνωρίζουμε, δεν είμαστε ικανοί να το κρίνουμε)¨ και βλέπουμε τα πιο αδύναμα και τα πιο διαταραγμένα πνεύματα ανάμεσα μας να ανάγουν αυτή την κριτική σε ερμηνεία – μια ερμηνεία που επιβάλλεται σαν παραίσθηση, και όχι μέσω συλλογισμού, αλλά δια μιας απλούστατης επαγωγής.

Πρόκειται για μια καθαρή περίπτωση παραίσθησης, για μια ψευδαίσθηση που γεννήθηκε από την εσφαλμένη κατανόηση ενός γεγονότος.

Πηγή:
Η αγωγή του Στωικού
Fernando Pessoa

πίνακας: Wolfgang Lettl

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.