Ο ΜΥΘΟΣ



Για τον Barthes ο «μύθος» είναι ο τρόπος σκέψης μιας κουλτούρας, το πώς αυτή αντιλαμβάνεται, κατανοεί και ερμηνεύει κάποιες πλευρές της πραγματικότητας. Ως έννοια είναι συγγενής της συμπαραδήλωσης καθώς και οι δύο αναφέρονται στην αλληλόδραση μεταξύ του σημείου και του χρήστη – μέλους κουλτούρας που το χρησιμοποιεί.

Οι μύθοι έχουν ως κύρια χαρακτηριστικά μια δυναμική και μια προσαρμοστικότητα που τους καθιστούν λιγότερο ή περισσότερο ισχυρούς αναλόγως των μεταβαλλόμενων συνθηκών (εποχή, κοινωνία κτλ) μέσα στις οποίες κινούνται.(20)

Δίνουν μορφή στην κυρίαρχη ιδεολογία. Περιγράφουν πολιτιστικές και κοινωνικές αξίες και στάσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε να τις μετατρέπουν σε γεγονότα, «φυσικά», «λογικά» και τελικά αποδεκτά.

Μέσω μιας ιδιότυπης μάλλον διαδικασίας το νόημα, που είναι προ-εγγεγραμμένο στη συλλογική συνείδηση ως γνώση, μνήμη, ιδέες, παίρνει μορφή μέσα από την οργάνωσή του με σημεία και κώδικες σχηματίζοντας ένα μύθο.

Ο μύθος, λοιπόν, μετατρέπει το πολιτιστικό σε φυσικό, τα κοινωνικά σημεία σε γεγονότα. Η σημειωτική ανάλυση πολιτιστικών μύθων που εκφράζονται και αναπαράγονται μεταξύ άλλων και μέσω της διαφήμισης, δε συνίσταται παρά στην αποσυναρμολόγηση των σημείων και των κωδίκων που τους συνθέτουν, καθώς και στην έρευνα του κατά πόσο και με ποιο τρόπο κάποιες αξίες και στάσεις αναδεικνύονται ή αντίθετα παραγκωνίζονται.

Ένα έξοχο όχημα αναπαραγωγής και συντήρησης πολιτιστικών μύθων είναι η φωτογραφία

 Βιβλιογραφία
.20 Barthes R., «Μυθολογίες», Ράππα, Αθήνα, 1979

Πηγή:
Διπλωματική Εργασία
 με θέμα:
«Ο οπτικός πολιτισμός μέσα από τη σημειολογία της έντυπης διαφήμισης»
Φοιτήτρια:
 Παπασημακοπούλου Θάλεια
πίνακας: Cornelius Fraenkel

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.