Το παράλογο

Αυτός ο νόμος του μέτρου ισχύει επίσης για όλες τις αντινομίες της επαναστατημένης σκέψης . Ούτε τα πράγματα είναι ολότελα λογικά ούτε το λογικό είναι ολότελα πραγματικό. Όπως είπαμε σχετικά με τον σουρεαλισμό, επιθυμία ενότητας δεν απαιτεί να είναι όλα λογικά. Θέλει και το παράλογο να μην θυσιάζεται. Δεν μπορούμε να πούμε πως τίποτα δεν έχει νόημα, αφού επιβεβαιώνουμε μια αξία που καθιερώνεται με μια κρίση ούτε πως όλα έχουν νόημα, αφού η λέξη “όλα” δεν σημαίνει τίποτα για μας. Το παράλογο περιορίζει το λογικό που και αυτό με την σειρά του του δίνει το μέτρο του. Κάτι τέλος πάντων έχει νόημα, κάτι που πρέπει να το καταχτήσουμε μέσα από την έλλειψη νοήματος.Που να πιάσουμε την ουσία αν όχι στο επίπεδο στο επίπεδο της ύπαρξης και του γίγνεσθαι. Αλλά δεν μπορούμε να πούμε πως το είναι είναι μόνο ύπαρξη. Αυτό που γίνεται πάντα δεν θα μπορούσε να υπάρχει, χρειάζεται μια αρχή.
Η ύπαρξη μπορεί να δοκιμαστεί μόνο μέσα στο γίγνεσθαι,
το γίγνεσθαι δεν είναι τίποτα χωρίς την ύπαρξη.

Albert Camus: Ο επαναστατημένος άνθρωπος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.