Το καλύτερο είναι να μείνουμε ανώριμα νέοι!!


Τα χαραγμένα πρόσωπα του χρόνου καταλαμβάνουν τον χώρο της ζωής σε διαφορετικά επίπεδα προβάλλοντας την σημαντικότητα της παρουσίας τους για την εύρυθμη λειτουργία της.
Δημιουργούν την αξία των γεροντικών μορφών εξουσίας, έχοντας σαν σημείο αναφοράς, νερουλιασμένα πρόσωπα, τα οποία θεωρούνται πρότυπα ωρίμανσις και αποτελούν δείγμα μιας χαμένης, εξαϋλωμένης ζωής.
Τα χαραγμένα πρόσωπα του χρόνου θέλουν να χοροπηδήσουν χαρούμενα πάνω στο πτώμα της νεότητας που κουβαλάνε μέσα τους, στοχεύοντας αυτή που βλέπουν έξω τους, καταγγέλλοντας την για ασέβεια.
Έτσι η ηλικιακή ωριμότητα προβάλλεται ότι είναι πιο σημαντική από την νεότητα στο επίπεδο των αποφάσεων, των οποίων η ψυχραιμία και η αποτελεσματικότητα φανερώνουν την ικανότητα μιας πιο βαθιάς σκέψης, της οποίας η εμπειρία αποτελεί βασικό στοιχείο της επιτυχίας της.
Εάν σκεφτούμε ότι η ωριμότητα έχει σχέση με την εμπειρία και η νεότητα με την έλλειψη αυτής, παρατηρούμε ότι η ωριμότητα χρησιμοποιεί τον χρόνο σαν αξιολογικό κριτήριο της. Δηλαδή ο χρόνος που κουβαλάει στους ώμους της, της προσφέρει την ικανότητα να γνωρίζει καλύτερα τι είναι σημαντικό και τι όχι στην ζωή.
Βέβαια εμείς μπορούμε να ισχυρισθούμε και το αντίθετο! Ότι αυτός ο χρόνος την έχει οδηγήσει στο να χάσει την ευαισθησία της για τα πράγματα και ότι έχει δεχτεί ένα συμβιβασμό αμαχητί με καταστάσεις που αντιμαχόταν παλιά και ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα υποχωρήσει μπροστά τους.
Δηλαδή μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι η ωριμότητα της στηρίζεται πάνω στην εμπειρία μιας οπισθοδρόμησης, μιας ματαίωσης, μιας υποταγής και μιας αποτυχίας όσων πίστευε στην νεότητα της.
Μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι ο χρόνος σαν αξιολογικό χαρακτηριστικό της εμπειρίας δεν λειτουργεί αξιολογικά αλλά απαξιωτικά!
Ότι η πείρα της δεν είναι παρά το αποτέλεσμα μιας βίαιης - με τον ένα ή τον άλλον τρόπο - αποδοχής δεδομένων και όχι το ζητούμενο μιας ελεύθερης επιλογής .
Άρα η ικανότητα της εμπειρίας δεν είναι το αποτέλεσμα μιας χαρούμενης μάθησης αλλά δημιούργημα του φόβου και της απειλής, τις οποίες η ωριμότητα επαναλαμβάνει με την σειρά της προς την νεότητα, προβάλλοντας τες σαν εμπειρία και γνώση και τις οποίες η νεότητα - όταν και αυτή γίνει ωριμότητα - θα τα επαναλάβει για την επόμενη γενιά της νεότητας που θα γίνει ωριμότητα...
...Βέβαια η ανθρωπότητα έχει να μας δείξει ότι η επικράτηση της ωριμότητας μόνο με καταστρεπτικά γεγονότα είναι συνδεδεμένη.
Το καλύτερο λοιπόν είναι να μείνουμε ανώριμα νέοι!!
Κερεντζής Λάμπρος
πίνακας: Jason Bard Yarmosky 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου