Η άμβλωση και η κοινωνική της σημασία.


Θα μου επιτρέψετε να επιμείνω στο θέμα της άμβλωσης, διότι ξαναβρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα που είχαμε αφήσει πίσω μας. Πριν περίπου σαράντα χρόνια την αντιμετωπίζαμε σαν μια παράνομη πράξη η οποία στερούσε την ζωή από το έμβρυο. Σύσσωμη η συντηρητική κοινωνία με αρχηγό την εκκλησία μαζί με το πιο συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας διαδήλωναν υπέρ του σεβασμού της ανυπαρξίας ενάντια στο σεβασμό της ύπαρξης.
Χωρίς να εξετάζουν τις συνθήκες, τους παράγοντες, την πραγματικότητα και το μέλλον που κατασκευάζει η παρουσία ενός τέτοιου ανεπιθύμητου συμβάντος, όπως η κύηση, υπερασπίζονταν και υπερασπίζονται ακόμα την άμβλωση σαν μια φανταστική εκτέλεση, ενώ έχουν να κάνουν με μια πραγματικότητα διάσωσης. Διάσωσης τόσο της εγκύου, όσο και του εμβρύου από ένα μέλλον βασισμένο και κατασκευασμένο εξαναγκαστικά, εκβιαστικά, ένα μέλλον βουτηγμένο στο φόβο της αποπομπής και την αποδοχή τη υποταγής για την αποφυγή της.
Με αυτό τον τρόπο οι υποστηριχτές της προσπαθούν επιβάλλον ότι η βούληση, η επιθυμία του υποκειμένου δεν έχει θέση σε σύγκριση με την βούληση της κοινωνίας. Ότι είναι πάντα αναγκασμένο να υποτάσσει την επιθυμία του, στην επιθυμία των άλλων και όχι στην δική του.
Η άμβλωση όμως δεν έχει σχέση μόνο με την γυναίκα, αλλά με ολόκληρη την ανθρωπότητα. Έχει σχέση με τα δικαιώματα του πολίτη και τις κατακτήσεις για μια καλύτερη ζωή, βασισμένη στο σεβασμό της ελευθερία της επιθυμία του υποκειμένου, σαν γεγονός που διαμορφώνει τον ίδιο, το περιβάλλον του και την κοινωνία ολόκληρη.
Η άμβλωση είναι ένα κοινωνικό γεγονός το οποίο συγκαταλέγεται στους κοινωνικούς αγώνες για την απελευθέρωση της γυναίκας και κατ' επέκταση του πολίτη, και αποτελεί μια θεμελιώδη κατάκτηση για την απελευθέρωση του ανθρώπου και την καθιέρωση των δικαιωμάτων του.
Αποτελεί σημαντικότατη κατάκτηση των επαναστατικών κινημάτων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μια κατάκτηση που στράφηκε ενάντια στο σκοταδισμό, την καταπίεση και την καθυπόταξη του υποκειμένου στις μεταφυσικές δυνάμεις που αφαιρούν οποιαδήποτε προσπάθεια ελευθερίας και αυτοκαθορισμού του υποκειμένου . Μέσα από τους αγώνες των γυναικών και αυτών που τις υποστήριζαν, πολλά κράτη – ένα από αυτά είναι και το δικό μας - αποδέχτηκαν την πραγματικότητα και υιοθέτησαν την άμβλωση σαν ένα συνταγματικό δικαίωμα του πολίτη. Σήμερα λοιπόν, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση, η αναγκαιότητα της άμβλωσης να είναι νόμιμη και η άρνηση της παράνομη.
Η κοινωνία μας λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια πείστηκε; Μάλλον όχι, οι δυνάμεις του σκότους, του φόβου, της ανασφάλειας και της συντήρησης ξαναγυρνάνε για να επανεγκαταστήσουν την πολεμική ατμόσφαιρα που χρειάζονται και για να αμφισβητήσουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της ελευθερίας - μέσω της γυναίκας - κάθε υποκειμένου.
Προβάλλουν την άμβλωση σαν σημαία για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων ενός έμβιου που δεν έχει συγκροτηθεί σαν υποκείμενο - όπως λέει το σύνταγμα, και η επιστήμη - και την ίδια στιγμή απαιτούν τον περιορισμό των δικαιωμάτων ενός πολίτη (γυναίκα), ο οποίος σαν ύπαρξη αποτελεί ένα συγκροτημένο υποκείμενο.
Ο στόχος τους λοιπόν δεν είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων, αλλά η κατάργησή τους. Και μέσα από αυτή την παράνομη απαίτηση δεν επιδιώκουν μόνο στην κατάργηση του δικαιώματος της άμβλωσης, η οποία, όπως είπαμε, στοχεύει την γυναίκα σαν πολίτη, αλλά αποτελεί εφαλτήριο για την κατάργηση και άλλων δικαιωμάτων, που κατακτήθηκαν με κόπο και αίμα μέσα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Κερεντζής Λάμπρος
πίνακας:Françoise Nielly



Σχόλια

Ο χρήστης ForTheLuvOfGloss είπε…
Ποιες άραγε είναι οι σκέψεις σας για τον νέο άνδρα, αντιρρησία συνείδησης για ανθρωπιστικούς λόγους;
Έβλεπα στο youtube μία συνέντευξη του ψυχαναλυτή Christopher Bollas ο οποίος διεκδίκησε σθεναρά το δικαίωμά του και έτσι ξεκίνησε η πορεία του ως θεραπευτής, αντί για θητεία (ή συμμετοχή στον πόλεμο του Βιετνάμ) το δικαστήριο απεφάνθη να επιτελέσει κοινωνικό έργο σε Ίδρυμα με παιδιά με διάγνωση σχιζοφρένειας ή/και αυτισμού.
Άραγε αυτή η απόφαση ζωής στη σύγχρονη Ελλάδα γίνεται δεκτή;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου