Υπερπροστασία και Αδιαφορία






Η οικογένεια καθορίζεται από τις αλληλεπιδράσεις των μελών της, οι οποίες εκφράζονται ή εκλαμβάνονται τις περισσότερες φορές, με δυο διαφορετικές μορφές συμπεριφοράς προς τα παιδιά, αυτή της αδιαφορίας και αυτή της υπερπροστασίας. 
 

Στην περίπτωση της υπερπροστασίας το παιδί δέχεται την προστασία των γονιών σε βαθμό τέτοιο ώστε να μην του επιτρέπεται να ενεργήσει αυτόνομα. 
Και το αντίθετο, στην περίπτωση της αδιαφορίας, καλείται να ενεργήσει, και να αναλάβει τον εαυτό του, πολύ γρήγορα, πριν να ωριμάσει όσο πρέπει.


Στην υπερπροστασία, η εξαρτησιογόνα παρουσία των άλλων προσφέρει μια ικανοποίηση, μια ευχαρίστηση από την προστατευμένη θέση που απολαμβάνει, που αργότερα θα αποζητά την επανάληψή της, με πολλούς τρόπους, και εκτός οικογένειας ή δεν θα εγκαταλείψει ποτέ αυτή την οικογένεια. 
 

Στην περίπτωση της αδιαφορίας, η μη παρουσία των γονέων λειτουργεί σαν στέρηση που το παιδί θα αποζητά την αποφυγή της, αλλά θα επαναλαμβάνει την παρουσία της.



Κερεντζής Λάμπρος
 
πίνακας:Fernando Botero

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Τραγικότητα της Ελληνικής Οικογένειας

Ο “Μαμάκιας”: Μια δυσλειτουργία του πατρικού ρόλου.

Μια Πόρσε στην Εθνική οδό, ή... Μια οικογενειακή κατασκευή του θανάτου